‏یهو به خودت میای میبینی ٢۵ سالت شده و یک هشتم خایه ای که ١٨ سالگی داشتیو هم دیگه نداری.

حالا خودمم بخشیدمت، دوست صمیمیم رو چیکار می‌کنی؟

دلم دوست جدید می‌خواد، ترجیحا دوستی که بتونه به جام بره سرکار.

به‌هرحال یه وقتاییم باید بگی «خدا عقلت بده» و مووآن کنی.

با کاراشون روانی‌ات می‌کنن، می‌پرسن چرا؟

نمی‌دونم چطور متوجه نشدی که از دستت عصبانی‌ام. من داشتم تک تک علائم نگارشی رو رعایت می‌کردم که.

عزیزم برگرد، دلم داره گه زیادی می‌خوره نمی‌تونم تحملش کنم دیگه.

بعد از سه ساعت انلاین شدم. امیدوارم دوستم به اکسش برنگشته باشه.

تو بخت من یه مقدار "گا" ریخته.

من که نه می‌بخشم، نه فراموش می‌کنم
فحش می‌دم و می‌گذرم.

تو پیشی منی و بیا پیام بده.

من نژادپرست نیستم، انسان‌ستیزم.

چمیدونم والا، آدم چطور دلش برای کسی تنگ می‌شه که تا حالا ندیدتش؟

یکی از باگای دنیا اینه ، با هرکی حال میکنی ازت دوره.

امروز ناتالی‌ام،‌ not‌عالی.

‏امروز اگه گل بودم اسمم کیریو‌م بود. از اینا که می‌گیری میذاری خونه چند روز بعد ازش کیرهای کوچولو در میاد.

اون لحظه که فکر می‌کنی هفتصد تومن داری ولی در واقع هفتاد هزار تومن داری.

دوباره حالم خوبه (دارم تظاهر می‌کنم اون اتفاق هیچ‌وقت نیفتاده)