پایانِ سوالاتِ #سنت_یکم

#سنت_دوم

@GUIDING_PRINCIPLES

وقتی اتفاقِ آراء در داخلِ یک شورای خدماتی با نظراتِ همه ی اعضای دیگر در خارج از کمیته ی خدماتی همخوانی نداشته باشد نتیجه ی آن متحد نبودن است. اغلبِ اوقات ممکن است این موارد به بحران های آشکار تبدیل نشده و صرفا بصورتِ انواعی از بی حوصلگی های معمولی بروز نماید. اگر خدمت جذابیت نداشته و همه را در بر نگیرد تلاش های ما مدتِ کوتاهی ادامه یافته و سپس ناکام باقی می مانند. آنگاه که شور و حال و همتِ ما درست دیده نشوند میتوانیم بیشتر به سنتِ دوم بپردازیم تا علت ها را پیدا کنیم.

مبانیِ رهنمونی جانِ سنت های ما
سنت دوم

@GUIDING_PRINCIPLES

تواناییِ ادامه ی حضور در جلسات همیشه موضوع مرگ و زندگی است، و ما در موقعیتی قرار نداریم که اجازه دهیم تفاوت ها–یا حتی کار غلطی که اتفاق می افتد هیچ معتادی را از عضویت محروم گرداند. این موضوعی ساده نیست. سودمندی های آموختنِ برطرف سازیِ بحران با عمقِ محبت و اتحاد، در همه ی روابطِ ما مشاهده می شوند.

مبانی رهنمونی : جان سنت های ما
صفحه ی ۵۶ متن انگلیسی

@GUIDING_PRINCIPLES

لُزومی ندارد ارکانِ خدماتی مایه ی ستیزه جویی هایِ اعضای محبوب شده موقعیت های خدمت را منحصر به رهجوهایِ راهنمایِ خاصی کرده یا اعضایی را که ممکن است با وفاقِ آنها سازگار نباشند، مطرود نمایند. یک بخش خدماتی می تواند موقعیتی خدماتی را برقرار نموده یا آنرا بلاتصدی بگذارد چون این کار به سود تمامیتِ انجمن است. لازم است تصمیم گیری درباره ی اینکه چه کسی خدمت کند همواره بر اساسِ تعهدِ خودمان به رساندنِ پیام باشد.

مبانی رهنمونی : جان سنت های ما
صفحه ی ۵۶ متن انگلیسی

@GUIDING_PRINCIPLES