نه که تلاش نکرده باشما،خیلی دویدم،خیلی سعی کردم خیلي خواستم،خواستم با تمام وجود،میگن اگه بخوای میشه،نمیشه،به چی باور دارین به همون قسم،اگه بخوای هم نمیشه،نشد،واسه من نشد،دارم کم کم به این نتیجه میرسم ول کنم همه چيو،تا الان چجوری گذشت،بعد از اینم همونه دیگه،نمُردم که،میگذره همین جور تا تهش

با خودم گفتم بیا یه بار رنج نبر، بذارش همینجا بمونه، دیدم رنج جزئي از وجودم شده، نبردنش مثل نبردن کبدم میمونه.

میخاستم بگم هیچی تسکین دهنده نیست، یادم اومد امید تسکین هم نداشتیم ،تنها چیزی که هست اینه که همه چیز رونده است ،هیچ چیز باشنده نیست

این بار که میرم باید جمله هایی رو آویزه گوشم کنم، یکیش اینکه درون زندگی خودم رو با بیرون زندگی کسی مقایسه نکنم.

وقتشه holiday achievement بنویسیم.

Please, for the sake of my shattered and exhausted heart, don't turn out to be like everybody else.

-Nikita Gill

نامه ای که باید.

میتونم اعتراف کنم از داشتن Dr to be things هنوزم ته قلبم روشن میشه.

[کس سوخته خرمن را گوید به چه غمگینی]

Doing something fucking amazing.

به خودم یک قبول شدن دقیقا در رشته و دانشگاهی که میخوام بدهکارم.

همدردی ملت درمورد دل شكستگي به این صورته که، عه! دلت شکسته؟! منم یه بار پام شکسته بود...
راهکاراشونم همینقدر کارآمده.

Dear me,
Be careful who you open up to, only a few people actually care, rest are just curious.

یه حس رضايت از خود قلقلک دهنده میتونه باعث بشه چند ساعتی فارغ از همه ی مشکلات خنده به لب شی.

#صدروزباهم روز هفتم

رضايت همیشه حاصل یک دستاورد نیست، گاهی پدیدار شدن یک حس خوبه.

میدونستید فقط تو فیلم ها وقتی یکی میره برمیگرده پشت سرشو نگاه میکنه؟ من هر چی منتظر آخرین نگاه موندم حتی مکث نکرد.

یه حقیقتی که از ارتباطات اجتماعي فهميدم اینه که وقتی حس کردید یکی بیشعوره دیگه به حستون شک نکنید؛ چون صددرصد درسته.

ذکر روزهايی که در دانشگاه حضور دارم:
"کان تحمل که تو دیدی همه بر باد آمد"

"به کسی نمی‌توانم که شکایت از تو خوانم
همه جانب تو خواهند و تو آن کنی که خواهی"