چه صبح قشنگی، آدم دوس داره بزنه با شاتگان همرو تیکه تیکه کنه.

‏حراست بهم میگه شومیز برای دانشگاه نپوشید
‏چی بپوشم عزیزم ؟ مایو دو تیکه؟

مولتی ویتامین روزانه‌ام رو هم خوردم. دیگه خوشبختانه می‌دونم این افسردگی به خاطر کمبود ویتامین نیست، به خاطر زندگیمه.

من تصمیم گرفتم یه مدت تصمیم نگیرم.

من خیلی وقته که دیگه برای نگه داشتن آدمایی که فرق منو با بقیه نمیفهمن تلاش نمیکنم.

‏هرچی سنم بالاتر میره کم‌تر انلاین میشم، بالاخره کهولت سنه و این بی‌ حوصلگیاش دیگه شما ببخشید.

کارما چیه بابا ،خودم میگامت.

روابط اجتماعی؟من فقط با گربه ها سلام علیک دارم.

‏جمعه رو نمیشه نجات داد انگار. کسی هم نیست که تورو نجات بده. احتمالا نجات‌دهنده‌ت هم در انتظار نجاته و کسی نیست نجاتش بده. به هرحال نجاتی نیست، بیهوده میگردیم.

‏واقعا مورد علاقم اینه که بعد مهمونی مست خوابش ببره و اینجوری دستمو بگیره و من تا صبح حواسم بهش باشه که حالش بد نشه.

‏تو ‌پاییز نه دوست پسر دارم نه سلامت روان ،فقط جیش.

‏معمولا یه جوری تا لحظه آخر میمونم که وقتی برم دیگه نیاز به move on ندارم.

من همون یه نفر به دلم نشست نشد بقیه دیگه رزومه نفرستید.

مسائلی که روزها ازشون رد می‌شم، شب‌ها از روم رد می‌شن.

‏صمیمیت ها از دست نرفتن مادرشون گاییده شده عزیزم، به چی میخوای برگردی؟ برگرد به کصننت.

اگر اکست می‌تونه ببینه چیو از دست داد، به نظرم هنوز اونقدام از دستت نداده.

‏چرا نشد؟ چرا فقط واسه من نمیشه؟!

‏به دل بگیر، باور کن آدما می‌دونن دارن چیکار می‌کنن.