‏نمیدونم، شاید اگه برم موهامو خیلی کوتاه کنم همه چیز بهتر شه.

امروز 21 August، روز جهانی بُزه.

من این روزا:

من نمی‌رم سرکار، من بیشتر می‌رم سر گا.

تنها چیزی که نجاتم می‌ده، ویدیوهای بامزه از گربه‌هاست.

من خودم خیلی تو ایران درحال جلو رفتنم، یا می‌رم به سمت گا یا از سمت گا برمی‌گردم.

کوچیک‌ترین چیز‌ها از نظر مغز من بزرگ میان.

نتیجه‌ی کنکور اشکالی نداره، به این فکر کن حداقل نتیجه‌ی حاملگی مثبت نداشتی.

این پیام رو فقط کسایی که از غصه دارند می‌میرند فوروارد کنند.

کلمه پرایوسی برای اینستاگرام دکوریه. می‌خوام یه چیزایی لایک کنم می‌ترسم آشنا ببینه.

نیازمند خاموش کردن احساسات تا اطلاع ثانوی.

در این گرما با هر دم و بازدم از انسانیت دورتر می‌شوم. چیزی نمانده که پارس کنم یا زوزه بکشم، نمی‌دانم.

حرفای تو سرم قدر کلی کتابه.

این وسط موندن توی بلاتکلیفی سخته. کاش میشد زندگیمو بزنم جلو ببینم چی میشه.

این همه گا واسه هیچی.

این عکسای اخر ماه توییتر باعث میشن حس کنم فقط منم که داره بهم خوش نمی‌گذره :)

عزیزم من حوصله‌ی این آدم‌ها را ندارم. خسته‌ام، دلم می‌خواهد فردا جای دیگری بیدار شوم.