توی ذهنم این فکر چشمک میزنه که میتونم یک جای جدید یک آدم جدید باشم و دیگه لازم نیست پنج سال واسش صبر کنم.

در حین دفاع از فکرم بغضم ترکید، چه حمایت بشم چه نشم ،خودمم نمیتونم از خودم حمایت کنم چون من یک ترسوعم ،من میترسم خودم تصمیم بگيرم، همین ترس باعث شد که به جای دندون بیام پزشکی ،چون گفتن بهتره و الان کی بهم میگه چی بهتره ،فک نکنم از پسش بربیام ،چون قماره و دلیلم فقط فراره.

ميبينيد کورسوی امید برای فرار و نه حتی نجات با آدم چیکار میکنه؟
[زار میزند]

حس می‌کنم یکی دست کرده توی سینه‌م، قلبم رو گرفته تو مشتش و داره با فشار دادنش قدرت نمایی می‌کنه. بهم پیچیده شدنم رو می‌بینه و یه لبخند رضایت میاد روی لبش.

نه انقدر درباره‌ی من می‌دونستن که بخوان چیزی بگن و نه اونقدر فهم داشتن که چیزی نگن.

هر زمان بر جان من باری نهی

#صدروزباهم
روز اول،
تمرین های امروز:
۱.اهدافم را نوشتم و خواندم.
۲.تصورم از من ایده آل در 10 سال آینده نوشتم.
۳.کتاب خواندم.
۴.پستی در کانال گذاشتم، این یکی پایه ثابت همه ی تمرین هاست.

هدف امروزم اینه که بیشتر لبخند بزنم.

Everything that kills me makes me feel alive

داداشم برایم کلیپ هایی با مضمون «وقتی احمق ها دست به کار میشوند» «وقتی خیلی بدشانسی» «به فنارفتگان» میفرسته که به غایت خنده دارند و باید خندید ولی من فکر میکنم هرکدام از این ها ميتواند تیتر زندگی من باشد.

روزگاری در زندگی‌ام یک جنجگوی پاره‌وقت بودم.
حالا نیزه‌ام را گذاشته‌ام کنارم و خاطرات روزهایی را در ذهنم مرور می‌کنم که با یوزپلنگ‌ها دویده‌ام.
[هویج بنفش]

با پشت کردن به آفتاب حقیقت صبح شدن را منکر نمیتوان شد الا به دست ما ها.

خیال خواب دارد، دیده من

«گفتارت فرش ایرانی‌ست
و چشمانت گنجشککان دمشقی
که می‌پرند از دیواری به دیواری
و دلم در سفر است چون کبوتری بر فراز آب‌های دستانت
 و خستگی در می‌کند در سایه‌ی دیوارها
و من دوستت دارم
می‌ترسم اما که با تو باشم
می‌ترسم که با تو یکی شوم
می‌ترسم که در تو مسخ شوم
تجربه یادم داده که از عشق زنان دوری کنم
و از موج‌های دریا
اما با عشقت نمی‌جنگم
که عشق تو روز من است
با خورشید روز نمی‌جنگم
با عشقت نمی‌جنگم
هر روز که بخواهد می‌آید و هر وقت بخواهد می‌رود
و نشان می‌دهد که گفت‌وگو کی باشد و چگونه باشد.»

به سراغ من اگر می آیید... :)

#صدروزباهم روز دوم

شت! بدویین زندگی کنین! بدویین!

بیدار میشم، ناهار میخورم، ویولن میزنم، آماده میشم، میرم بیرون، برمیگردم، شام میخورم، چالش رو انجام میدم، کتاب میخونم، میخوابم و این چرخه ادامه پیدا میکنه. اینه زندگی؟

If you can see things that I am, you won't believe
I guess we're a challenge to the weak
I don't want to scare you, cause I know you might just leave
But if you can, surprise me

تنها چیزی که به خودم اثبات کردم و به آن مفتخرم اینه که این منم که روزامو رنگ میکنم و لاغیر.

روزهاي غمگین رو با رویا نقاشی کنیم.