به سراغ من اگر می آیید... :)

#صدروزباهم روز دوم

شت! بدویین زندگی کنین! بدویین!

بیدار میشم، ناهار میخورم، ویولن میزنم، آماده میشم، میرم بیرون، برمیگردم، شام میخورم، چالش رو انجام میدم، کتاب میخونم، میخوابم و این چرخه ادامه پیدا میکنه. اینه زندگی؟

If you can see things that I am, you won't believe
I guess we're a challenge to the weak
I don't want to scare you, cause I know you might just leave
But if you can, surprise me

تنها چیزی که به خودم اثبات کردم و به آن مفتخرم اینه که این منم که روزامو رنگ میکنم و لاغیر.

روزهاي غمگین رو با رویا نقاشی کنیم.

باقی روزهارو زندگی کنیم.

"هشیارانه به خودم اجازه دادم
تا بعضی‌ وقت‌ها حالم خوب باشد."

توضيح دادن خودم به آدم ها از جون هام کم میکنه و از دست دادن آدم ها منو به یک مرحله قبل پرت میکنه.

از خوبی های چالش، به چالش کشیدن فرد هست، میخوام جملات مثبتی پیدا کنم که بهشون باور دارم و برام خنده دار نیستن، کمن ولی وجود دارن.
#صدروزباهم

امروز یکی بهم گفت: «دارم رمان چشمهایش رو میخونم و یکی بخواد تورو هم بکشه فوکوس نقاشی چشماته مثل این نقاشیه» و این تعریف ناپخته و فلبداهه از قشنگ ترین تعریف هایی بود که از چشمام شده.

از دنیایی که اینجا دارم خوشحالم،
دنیایی فارغ از قضاوت، دنیایی که هرکس دوست نداشته باشه میره، دنیایی که توش شنيده میشم، دنیایی که میتونم توش خودم باشم با همه ی دردام، نیازی نیست وانمود کنم خوبم، نیازی نیست توضيح بدم که این جمله از کیه و برای کیه و منظورم چیه، نیازی نیست نگران برداشت کسی باشم، دنیایی که از حرفام علیه ام استفاده نمیشه، دنیایی که احساساتم چه بد چه خوب اجازه بروز دارن، خوشحالم.

"غم این کار نشاط دل غمگین من است"