FutureTech
116 subscribers
309 photos
124 videos
6 files
223 links
کانال اختصاصی رصد و تحلیل اخبار و تحولات فناوریهای مهم و کلیدی آینده
Download Telegram
🔴المپیک سال 2056 به چه شکل خواهد بود؟
❇️@FutureTech
نام المپیک با پرستیژ خاصی همراه بوده و ورزشکاران از کشورهای مختلف همیشه تلاش دارند که یکی از مدل‌های آن را از آن خود کنند.

به گزارش ایسنا به نقل از گیزمگ، با توسعه بسیار سریع فناوری در سال‌های اخیر، تغییرات زیادی در همه حوزه‌های انسانی به وجود آمده است، اما این پیشرفت‌ها چه تاثیری می‌توانند بر ورزشکاران جهان داشته باشند؟

در اینجا به تغییراتی که فناوری‌های در حال توسعه کنونی ممکن است در 40 سال آینده بر المپیک داشته باشد، اشاره شده است.

🔴روش اصلاح ژنتیکی کریسپر

امروزه مسابقات المپیک به عنوان یک رویداد عادلانه برگزار می‌شود و همه شرکت‌کنندگان از ژنتیکی برخوردارند که با آن متولد شده‌اند. اما با پیشرفت‌های آینده، افراد می‌توانند فارغ از توانایی‌های محدودی که از والدینشان به آن‌ها منتقل شده، قابلیت‌های خارق‌العاده‌ای را به نمایش بگذارند. البته این امر ممکن است با قوانین بازی منصفانه کنونی المپیک سازگار نباشد.

جهان ژنتیک در سال‌های اخیر پیشرفت زیادی را به نمایش گذاشته و برای مثال، روش کریسپر که شامل ویرایش دی‌.ان‌.ای است، به حذف عیوب موجود در ژن‌ها پرداخته است.

در اصل، تمرکز بیشتر تحقیقات به رفع عیوب دی‌.ان‌.ای که مسئول بیماری‌های ارثی هستند، مربوط بوده است. اما می‌توان تصور کرد که در آینده این روش توسط تیم‌های ورزشی برای افزودن مزایای ژنتیکی خاص به درون دی‌.ان‌.ای انسان استفاده شود. برای مثال رشد قد را در بازیکنان بسکتبال یا والیبال افزایش داده، انعطاف بیشتری به بدن ژیمناستیک‌کاران ارائه کرد یا میزان وزن قابل تحمل توسط وزنه‌برداران را افزایش داد.

بر این اساس، المپیک سال 2056 شاید شاهد گروه جدیدی از ورزشکاران بر اساس قابلیت‌های ژنتیکی طبیعی یا اصلاح شده باشد تا منصفانه بودن بازی‌ها حفظ شود.

🔴حسگرها و واقعیت افزوده

در بسیاری از ورزش‌ها، اطلاعات می‌توانند نقش مهمی در موفقیت داشته باشند. شناگران در حال حاضر به حسگرهایی مجهز هستند که بازخوردهای صوتی را برای ارتقای تکنیک به آن‌ها ارائه می‌کند. بازخوردهای زمان واقعی این‌چنینی می‌تواند ورزشکار را بسیار سریعتر در مسیر تمرینی درست قرار دهد.

نظارت بلادرنگ بر سطوح مواد مغذی، هورمون‌ها و سایر علائم پزشکی می‌تواند به ورزشکاران برای رسیدن به جایگاه اول کمک کند. مربیان نیز می‌توانند از این فناوری برای نظارت بر فیزیولوژی ورزشکاران و نه فقط اجرای آن‌ها نظارت کنند.

فناوری واقعیت افزوده نیز که در آن، اطلاعات بر روی جهان قابل مشاهده قرار داده می‌شود، اخیرا رشد زیادی داشته و می‌تواند برای بازیکنان المپیکی بسیار سودمند باشد. برای مثال می‌توان عینکهای واقعیت افزوده را در نظر گرفت که پرش تیر یک کماندار را با جهت دقیق و شرایط آب‌وهوایی پیش‌بینی می‌کند یا نمونه‌ای که به دونده دو ومیدانی اطلاعاتی در مورد سرعت و موقعیت حریفان می‌دهد.

🔴پروتزها و اندام بیونیکی

بزودی اندام بیونیکی می‌توانند قابلیت بدن یک ورزشکار سالم را به ورزشکاران پارالمپیکی ارائه کنند. برای مثال، پاهای پروتزی امروزی به معلولان اجازه داده تا از آن‌ها در ورزش‌های مختلف استفاده کنند. در حال حاضر، آن‌ها به شکل تیغه‌مانند ساده هستند، اما برخی همین‌ها را نیز غیرعادلانه خوانده‌اند.

اسکار پیستوریوس، دونده معلول آفریقایی با یک جفت پروتز تیغه‌ای در المپیک 2012 مسابقه داد اما پیش از آن در آزمایشاتی شرکت کرده که نشان می‌داد، تیغه‌های فیبرکربن پای مصنوعی وی هیچ مزیت ابرانسانی بر سایر معلولان ندارد.

در حال حاضر مفاصل زانو و مچ پای قدرتی در حال ساخت هستند که بسیار بهتر از اندام انسانی عمل خواهند کرد. از سوی دیگر باید به لنزهای بیونیکی اشاره کرد که دید سه برابر بیشتر از چشم انسان ارائه می‌کنند. دست‌های مصنوعی جدید نیز در حال تولید هستند که باقدرت فکر کار می‌کنند و حس لامسه دارند. حتی ممکن است یک قلب بیونیکی نیز تولید شود که یک جریان ثابت خون را بدون نبض در ثانیه ارائه کند.
در المپیک امسال، برخی ورزشکاران تلاش دارند تا از مزایای تحریک نورون استفاده کنند. هدست‌های نوظهور "Neuropriming" به تحریک الکتریکی مغز پرداخته تا آن را برای فعالیت آماده سازند و شرکت Halo، سازنده آن مدعی است که قدرت و سازماندهی سیگنال‌های ارسالی به عضلات را ارتقا می‌بخشد.

🔴تحریک نورون، مغز و تکینگی

از دیگر فناوری بزرگ قابل پیش‌بینی در 40 سال آینده می‌توان به "تکینگی فناوری" اشاره کرد که در آن می‌توان یک رایانه هوشمندتر از باهوش‌ترین مغز انسانی ساخت. همه فناوری‌های امروزی محصول تفکر سخت‌افزار محدود اما پیچیده داخلی بدن انسان هستند. اما مغز انسان در برابر این جهان بزرگ بسیار محدود است. با ساخت رایانه‌های پیشرفته‌تر می‌توان به درک بهتر جهان امیدوار شد. این هوش برتر می‌تواند به ابداعات پیشرفته و هوشمندتر منتهی شود.
یک ایده قابل پیش‌بینی، "ترابشریت" است که شامل انتقال آگاهی تجربه بشری از بدن و مغز فیزیکی معیوب، بیمار، مستعد آسیب و رو به زوال وی به شکل دیگری است که با تکامل فناوری، تکامل می‌یابد. همه قابلیت‌های فیزیکی و روحی را که در حال حاضر فاقد آن هستیم، می‌توان به بدن افزود.

شاید در آینده مفهوم یک مسابقه جهانی بیشتر با همکاری ارزش‌گذاری شود تا رقابت. باید منتظر ماند و دید.

#آینده_نگری
❇️@FutureTech
شش فناوری حیرت‌انگیز ذخیره اطلاعات در آینده @FutureTech
🔴شش فناوری حیرت‌انگیز ذخیره اطلاعات در آینده

🔵از مراکز داده زیر آب تا دیسک‌های شیشه‌ای 5 بعدی

❇️@FutureTech
اطلاعات شما در آینده می‌تواند در یک معدن سنگ آهک دورافتاده یا در زیر دریا ذخیره شود.

به گزارش ایسنا به نقل از انگجت، فناوری دیجیتالی اکنون سراسر جهان را فراگرفته و دانشمندان به شدت در تلاش برای شناسایی راههای بهتر به منظور ذخیره مقادیر زیاد داده برای زمان طولانی‌تر هستند. آنها به دنبال مواد جدید برای ذخیره اطلاعات و همچنین روش‌های جدید برای چاپ داده بر روی رابط منتخب‌شان هستند.

برخی شرکت‌ها اکنون در تلاش برای ذخیره داده در کف اقیانوس بوده و برخی دیگر، رویای آسمان‌خراش‌های غول‌پیکر را برای ذخیره اطلاعات در سر دارند. با ظهور نوآوری‌های فراوان مختلف در دوره زمانی نسبتا کوتاه، رقابت برای ممکن ساختن ذخیره داده تقریبا بی حدومرز به شدت ادامه دارد. در این مطلب شش فناوری ذخیره اطلاعات در آینده را بررسی خواهیم کرد.

🔴دیسک‌های شیشه‌ای پنج بعدی
ذخیره اطلاعات به شکل سه‌بعدی در نانوساختارهای درون دیسک‌های شیشه‌ای می‌تواند موج بعدی در ثبت سوابق باشد. محققان مرکز تحقیقات اوپتوالکترونیک دانشگاه ساوث‌همپتون یک نمونه اولیه از این دیسک را به اندازه یک سکه کوچک ساخته‌اند که می‌تواند 360 ترابایت داده را ذخیره کند و به دمای تا 190 درجه سانتیگراد مقاوم است. محققان بر این باورند که ابداع آن‌ها می‌تواند اطلاعات را برای 13.8 میلیارد سال(به اندازه سن کنونی جهان) حفظ کند، زیرا برخلاف سی‌دی‌ها و دی‌وی‌دی ‌ها که داده‌های را روی سطح خود نگهداشته و در معرض خراش قرار دارند، دیسک‌های پنج‌بعدی شیشه‌ای از اطلاعات در داخل ساختار خود نگهداری می‌کنند که در برابر ضربه و خراش ایمن است

🔴مراکز داده زیر آب

شرکت مایکروسافت چندین تن داده دارد که باید ایمن نگهداری شوند و سال گذشته پروژه ذخیره داده‌های رایانش ابری را در زیر آب آزمایش کرد. در پروژه "Natick" سرورهای داده در یک کپسول غول‌پیکر زیردریایی محصور و در زیر آب‌های اقیانوس اطلس در نزدیکی واشنگتن غرق شدند. دو ماه بعد، این کانتینر فولادی 17 تنی به سطح آورده شد و محتوای آن شامل مرکز داده‌ای با قدرت محاسباتی 300 رایانه رومیزی، سالم و خشک باقی مانده بود. نتایج این آزمایش می‌تواند در آینده منجر به تاسیس مراکز داده زیردریایی بیشتر توسط مایکروسافت شود.

🔴آسمان‌خراش ذخیره داده ایسلند

آسمان‌خراش غول‌پیکر ذخیره داده که هنوز در مرحله مفهومی قرار دارد، قرار است در ایسلند ساخته شود. این ساختمان مانند یک مادربورد استوانه‌ای عظیم با مرکز توخالی عمل خواهد کرد که هوای سرد ایسلند بطور طبیعی سرورهای داده را خنک نگه می‌دارد. زیرساخت‌های انرژی تجدیدپذیر این کشور نیز نشان می‌دهند که نیروی برج مذکور با 100 درصد انرژی پاک تامین خواهد شد. این طرح مفهومی توانست جایگاه سوم را در رقابت آسمان‌خراش eVolo 2016 بدست آورد. البته هنوز مشخص نیست این مفهوم چه زمان به واقعیت خواهد پیوست.

🔴دیسک شیشه کوارتز هیتاچی

شرکت الکترونیک هیتاچی یک نسخه دیگر از ذخیره داده شیشه‌ای پنج‌بعدی را در سال 2012 تولید کرد. محققان با استفاده از کد باینری، 40 مگابایت داده را درون یک شیشه کوارتز به اندازه یک اینچ مربع ذخیره کردند. هر شیشه با قطر تقریبا دو میلیمتر می‌تواند میزان داده مشابه یک سی‌دی را در خود جای دهد و در برابر دمای 1000 درجه سانتیگراد و نشت آب و مواد شیمیایی مقاومت کند. داده‌های این شیشه‌ها با استفاده از یک میکروسکوپ نوری قابل بازیابی بوده و کاملا شفاف است.
#آینده_نگری #ذخیره_اطلاعات
❇️@FutureTech
🔴شش فناوری حیرت‌انگیز ذخیره اطلاعات در آینده

🔵از مراکز داده زیر آب تا دیسک‌های شیشه‌ای 5 بعدی
❇️@FutureTech

ادامه مطلب:

🔴کنسول معلق برای دستگاههای کم انرژی

یک تیم تحقیقاتی بین‌المللی در کره جنوبی و اسکاتلند، نمونه ای را برای نوع جدیدی از ذخیره داده ایجاد کرده‌اند که بر یک کنسول شناور برای دستگاههای کوچکی مانند تلفن همراه و دستگاه پخش ام‌پی‌3 متکی است. این کنسول خودران به جریان‌های الکتریکی درون دستگاه برای تبدیل این اطلاعات الکتریکی به کد باینری واکنش نشان می‌دهد و سریعتر و کارآمدتر از فناوری موجود است. اگرچه این فناوری هنوز به دنیای الکترونیک مصرفی وارد نشده، اما امکان دارد بتواند به دستگاههای ذخیره داده بسیار کارآمدتر در آینده منجر شود.

🔴معادن دورافتاده به عنوان مراکز داده

در حالیکه بسیاری از محققان تلاش می‌کنند تا دستگاههای جدید ذخیره داده بسازند، برخی دیگر به دنبال مکان‌های بهتر برای قرار دادن سرور هستند. برخی زیر زمین را بهترین جا برای آن می‌دانند. معادن دورافتاده آهک می‌تواند به محلی عالی برای مراکز داده زیرزمینی تبدیل شود. یک مرکز ذخیره داده کارآمد دارای دمای خنک و سطح رطوبت ثابت است که بر روی زمین به انرژی زیادی برای استفاده نیاز دارد. اما در درون یک معدن، شرایط ایده‌آل است. شرکت معماری کالیسون اکنون یک معدن قدیمی را به مرکز داده زیرزمینی در شمال شرق آمریکا تبدیل کرده، اما مکان آن محرمانه باقیمانده است.
#آینده_نگری #ذخیره_اطلاعات
❇️@FutureTech
لنز چشمی هوشمند که مراقب سلامتی شماست @FutureTech
🔴لنز چشمی هوشمند که مراقب سلامتی شماست
❇️@FutureTech

محققان دانشگاه واشنگتن لنز هوشمندی ساخته‌اند که با تبدیل امواج بلوتوث به وای‌فای، اطلاعات نشانگر سلامتی بدن را به تلفن‌همراه هوشمند ارسال می‌کند.


به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی‌میل، محققان معتقدند که لنز چشمی هوشمند کاربردهای درمانی بسیاری دارد. در حال حاضر اولین نمونه این لنز غلظت قند خون را به صورت پیوسته اندازه‌گیری کرده و به صورت کدهای دستوری به تلفن‌همراه ارسال می‌کند.

لنز هوشمند چشمی بر اساس تکنولوژی ارتباطات interscatter کار می‌کند، این تکنولوژی به معنای تبدیل سیگنال بلوتوث دریافتی از ساعت هوشمند به امواج وای‌فای حاوی اطلاعات است که به تلفن‌همراه هوشمند ارسال می‌شود.

تکنولوژی منحصربه‌فرد interscatter تنها راه تامین انرژی الکتریکی وسایل هوشمند الکترونیک مینیاتوری مثل لنزهای چشمی و کارت اعتباری است. در واقع این تکنولوژی تنها روش شناخته شده برای کنار گذاشتن باتری است.

مهندس ویکرام آیر از دانشگاه واشنگتن عنوان کرد: ارسال اطلاعات از طریق امواج نیازمند انرژی قابل توجهی است که تامین این انرژی برای وسایل کوچک الکترونیکی مثل لنز چشمی که قادر به نصب باتری نیستند یک چالش اساسی محسوب می‌شود.

وی افزود: خوشبختانه پس از مطالعات بسیار برای اولین‌بار روش جذب، تامین انرژی و ارسال دیتا برای لنز چشمی ابداع شد. لنزهای چشمی با فناوری تامین انرژی از منبع خارجی در مواردی مثل اندازه‌گیری مواد محلول در مایع چشم و ذخیره اطلاعات از راه بینایی کاربرد دارند.
#حسگر_حیاتی #سلامت
❇️@FutureTech
ساخت ایمپلنت استخوانی با استفاده از گرافن @FutureTech
🔴ساخت ایمپلنت استخوانی با استفاده از گرافن
❇️@FutureTech
محققان دانشگاه رایس به این نتیجه رسیده اند که ورقه های به هم جوش خورده گرافن با مواد سخت این قابلیت را دارند که به عنوان ساختار اصلی شکل دهنده ایمپلنتهای استخوانی به کار گرفته شوند.
این محققان با همکاری همتایانشان در تگزاس، برزیل و هند تکنیک جدید تزریق اکسید گرافن به ساختارهای منفذدار مستحکم را با هدف به کارگیری به عنوان ایمپلنتهای جدید استخوانی ابداع کرده اند.
به باور آنها، این نوآوری که در آن از روشهای نوین پاپ سه بعدی هم استفاده می شود از حیث برخورداری از ویژگیهای تیتانیوم در تطابق با ساختار بدن و همچنین مشخصات مکانیکی، قابل رقابت با آن بوده و می توان به جایگزین کردن این ماده گرانقیمت امیدوار بود.
جزئیات این دستاورد مهم در ژورنال Advanced Materials منتشر شده است.
محققان معتقدند که از این طریق می توان ساختارهای بسیار پیچیده را از گرافن ساخته و از آن برای تولید ایمپلنتهای استخوانی استفاده کرد. ویژگی مهم دیگر این نوآوری نیاز به زمان بسیار اندک برای تولید چنین ساختارهایی است.
گرافن همواره مورد توجه محققان بوده است. آنها به ویژگیهای مهم این ماده از جمله تطبیق شدن با ساختار بیولوژیکی بدن توجه کرده و حساب ویژه ای روی آن باز می کنند.
منبع: مهر
#موادپیشرفته #فناوری_نانو
❇️@FutureTech
بزرگترین محصول سه بعدی چاپی،بال هواپیما چاپ شد @FutureTech
🔴بزرگترین محصول سه بعدی چاپی،بال هواپیما چاپ شد
❇️@FutureTech
بزرگ ترین محصول سه بعدی جهان که با فناوری چاپگر سه بعدی تولید شده بر روی یک هواپیمای آمریکایی قرار گرفته است.
بزرگ ترین محصول سه بعدی جهان در سازمان انرژی لابراتوار ملی Oak Ridge آمریکا و با همکاری شرکت بوئینگ، با نام trim-and-drill tool توسط چاپگر مجهز به فناوری سه بعدی رونمایی شد و در کتاب رکوردهای گینس ثبت شد.

این محصول جدید برای ساخت بال هواپیمای جدید جت مسافربری ۷۷۷X شرکت بوئینگ طراحی شده و در ساخت آن از فیبرکربن و مواد کامپوزیت ترموپلاستیک ABS استفاده شده است.

نکته قابل توجه در مورد بزرگ ترین محصول سه بعدی جهان این است که ساخت آن فقط ۳۰ ساعت و با هزینه کمتر نسبت به نمونه های معمولی تولید می شود.
طول این بال ۵.۳ متر، عرض آن ۱.۶۷ متر و ارتفاع آن۵۷ سانتیمتر است.
در مجموع می توان گفت که طول آن به اندازه یک ماشین شاسی بلند بزرگ و وزن آن تقریبا ۷۴۸.۴۲ کیلوگرم است.

در همین حال یکی از مدیران ارشد بوئینگ اعلام کرد، ساخت بال هواپیما ۷۷۷X با روش های فعلی، هزینه بیشتر و ساخت آن به صورت معمول ۳ ماه به طول می انجامد که با بکارگیری فناوری چاپگر سه بعدی در ساخت بال های جدید ۷۷۷X می توان در هزینه کارگر و تولید، زمان و انرژی صرفه جویی کرد.

همچنین به کارگیری فناوری چاپگر سه بعدی به عنوان بخشی از سیاست های کلان شرکت بوئینگ در ساخت قطعات هواپیما محسوب می شود.
قرار است تولید هواپیمای ۷۷۷X از سال ۲۰۱۷ میلادی آغاز و اولین مدل تکمیل شده آن در سال ۲۰۲۰ میلادی تحویل شرکت های هواپیمایی شود.
منبع:مهر
#چاپ_سه_بعدی
❇️@FutureTech
پای روباتیک با الهام از بز کوهی ساخته شد @FutureTech
🔴پای روباتیک با الهام از بز کوهی ساخته شد
❇️@FutureTech
محققان دانشگاه کارنگی ملون پنسیلوانیا با الهام از اندام حرکتی بز کوهی موفق به تولید نسل جدید پای رباتیک بسیار پیشرفته شدند.
پای رباتیک 82 سانتیمتری از نظر طراحی و کارایی قابل مقایسه با هیچ یک از اندام‌های رباتیک ساخته شده نیست. عملکرد آهسته و پیوسته و همچنین دامنه‌ حرکتی بسیار بالا به همراه قابلیت جذب نیرو و جهش این دستاورد علم رباتیک را بی‌نظیر کرده است.
سیمون کالوچ، متخصص طراحی ربات از دانشگاه کارنگی ملون عنوان کرد: پای رباتیک جدید کاملا دینامیک و پرکاربرد است، به‌طوری‌که تنها با ارسال دستورات حرکتی در قالب فرمان‌ الکترونیک چهار عملکرد عمده یعنی رفتن آرام و بدون صدا، دویدن، جهش و فرود با جذب ضربه را از یک اندام حرکتی به دست آورده است.

وی در ادامه افزود: با اینکه واژه GOAT (بز) مخفف عبارت انگلیسی Gearless Omni-directional Acceleration به معنای شتاب‌گیری جهت‌دار بدون گیربکس یا چرخ‌دنده است، اما در واقع اساس طراحی پای رباتیک با الهام از پاهای بز کوهی انجام شده است، چرا که این پستانداران با تسلط تمام از صخره‌ها و شیب‌های بسیار تند بالا می‌روند.

بعضی از ویژگی‌های پای رباتیک جدید مثل هارمونی در حرکت، توانایی جذب ضربه هنگام سقوط، توانایی جهش بلند و کنترل جهت حرکت در هر سمت، این دستاورد علمی را بسیار ماهرانه و بی‌نظیر کرده است.
منبع: ایسنا
#رباتیک_پیشرفته
❇️@FutureTech
ربات کاترپیلار اجسامی تا 10 برابر اندازه خود را حمل می‌کند @FutureTech
🔴ربات کاترپیلار اجسامی تا 10 برابر اندازه خود را حمل می‌کند
❇️@FutureTech
ربات کاترپیلار توانایی حمل اجسامی تا 10 برابر اندازه خود را دارد .شاید یکی از هیجان انگیزترین بخش‌های تکنولوژی امروزی، ساخت ربات‌های مختلفی باشد که به اشکال گوناگون و به منظور کاربردهای مختلفی ساخته می‌شوند.
ساخت ربات‌های نرم و انعطاف پذیر کار چندان ساده‌ای نیست. این ربات‌ها به مجموعه‌ قطعاتی کاملا متفاوت از همتایان سخت خود نیاز دارند و کار زمانی سخت‌تر می‌شود که قرار باشد این ربات‌های کوچک نرم توانایی حرکت داشته و بتوانند حرکت کنند. گروهی از محققان دانشکده فیزیک در ورشو موفق به ساخت یک میکرو ماشین نرم 15 میلیمتری به نام ربات کاترپیلار (robot caterpillar) شدند که برای حرکت تنها باید در معرض نور قرار گیرد.
ربات کاترپیلار یک میکرو ربات 15 میلیمتری بوده که از الاستومرهای کریستال مایع ساخته شده است

این میکرو ربات از الاستومرهای کریستال مایع (LCEs) ساخته شده است. LCEs مواد هوشمندی هستند که با قرار گرفتن در معرض نور می‌توانند تغییر شکل دهند. ساختار بدنه‌ی این ماشین درست شبیه به یک کرم است و هنگامی که در معرض نور محیط قرار می‌گیرد، تغییر شکل داده و با حرکاتی مواج به جلو حرکت می‌کند. در واقع این همان ویژگی خاصی است که در الاستومرهای کریستال مایع وجود دارد.
به گفته این پژوهشگران ربات کاترپیلار می‌تواند از سطوح شیب دار بالا رفته، در فضاهای کوچک به راحتی وارد شده و با حمل اشیائی تا 10 برابر اندازه خود حرکت کند. دستگاه های کوچکی به مانند این ربات کرمی شکل به آسانی قادر هستند در محیط های چالش برانگیز عمل کرده و برای تحقیقات علمی بسیار مثمر ثمر واقع شوند و یا شاید حتی بتوان با نصب یک دوربین یا میکروفون کوچک به آن، برای کارهای جاسوسی یا وارسی یک منطقه خاص مورد استفاده قرار گیرد؛ چنین ابزاری می‌تواند در جنگ‌ها بسیار مفید باشد.
اگر گمان می‌کنید که این ربات برای برخی کاربردها بیش از حد کوچک است، محققان دانشگاه ورشو با استفاده از متدها و روش های خاصی می‌توانند ربات کاترپیلار را در ابعاد بزرگتری بسازند.

منبعengadget
#رباتیک_پیشرفته
#موادهوشمند
❇️@FutureTech
افزایش قدرت میکروسکوپ ها با استفاده از تار عنکبوت @FutureTech
🔴افزایش قدرت میکروسکوپ ها با استفاده از تار عنکبوت
❇️@FutureTech
ه گزارش از ساینس دیلی، محققان با استفاده از فناوری نانو، ابرلنزهایی تولید کردند که علاوه بر افزایش وضوح تصویر میکروسکوپ های کلاسیک، موجب افزایش پتانسیل آن ها نیز می شود.
از آنجا که قوانین فیزیک مشاهده اشیای کوچک تر از 200 نانومتر را با استفاده از میکروسکوپ های کلاسیک غیرممکن می کند، غلبه بر محدودیت های این میکروسکوپ ها، در طول قرن گذشته همچنان به شکل یک چالش مهم باقی مانده است. از طرفی فرآیند تولید و ساخت ابرلنزها بسیار پیچیده و پرهزینه است و به همین علت استفاده از این ابزارها برای بسیاری از محققان امکان پذیر نیست. محققان انگلیسی برای حل این مشکل به سراغ راه حل های طبیعی رفتند و بالاخره راه حل مناسبی یافتند.
ساختار سیلندر مانند تار عنکبوت که دارای ابعادی در حد میکرومتر و کوچکتر است، آن را به گزینه بسیار مناسبی برای استفاده در میکروسکوپ ها تبدیل می کند. تار عنکبوت استوانه ای شکل عملکری شبیه به بطری های شیشه ای دارد و واضح ترین تصویر در قسمتی از سطح آن ایجاد می شود که مستقیما در خط دید شخص قرار می گیرد.
محققان به منظور افزایش میزان بزرگنمایی میکروسکوپ ها، تارهای نوعی عنکبوت را روی سطح مواد موردنظر قرار می دهند. این تارها عملکردی شبیه به یک ابرلنز دارند که تصویر حاصل را دو تا سه برابر بزرگتر می کند. در واقع تارهای عنکبوت امکان مشاهده جزئیات یک ریزتراشه و یک دیسک Blue-Ray را برای محققان فراهم کردند، در حالی که مشاهده این جزئیات با میکروسکوپ های کلاسیک امکانپذیر نیست. این مطالعه برای نخستین بار است که از یک ماده زیستی طبیعی به عنوان یک ابرلنز استفاده می کند.
گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Nano Letters منتشر شده است.
منبع: ایرنا
#موادپیشرفته
#فناوری_نانو #ابرلنز
❇️@FutureTech
ساخت نانوروباتهای دارورسان با استفاده از دی ان ای @FutureTech
🔴ساخت نانوروباتهای دارورسان با استفاده از دی ان ای
❇️@FutureTech
دانشمندان با ساخت نانوروباتهایی از DNA تحولی بزرگ در فرآیند انتقال دارو به اندامهای مختلف ایجاد کرده اند.
داروها در قالب قرص و کپسول یا تزریق مایعات مخصوص وارد بدن می شوند اما این نوع روش داروسانی به تدریج منسوخ می شود زیرا تحقیقات ثابت کرده که این روشها کارایی لازم را ندارند. از آن گذشته ممکن است داروها در زمان دقیق و مؤثر به عضو مورد نظر نرسیده و یا اثرات جانبی مخربی به همراه داشته باشند.

اکنون گروهی از دانشمندان دست به کار شده و با استفاده از رشته های DNA نانوروباتهایی ساخته اند که قابلیت خاموش و روشن شدن دارند. بدین ترتیب انتقال دارو به عضو مورد در زمان مقرر به راحتی صورت می گیرد. مهمترین ویژگی این روباتها در این است که به وسیله قدرت فکر قابل کنترل کردن هستند.
این نوع روباتها دارای دروازه بسیار ریزی هستند که به قفل مخصوصی هم مجهز است. زمانی که روبات با استفاده از انرژی الکترومغناطیسی گرم می شود قفل آن باز شده و دارو را در محیط اطرافش که در واقع عضو مورد نظر پزشکان است منتشر می کند.

بدین ترتیب نقایص مختلف انتقال دارو به بدن با استفاده از روشهای سنتی از بین می رود. اکنون محققان علوم پزشکی می توانند مقادیر کاملا مشخصی از داروها را در زمان مشخص به عضو مورد نظرشان برسانند، بدون آنکه سایر اندامهای سالم تحت تأثیر عملکرد داروها قرار گیرند.
منبع: مهر
#نانوتکنولوژی #فناوری_سلامت #دی_ان_آ #سلامت
❇️@FutureTech