تو بگاییایی که قرار بود حلشون کنم، حل شدم.

‏انسان بی عرضه حالمو بهم میزنه، go get a life جدی.

‏تو مغزم دقیقا همینقدر تب باز شده دارم.

‏خیلی زندگی یکنواخته. فروپاشی‌های روانی هم حتی تکراری.

به یه سریا نمیرینی فک میکنن کون نداری.

فردا همه سویشرت میگیرن بجز من.

این پست رو فقط کسانی که فردا سوییشرت نمی‌گیرن فروارد کنند.

‏شدم مثل آقای خرچنگ، به تنها چیزی که فکر میکنم برگر و پوله.

با من حرف بزن، من فقط حوصله تو رو دارم.

‏بعدا؟!
‏بعدا خانومی خاطرخواه داره.

‏Remember:
‏«آدم واقعیِ زندگیت، نمیذاره ناراحت بمونی.»

‏ایشالا ۳ دسامبر بعدی.

‏عزیزم با من از برنامه‌ریزی واسه آینده صحبت نکن، من شاید همین فردا در و پنجره‌ها رو ببندم و شیر گاز رو باز کنم.

کمبود ویتامین B (بوس) دارم.

‏اگه صدتو بزاری درتو میزارن این یه قانونه.

تو بازی رو بردی، چون من اصلاً باهات بازی نمی‌کردم.

‏"هارداسان" یک واژه‌ی ترکیه که از دو بخش سخت و آسان تشکیل شده.

بعد من اینجوری بودم که یادم رفت چی می‌خواستم بگم.