شما که غریبه نیستین ؛ ریدم با این مدل زندگی و جوونی کردنم.

اگه خودت‌و انتخاب نکنی، دنیا همین‌طوری ادم اشتباه سر راهت می‌گذاره تا درسش‌و بگیری.

بنظرم وفادار بودن خیلي باکلاسه جدي.

‏تشکر‌کردن رو یاد بگیرید،هیچکس نوکر شما نیست.

دانشگاه راه‌دور باعث میشه راننده اتوبوس موردعلاقه داشته باشی.

یه‌سریا در به در دنبال کیر هستن و من در به در دنبال قبر.

‏ادمای مهم زندگی جاشون تو iMessage فقط.

مامان با من دردودل نکن،من خودم لب پرتگاهم زن.

please stop making people feel weird for getting excited about the things they love.

زندگیم وارد یه فازی شده انگاری همیشه غروب جمعه ست.

زندگیم کاملا پرايوته، حتی خودمم از حرکت بعدیم اطلاع ندارم.

نمی‌فهمم چرا آدما انتظار دارن هر موقع زنگ می‌زنن ما در دسترس باشیم و سریع جواب بدیم، کسکش آتش‌نشانیه مگه؟

پس کی نوبت من می‌شه درموردم بگن حتی اون کسخل هم تونست؟

اخرش خودم‌و انتخاب کردم و رفتم. پایان داستان.

‏شماها اصلا استرپتوکوکوس نومونیا رو یادتونه؟