دلم می‌خواد برم‌ کویر. نه برای زیبایی، عکس گرفتن و تفریح. برای سر به بیابون گذاشتن از دست این وضعیت.

هرچی ميكشيم از دست اين بد چهره‌هاست اين خوشگلا اصلا با كسى كار ندارن.

‏ترامپ کونی زود باش ترم بعدو نمیخوام با مقنعه برم.

‏ترامپ کونی زود باش، نمیخوام وصایا پاس کنم.

‏اصلا به اندازه‌ی کافی برای زندگی در این دنیا پوست‌ کلفت نیستم.

خوشبخت‌ترین موجود ایرانی اون میمونی بود که زمان احمدی‌نژاد فرستادنش فضا.

‏ادب ویژگی بارزمه اگه مادرجنده ها بزارن.

روابط انسانی به جهنم، بنده سلامت روانمو از دست دادم.

I don’t know how many “امشب دیگه می‌زنن” I got left in me.

توی کشوری داریم زندگی می‌کنیم که بقیه دارن به شهروندانشون هشدار میدن که خواهش می‌کنیم همین الان اونجارو ترک کنید.

‏همه دارن به هم حمله می‌کنن جز آمریکا به ایران.

احساس می‌کنم غم زیاد منتهی میشه به خستگی، مثلاً من الان نه ناراحتم نه افسردم فقط خسته‌ام از همه چی.

‏من خیلی وقته maybe another life پذیرفتم.

حالا پنجره رو هم چسب زدم. با خودم چیکار کنم که خیلی وقته شکستم؟

‏نظر هیچ کس محترم نیست. چیزی که محترم است، آزادی نظر دادن است.

متاسفم که مجبوریم همچین چیزایی رو تجربه کنیم.

تماشای تام و جری اقدام علیه امنیت ملیه.

اتاقم بهم ریختست؟ مغزمو ندیدی مامان.

چند سال بعد، من و اون پسره که از فروپاشی روانی نجاتم میده: