دوباره ایران بیدار شدم. چه بی‌کلاس.

خدایا میشه رحمتت رو از داخلم بیرون بیاری؟ لطفاً.

راجب چیزایی overthink می‌کنم که think کردنم راجبشون مسخرس.

روز مادرو به خودم که مادر تمام بگایی هام تبریک میگم.

جدی از جمله «باز چی شده؟» بدم میاد.

زندگیم، اگه می‌تونستم اون یه دونه ادم رو از پشت گوشی درارم:

من خودم تصمیم می‌گیرم واسه کی احمق باشم واسه کی نه.

یعنی خدا از فرستادن پسرای احمق به زندگیم دست برمیداره اگه یکیشونو واسش پس بفرستم؟

‏تا صبح گریه دارم.

همین که این ادم رو از زندگیم حذف کنم تمام مشکلاتم حل می‌شه(منظورم خودمم.)

تا اومدم home سیوت کنم فهمیدم hotel ای.

تو سعی کردی ناراحتم کنی اما شکست خوردی. چون خودم از قبل ناراحت بودم.

I said mom I am the rich man.

‏لطفا “حوصله ندارم” رو به عنوان دلیل موجه بپذیرید.

‏شنیدن یه صدای داد کوچیک؟ سلام به تپش قلب و کوفت و زهرمار.

خانواده ایرانی خیلی عالیه حتما نصب کنید.