شد شد، نشد فینگلیش تایپ می‌کنم و عکس خودمو می‌ذارم بک گراند.

ولی من مطمعنم که در زمینه اهمیت ندادن به آدما واقعا ریدم.

‏یعنی هیچوقت دوسم نداشت؟

‏من دیگه حواسم جمع نمیشه که بخواد پرت شه.

من تصمیم گیری بلد نیستم، تصمیم کیری بلدم.

‏من واقعا از دست خرجای این (خودم) خسته شدم.

‏من وقتی تلاش میکنم خودمو گرگ نشون بدم ولی ذاتا ساده ام :

اصلیه همونه که ریپلای نمی‌کنه.

‏ از فرصتی که بهت دادم درست استفاده نکردی، برگرد ته صف.

‏عزیزم دیگه هودی منو تو نداره، هودی من مال منه هودی توام مال منه.

‏راجع بهش ریلز مرتبط لایک میکنم.

نیم ساعت درس، یک ساعت و نیم گریه.

رفتار قشنگ بهتر از حرفای قشنگه.

‏آدم ذره‌ذره به اینکه اتفاقای زندگیشو به هیچکس نگه عادت میکنه.

بنده طرحواره بخت برگشتگی دارم.

‏الان اسرائیل بخواد حمله کنه با این حجم آلودگی میبینه کجا رو باید بزنه؟

همه بلدن چه رفتاری قشنگه. اگر نکردن حتما نخواستن.

‏من جدی جدی حس میکنم وسط یه بازی هستیم ؛ هوا اخرالزمانی ، آب نداریم ، رندوم از بالا سرمون جنگنده رد میشه ، وسط پاییز هوا ۱۶ درجه اس ؛ خیابونا پر پلیسه ، تهران هم که میگن کم کم باید خالی شه.اصلا یه حس عجیبی دارم.

این پیام رو فقط کسایی که کسی رو ندارند بهش زنگ بزنند گریه کنند فوروارد کنند.