هِلپ.

‏دلم Netflix and Chill با آدم موردعلاقمو میخواد.

کاش میشد بعضیارو برای «اولین بار» دوباره دید.

بچه ها جوون ایرانی بودنی خیلی سخته.

‏بعد از مدتی، درد خصوصی میشه و گفتنش به دیگران لطفی نداره، شروع انزوا از همین نقطه‌ست.

‏جدی جدی باید شروع کنیم درس بخونیم.

هیچی اندازه منتظر موندن سگم نمیکنه.

یواشکی فیلم همتونو دارم. حالا هی کله‌تو بکن تو واگن زنونه.

پسرا بعد از آرایشگاه واقعا بهترینن. موش بخورتت مامان جون.

‏حداقلش اینه که پدرای آینده از ماکارونی و پاستا خوششون میاد.

تو سال جدید فقط عو عی عو عی عو عو عی عا ؛ عو عی عو عی عو عو عی عا.

‏گفتنیارو بخوام بگم خیلی رفاقتا بهم میخوره.

بهترین تراپی دوری و دوستیه.

‏من دیگه آدم قبلی نیستم از تکنیکای جدید استفاده کن.

‏تو‌ موقعیتای جدی شوخی نکنین خیلی آزار دهندست.

کاش برقا بمونن ما بریم.

نه یکاریش میکنم. ( به خودکشی فکر میکنم.)

دوریش برایم مشکله کاشکی اونو می‌بستم.