ببخشید زنگ زدی برنداشتم. آخه داشتم به گوشی زل می‌زدم و آرزو می‌کردم که کاش خودت قطع کنی.

‏یه آجر تو کیفم‌ گذاشتم برای روزی که اتفاقی در خیابان ببینمت.❤️

ویس گرفتن کافی نیست، باید با یه فلاسک چایی بیام خونه‌تون برات تعریف کنم.

‏نه خونه برام‌ نریدن ولی اگه دیر برگردم مامان بابام بهم می‌رینن.

دوسم نداری؟ منم دوسم ندارم.

همه دارن ازدواج می‌کنن و من همچنان درس دارم. کلا من از وقتی یادمه درس داشتم، اتفاق دیگه‌ای نیوفتاده.

ایران آب نداره، ایرانی عقل.

خیلی دوست دارم تو زندگیم آروم و ملو باشم ولی همیشه این‌طوریم که انگار سگ دنبالم کرده.

سلام، من بیرونم. الان نمی‌تونم صحبت کنم. بعدا هم زنگ نزن.

دیگه نمی‌دونم، می‌رم در موردش چایی بخورم.

‏اوضاع از تراپی‌ گذشته من بايد uninstall شم.

با من از تفریحات تابستون حرف نزن. تنها مسافرت من از اینستا به تلگرام و از تلگرام به اینستا بوده.

‏کیر تو دنیایی که نمیشه با تو بود توش.

خدایا حکمتت رو شکر ولی رو عدالتت بیشتر کار کن.

نمیدونم، کاش یه تیکه سنگ بودم هیچی حالیم نمیشد.

مامانم اینا چند سال پیش یه یخچال واسه جهیزیه‌م خریدن، دیدن ازدواج نمیکنم فروختنش. خانواده همه چیزه بچها.

دلیل ناراحتیتو تبدیل به بیست سوالی نکن. تو دیگه بزرگ شدی.

‏این قضیه که دنیا دور من نمی‌چرخه رو اصلا نیستم.

عزیزم ببخشید که وجود دارم. خودمم از این موضوع راضی نیستم خیلی.

‏یهو به خودت میای میبینی ٢۵ سالت شده و یک هشتم خایه ای که ١٨ سالگی داشتیو هم دیگه نداری.