آينده دارد لحظه به لخطه خودش را بیشتر به ما تحمیل میکند، حتی همین فردا.

حال که کلیت ما نیست نمیشود، ميخواهم قدم در جاودانگی گذارم و چیزی به یادگار بگذارم که نمود من در دنیای پس از من باشد تا از پوچی حضورم بکاهم.

چی رویا و آرزوهام رو دزدیده که از دیدنشون ناتوان شدم و هرچی توی ذهنم میگردم جای خالی میبینم؟

اونقدر برنامه ام پر باشه که وقتی واسه غم نمونه، آنم آرزوست.

همونطور که جهان میل به بی نظمي داره ،فکرهای منم میل به غم دارن.

منم مثل شما از آدم های پر انگیزه و شاد خوشم میاد و نه از آدم های گرفته و عبوس ،اما از آدم های متظاهر متنفرم پس نمیخوام تبدیل بشم به چیزی که ازش متنفرم. به همین فکرهای هدفمند در حین ناامیدی دلخوشم.

بیا بیا که مرا با تو ماجرایی هست
بگوی اگر گنهی رفت و گر خطایی هست

روا بود که چنین بی‌حساب دل ببری
مکن که مظلمه خلق را جزایی هست

هزار نوبت اگر خاطرم بشورانی
از این طرف که منم همچنان صفایی هست

[سعدی]

#صدروزباهم روز پنجم

منجمدانه قدم بر میدارم در راهی که راه من نیست.

عمق وجودم همونجایی که بغض و اشک میسازه فهمیده قرار نیست چیزی عوض بشه، پشت کرده بهم داره کار خودشو میکنه.

مرا شکیب نمیباشد

میاید از رویاهاتون بگید؟
رویا کم دارم برای مواجه با روزهای پیش رو.

ذوقمو با شما شریک بشم.

"تو در حاشیه دنیا نشسته ای
و من روی آتشفشان خاموش."

باید قبل از اینکه دیر می شد، قسمت های از دست رفته مو به خودم بر می گردوندم.

جنوبِ مرز، غرب خورشيد

...میخوام تا فرصت بقا باقیست همواره رهرو این راه باشم و در نهایت روح امانتی رو که در کالبدم دمیده شده رو در بهترين جای ممکن و درحالی که سهم بودنم رو در حد توان ادا کردم به صاحبش برگردونم.
[شهاب حسینی]