‏نظر هیچ کس محترم نیست. چیزی که محترم است، آزادی نظر دادن است.

متاسفم که مجبوریم همچین چیزایی رو تجربه کنیم.

تماشای تام و جری اقدام علیه امنیت ملیه.

اتاقم بهم ریختست؟ مغزمو ندیدی مامان.

چند سال بعد، من و اون پسره که از فروپاشی روانی نجاتم میده:

شما فکر می‌کنید ما فراموش کردیم ولی ما هیچ‌چیز رو فراموش نکردیم.

عزیزم، اتفاقاً بزرگ ‌میشی اصلا یادت نمیره، بزرگ‌ میشی می‌بینی تروما شده، قایمش‌ می‌کنی زیر ‌فرش.

امسال سال ما نبود، ۲۰۲۷ جدی می‌ترکونیم.

روزی که کرم ها شروع کنن به خوردن قلبم، طعم و مزه تورو میچشن.

میگم یه وقت فکر نکنی به خاطر رفتن تو ناراحتم. من فقط به خاطر نرفتن اینا ناراحتم.

خیلی حرفه اینترنتی که عملاً وجود نداره رو گرون کنی.

هی میگید امشب نخوابید و فلان. نخوابیم چیکار کنیم؟ جا خالی بدیم؟
هرچی بشه میشه دیگه.

‏ما خیلی هدر رفتیم.

کمترین کمکی که تو این اوضاع به عنوان هم‌وطن از دستمون بر میاد، کیر نزدن به اعصاب همدیگه‌ست.

me:

سری بعدی که خواستی ازش دفاع کنی با خودت مکث کن بگو اونم همینه ایا؟

‏وضعیت یه جوریه انگار هی پنبه الکلی میمالن رو کونمون ولی آمپول نمیزنن.

تمام روح و روانم پیر و خسته شده.

‏تو ایران حتی تبریک تولدهامون‌ هم نفرینه. ایشالله خودت ۱۲۰ ساله بشی بی‌شرف.

تو دایره ارتباطیم فقط من موندم و دایره.