این تابستون انگار هر روزش غروب جمعه‌ست.

تو جمله “به من چه اصن” اوج حسودی پنهان شده.

وای عاشق زندگیمم(رفتم خرید.)

من بچه‌ی اول خانواده‌‌ام. دیگه هیچی نمی‌تونه بهم اسیب بزنه.

هیچی نمیدونید. مخصوصا حدتونو.

دخترای هات موهای موجی دارن.

واقعاً "نبودن" رو به " کم بودن" ترجیح میدم.

‏جدی گاهی حس میکنم در مقابل طوفان زندگی و اتفاقات همینقدر کوچک و ناچیزم.

‏بعضی وقتا با آدما موافقت کن، بذار زودتر خفه‌ بشن.

انقدر به گا رفتم که حتی نمی‌تونم توضیح بدم که چی دقیقا داره اذیتم می‌کنه.

همیشه حق با دخترای سفیده.

من یک انسانم که در گا زندگی ‌میکنم.

تو حامی حقوق حیوانات نیستی، تو فقط حیوون گرفتی که بتونی باهاش تولید محتوا کنی.

من بازم عاشق میشم، ولی اینبار فقط عاشق خودم.

‏صبر بیش از حد هر ذوقی رو از بین می‌بره.

بله ما خونوادگی گیمریم، با اعصاب همدیگه بازی میکنیم.

بله من هم برنامه مهاجرت دارم " مهاجرت به اون دنیا ".