می‌رم درس بخونم چون متاسفانه با نگاه کردن به کتاب درسامو یاد نمی‌گیرم.

هنوز ترم شروع نشده رسیدیم به میان‌ترم. اصلا شاید من بخوام نیان‌ترم استاد.

کم حافظه‌ترین موجود دنیا ماهی نیست. منم، من.

رابطه من و خدا بنفیته نه حسی نه محبتی فقط میگاد.

‏درباره‌ش گریه میکنم، اما با کسی حرفی نمیزنم.

تراپی؟ نه ممنون پامو تکون میدم.

‏عزیزم من دارم می‌رم تو خودم دیر اومدم نگران نشو.

من سرد نیستم. تو‌ ادمی نیستی که دلم بخواد باهاش گرم بگیرم.

کم حرف نشدم. فقط دارم روزهای سختی رو میگذرونم. از تو‌ هم خوشم نمیاد البته ممنون.

جلوی خودمو میگیرم تا به هرکسی که ازم میپرسه «میدونی چرا فلان کارو کردم» نگم «چون کسخلی.»

‏من که بوسیدمت گذاشتمت کنار، ولی میشه یه بوس دیگه؟

مهم نیست شروع صحبت با خانواده چی باشه. اخرش با دعوا تموم میشه.

هوا هوای اینه که بیای زیر پتوی من.

شایدم اون چیزی که فکر میکنی افسردگیه فقط بی‌پولی باشه.

به چند نفر میگی دخترم؟نکنه یتیم خونه وا کردی جاکش.

من موندم چطوری درسامو پاس کنم تو اومدی میگی چرا پیام نمیدی.

یک روز شل می‌کنی، یک ماه طول می‌کشه تا به زندگی عادی برگردی.