از من نپرس کجا میری، من سال هاست دارم بگا میرم.

یه روز به خودت میای میبینی دوستای خوبی داری ولی هیچ وجه مشترکی با تو ندارن، آدم‌های خوبی‌ان ولی آدم تو نیستن.

یه ترک تحصیل چیه که انجامش نمیدم.

‏پای آدم موردعلاقم که وسط باشه از جغد دولینگو جنده‌ی توجه‌تر میشم.

من اونقدری صبر میکنم تا یکی به حدی ناراحتم کنه که بتونم راحت ازش دل بکنم.

‏منم شوخ و شنگ بودم ولی خب، الان اوخ و لنگم.

‏باد صبح پاییز یجوریه که هرجایی و تو هر سنی که باشی در واقع تو حیاط مدرسه‌ای.

‏روتین پوستیم اینه که هرروز پوستم داره توو این مملکت کنده میشه.

من امروز خیلی آه‌له‌له‌له‌آه‌له‌لاس.

‏با من آماده شید بریم توی فکر.

شدت علاقم به پاستا از ادما بیشتره.

‏حوصله دانشگاه ندارم، کاش امیرمربا بودم.

‏حوصله کار کردن ندارم، کاش امیرمربا بودم.

چرتو پرت تحویل من نده عزیزم، من استاکرم.

‏با من مخالفت نکن مادرجنده. هر چی من میگم درسته.

all roads lead to گا.

فهمیدم که آدم خوبی بودن باعث نمی‌شه دوست داشتنی بشی. باعث میشه مردم فقط ازت استفاده کنن.

خب ببین اگر من دیشب حموم بودم پس یعنی فردا موهام قراره خوش حالت باشه.