فرانامیِ مورد استفاده در سنت چهارم به ما یادآور میگردد که هر گروه دارای جایگاهی هم تراز با سایر گروه ها در انجمن معتادان فرانام است . گروه های بزرگ تر مهم تر از گروه های کوچکتر نبوده و گروه های قدیمی تر " بهتر " از گروه هایی که بعدا شکل گرفته اند، نیستند . همانطور که گروه ها اختیار دارند اصولِ انجمن را به هر روشی که برای خودشان بهتر به نظر میرسد به کار ببرند ، همان اصولِ مُشابه هر یک از گروه ها را به شریکی برابر در بهبودی تبدیل می سازند .

چگونگی عملکرد صفحه ی ۱۵۷ متن انگلیسی
Anonymity applied to the Forth Tradition reminds us that each group has an equal place in the Fellowship of NA . Larger groups are not more important than smaller groups; older groups are not " better " than newer groups . While all groups have the freedom to apply principles in whatever ways seem best to them, those same principles make each group an equal partner in recovery .

It Works How And Why , page 157

@GUIDING_PRINCIPLES

👁‍🗨 به دلیلِ آنکه بسیار متفاوت هستیم– و از آنجا که هرگز لُزومی ندارد اتحادِ ما وابسته به هم شکل بودن با همدیگر باشد–می توانیم حقیقتِ خود برای خودمان باشیم و نسبت به تجربه هایی که داریم صداقت را رعایت نمائیم. صداقت مهمترین ابزاری است که ما در فعالیت های خودمان برای رساندن پیام در اختیار داریم.

#سنت_چهارم برای اعضا
مبانی رهنمودی : جان سنت های ما

t.me/GUIDING_PRINCIPLES

#سنت_چهارم
#در_همه_امور_زندگی_خودمان
#سوال_هشتم

چطور این سنت را در خارج از انجمن به کار برده ام؟ به چه شکل دیگری اصولِ این سنت تفکر و اقداماتِ مرا جهت می دهند؟

دو رُکن اساسی در این سنت هستند که چنانچه یکی نادیده گرفته شود و یا آنکه یکی در تناسب و تعادل با دیگری به کار نرود دچارِ افراط و تفریط شده و رهنمود این سنت آلوده می گردد: اولی آزادیِ مطلقِ فردی برای خودپویاییِ فردی و دیگری مسئولیت اجتماعی که همان آزادی با خودش همراه دارد. آزادی بدون قبول کردنِ مسئولیت ما را دچار پریشانی و آشفتگی در هر سه جنبه ی جسمی، روانی و روحانیِ بی قراریِ اعتیاد خواهد کرد. برای خودپویاییِ فردی ، آزادی وقتی شروع می شود که مسئولیتی را در بهبودی و گروه می پذیرم و آزادی من به اندازه ی مسئولیت هایی که پی در پی قبول می کنم گسترده تر می گردد. این گونه است که مسئولیت هایی اجتماعیِ من، آزادی خودم را برای رشد بیشتر فراهم می آورد.

تفکر و اقدام هر کدام به شالوده ی سازگار با خود نیاز دارند و سنتِ چهارم روشن می کند که تفکر آنگاه در مسیری درست قرار می گیرد که آنرا اقدام هدایت کند. با این ترتیب که من با اجرای دوازده قدم و چهار سنت آماده می شوم که نوعِ اندیشیدنِ خود را پرورش بدهم. جامعه جایی است که وقتی در آن مسئولیتی دارم و در حالِ خدمت هستم برای من اطلاعاتی فراهم می کند تا با آنها بهتر فکر کنم و بهتر خدمت کنم چه در انجمن و چه در خارج از آن...
مسئولیت است که به آزادی چشم انداز می دهد وگرنه آزادی بدونِ آنکه مسئولیتی داشته باشم تفکر مرا به توهم و گمان پردازی تبدیل می کند. جامعه قبل از اندیشه ی من خدمتِ مرا می بیند و چنانچه باور کند که خدمت من مفید است به من کمک می کند تا بهتر فکر کنم.

👁‍🗨 تجربه های یک معتاد در پاسخ به سوالاتِ کتابِ اصولِ راهنما : روح سنت های ما👇👇👇
t.me/GUIDING_PRINCIPLES

#سنت_چهارم
#در_همه_امور_زندگی_خودمان
#سوال_نهم

@GUIDING_PRINCIPLES

#سنت_چهارم
#در_همه_امور_زندگی_خودمان
#سوال_دهم

وقتی در حال به کار بردنِ آزاد گذاشتنِ خودم و دیگران برای خودپویایی هستم با چه مواردی مواجه می گردم؟

همانطور که خودم را در خودپویایی آزاد می دانم به همان صورت باور دارم که دیگران نیز اختیار دارند هر طور خودشان صلاح میدانند به وجودِ خودشان بپردازند. در غفلت نکردن از این باور آنچه مرا به خودش متوجه می کند وجودِ خودم است نه آنکه بخواهم دیگران نیز مانندِ من فکر کنند و به اندازه ای که من تمایل به رشد دارم آنها نیز بخواهند که تغییر کنند. با این ترتیب همه ی نیروی من صَرفِ پشتکار و اقداماتِ سازنده ای می گردد که مرا بطرفِ خلاقیت و نوآوری سوق می دهند. گروه و جامعه را بدونِ نقص می بینم چون خودم در حالِ کنار گذاشتنِ نواقصِ خودم هستم و همین کار آنقدر مرا مشغول نگاه می دارد که قادر نباشم در کار دیگران دخالت کنم یا تکلیفی برای اعضای دیگر در انجمن یا جامعه تعیین نمایم. وقت خودم را به جای مواجهه با دیگران برای پشتکار و تلاشِ خودم در اجرای برنامه و خدمت در انجمن و زندگی ام به مصرف می رسانم. رابطه با دیگران را چالِش نمی دانم چون ارتباطِ سالم به من و دیگری کمک می رساند که از اطلاعاتِ یکدیگر برای وسیع تر کردنِ عرصه های رشد کردنِ خودمان بهره مند شویم. با چنین دیدگاهی آزاد هستم که در هر جمعی از انسان ها حضور داشته باشم و از وجودِ آنها بهره مند باشم چون باور کرده ام آنها نیز به اندازه ای که خودشان درست می انگارند در ارتباط با من قرار دارند. موارد مواجهه برای من فقط امکاناتی هستند که در جامعه برای من وجود دارد و یا آنکه خودم با خلاقیت هایی که ابراز می دارم به وجود می آورم. خودپویاییِ شخصی من می تواند برای من امکان بیافریند چون موفق می شوم چیزهایی را پیدا کنم که در هیچ جای دیگری غیر از وجود خودم قرار ندارند. من در ما خودش را بهتر پیدا می کند...

تجربه های یک معتاد در پاسخ به سوالاتِ کتابِ اصولِ راهنما : روح سنت های ما👇👇👇
t.me/GUIDING_PRINCIPLES

#سنت_چهارم
#در_همه_امور_زندگی_خودمان
#سوال_یازدهم

@GUIDING_PRINCIPLES