[کس سوخته خرمن را گوید به چه غمگینی]

Doing something fucking amazing.

به خودم یک قبول شدن دقیقا در رشته و دانشگاهی که میخوام بدهکارم.

همدردی ملت درمورد دل شكستگي به این صورته که، عه! دلت شکسته؟! منم یه بار پام شکسته بود...
راهکاراشونم همینقدر کارآمده.

Dear me,
Be careful who you open up to, only a few people actually care, rest are just curious.

یه حس رضايت از خود قلقلک دهنده میتونه باعث بشه چند ساعتی فارغ از همه ی مشکلات خنده به لب شی.

#صدروزباهم روز هفتم

رضايت همیشه حاصل یک دستاورد نیست، گاهی پدیدار شدن یک حس خوبه.

میدونستید فقط تو فیلم ها وقتی یکی میره برمیگرده پشت سرشو نگاه میکنه؟ من هر چی منتظر آخرین نگاه موندم حتی مکث نکرد.

یه حقیقتی که از ارتباطات اجتماعي فهميدم اینه که وقتی حس کردید یکی بیشعوره دیگه به حستون شک نکنید؛ چون صددرصد درسته.

ذکر روزهايی که در دانشگاه حضور دارم:
"کان تحمل که تو دیدی همه بر باد آمد"

"به کسی نمی‌توانم که شکایت از تو خوانم
همه جانب تو خواهند و تو آن کنی که خواهی"

یه مسیرهایی هست که باید انقدر بر ذهن خودت مسلط باشی که هیچ زمزمه یا فریادی نتونه نظرت رو جلب کنه و اینجا همونجاست.

با هر قدمی که روی پله ها میذاشتم، صداها و رنگ ها و هرچيز مربوط به اونجا بهم میگفتن که تو از ما متنفری و تمام چیزی که تو ذهنم تکرار میکردم این بود که من هیچ حسی به اینجا ندارم ،برای دووم آوردن باید بشم بی حس ترین.

ظرفيت آدم ها حدی داره، حواسمون باشه.

هر حالی دنباله‌ای داره که با حال دیگه‌ای ادامه پیدا میکنه، امید و انتظار، عشق و بی‌صبری، دلتنگی و شرم، و این آخری تنها برای کسیه که در اعماق وجودش خودش‌رو سزاوار نمی‌دونه، کسی که هنوز دلش با خودش صاف نشده، که به خودش حق نمیده شاید چون میترسه شبیه کسی بشه که دوستش نداره، چراکه دنیا پره از آدمایی که روزگاری نه سزاور بودن و نه حق داشتن، و در آخر، تنها میراثی که ازشون بجا موند پاره‌های قلب و لاشه‌ای از زندگی اطرافیانشون بود

پیوستگی ،دست نکشیدن و به کمتر از بهترین راضي نشدن رمز موفقیتم بوده توی هر مرحله ای از زندگيم ،گفتم که یادم نره.

کی یادش می‌مونه چجوری شروع کردی اگر خوب تموم کنی؟

به قول ناپیرو وقتي حوصلت سر رفت فرار کن!

#صدروزباهم روز هشتم