‏چیه این پاییز؟ همزمان هم هوا خنکه، هم خوشحالی، هم افسرده‌ای، هم دلتنگی، هم راست کردی.

تنها راه مووآن کردن اینه که درگیر یه درامای دیگه بشی.

تلاش نکن، نمی‌تونی بدتر از خودم منو عذاب بدی.

پوست لبمو میکنم چون قتل کار خوبی نیست.

‏حالا این دفعه‌رم هم اهمیت میدم ولی بعدش دیگه از سگ کمترم اگه سر سوزنی برام مهم باشه.

موی عزیزم هیچکدوم از مسائل زندگی من به تو ربطی نداره، لطفا نریز.

لباسام چروکیدس؟قلبمو ندیدی مامان.

حوصلت سر رفته؟انقدر اورثینک کن تا یه پنیک خوب داشته باشی.

از من نپرس کجا میری، من سال هاست دارم بگا میرم.

یه روز به خودت میای میبینی دوستای خوبی داری ولی هیچ وجه مشترکی با تو ندارن، آدم‌های خوبی‌ان ولی آدم تو نیستن.

یه ترک تحصیل چیه که انجامش نمیدم.

‏پای آدم موردعلاقم که وسط باشه از جغد دولینگو جنده‌ی توجه‌تر میشم.

من اونقدری صبر میکنم تا یکی به حدی ناراحتم کنه که بتونم راحت ازش دل بکنم.

‏منم شوخ و شنگ بودم ولی خب، الان اوخ و لنگم.

‏باد صبح پاییز یجوریه که هرجایی و تو هر سنی که باشی در واقع تو حیاط مدرسه‌ای.

‏روتین پوستیم اینه که هرروز پوستم داره توو این مملکت کنده میشه.