🔵میکرورباتها آبهای آلوده را تمیز میکنند
❇️@FutureTech
نتایج یک مطالعه جدید نشان میدهد که یک گروه صدها هزارتایی از میکرورباتها که هر کدام کوچکتر از ضخامت موی انسان هستند میتوانند در بحث تصفیه پساب صنعتی وارد عمل شده و فلزات سنگین و سمی را از این آبها حذف کنند.
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)منطقه خراسان و به نقل از ساینس دیلی، به گفته محققان در موسسه سیستمهای هوشمند مکس پلانک در اشتوتگارت آلمان، موسسه مهندسی زیستی کاتالونیا در بارسلون و موسسه تحقیقات و مطالعات پیشرفته بارسلون این میکرورباتها میتوانند 95 درصد از سرب موجود در آب را در عرض یک ساعت حذف کنند و بارها و بارها مورد استفاده مجدد قرار بگیرند. این رباتها به طور بالقوه راه کارآمد و به صرفهای برای حذف فلزات سنگین ارائه میدهند که برتری زیادی نسبت به روشهای پیشین دارد.
به گفته محققان، این کار یک گام در جهت ارائه سیستمهای تصفیه هوشمند محسوب میشود که به ما کمک میکند آلایندههای آب را بدون تولید آلودگی اضافی برطرف کنیم.
آلودگی فلزات سنگین در آب یک مشکل عمده ناشی از فعالیتهای مختلف صنعتی همچون صنایع تولید باتری و الکترونیک تا معدنکاوی و آبکاری فلزات محسوب میشود. این فعالیتها منجر به تولید فلزاتی همچون سرب، آرسنیک، جیوه، کادمیوم و کروم میشود که هرکدام به عنوان یک خطر بالقوه برای موجودات زنده و محیطزیست مورد توجه قرار میگیرند.
در مطالعه جدید محققان به طور ویژه بر حذف سرب از پساب با استفاده از میکرورباتهای لولهای شکل که سه لایه کاربردی دارند، تمرکز کردهاند. لایه خارجی از اکسید گرافن بوده و منجر به جذب سرب از آب میشود. لایه وسطی از نیکل است و باعث میشود که میکروربات فرومغناطیسی شود و به این ترتیب این امکان را فراهم میکند که جهت حرکت میکروربات با یک میدان مغناطیسی خارجی کنترل شود. لایه داخلی نیز از پلاتینیوم بوده و به میکروربات امکان میدهد که خود را درون آب به جلو پیش ببرد. وقتی هیدروژن پراکسید به پساب اضافه میشود، پلاتینیوم، هیدروژن پراکسید را در داخل آب تجزیه کرده و حبابهای بسیار ریز تشکیل میدهد. این حبابهای بسیار ریز از پشت میکروربات خارج میشود و به این ترتیب میکروربات را به جلو به پیش میراند.
بعد از این که جذب سرب توسط میکرورباتها به پایان رسید، میتوان از یک میدان مغناطیسی برای جمع آوری همه میکرورباتها از آب استفاده کرد. میکرورباتها سپس در یک محلول اسیدی قرار داده میشوند تا یونهای سرب از آنها جدا شود. سرب به دست آمده میتواند بعدا بازیابی شده و مورد استفاده مجدد قرار بگیرد. میکرورباتها نیز میتوانند در پاکسازیهای بعدی به کار بیایند.
در آینده میکرورباتها حتی میتوانند با استفاده از سیستمهای خودکاری مدیریت شوند که به طور مغناطیسی آنها را هدایت میکنند. با استفاده از این میدانها، میکرورباتها گرد هم آمده و قادر خواهند بود وظایف مختلفی را به انجام برسانند.
مقاله مربوط به میکرورباتهای جذبکننده سرب در تازهترین شماره از مجله Nano Letters به چاپ رسیده است.
#رباتیک #نانوتکنولوژی
❇️@FutureTech
❇️@FutureTech
نتایج یک مطالعه جدید نشان میدهد که یک گروه صدها هزارتایی از میکرورباتها که هر کدام کوچکتر از ضخامت موی انسان هستند میتوانند در بحث تصفیه پساب صنعتی وارد عمل شده و فلزات سنگین و سمی را از این آبها حذف کنند.
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)منطقه خراسان و به نقل از ساینس دیلی، به گفته محققان در موسسه سیستمهای هوشمند مکس پلانک در اشتوتگارت آلمان، موسسه مهندسی زیستی کاتالونیا در بارسلون و موسسه تحقیقات و مطالعات پیشرفته بارسلون این میکرورباتها میتوانند 95 درصد از سرب موجود در آب را در عرض یک ساعت حذف کنند و بارها و بارها مورد استفاده مجدد قرار بگیرند. این رباتها به طور بالقوه راه کارآمد و به صرفهای برای حذف فلزات سنگین ارائه میدهند که برتری زیادی نسبت به روشهای پیشین دارد.
به گفته محققان، این کار یک گام در جهت ارائه سیستمهای تصفیه هوشمند محسوب میشود که به ما کمک میکند آلایندههای آب را بدون تولید آلودگی اضافی برطرف کنیم.
آلودگی فلزات سنگین در آب یک مشکل عمده ناشی از فعالیتهای مختلف صنعتی همچون صنایع تولید باتری و الکترونیک تا معدنکاوی و آبکاری فلزات محسوب میشود. این فعالیتها منجر به تولید فلزاتی همچون سرب، آرسنیک، جیوه، کادمیوم و کروم میشود که هرکدام به عنوان یک خطر بالقوه برای موجودات زنده و محیطزیست مورد توجه قرار میگیرند.
در مطالعه جدید محققان به طور ویژه بر حذف سرب از پساب با استفاده از میکرورباتهای لولهای شکل که سه لایه کاربردی دارند، تمرکز کردهاند. لایه خارجی از اکسید گرافن بوده و منجر به جذب سرب از آب میشود. لایه وسطی از نیکل است و باعث میشود که میکروربات فرومغناطیسی شود و به این ترتیب این امکان را فراهم میکند که جهت حرکت میکروربات با یک میدان مغناطیسی خارجی کنترل شود. لایه داخلی نیز از پلاتینیوم بوده و به میکروربات امکان میدهد که خود را درون آب به جلو پیش ببرد. وقتی هیدروژن پراکسید به پساب اضافه میشود، پلاتینیوم، هیدروژن پراکسید را در داخل آب تجزیه کرده و حبابهای بسیار ریز تشکیل میدهد. این حبابهای بسیار ریز از پشت میکروربات خارج میشود و به این ترتیب میکروربات را به جلو به پیش میراند.
بعد از این که جذب سرب توسط میکرورباتها به پایان رسید، میتوان از یک میدان مغناطیسی برای جمع آوری همه میکرورباتها از آب استفاده کرد. میکرورباتها سپس در یک محلول اسیدی قرار داده میشوند تا یونهای سرب از آنها جدا شود. سرب به دست آمده میتواند بعدا بازیابی شده و مورد استفاده مجدد قرار بگیرد. میکرورباتها نیز میتوانند در پاکسازیهای بعدی به کار بیایند.
در آینده میکرورباتها حتی میتوانند با استفاده از سیستمهای خودکاری مدیریت شوند که به طور مغناطیسی آنها را هدایت میکنند. با استفاده از این میدانها، میکرورباتها گرد هم آمده و قادر خواهند بود وظایف مختلفی را به انجام برسانند.
مقاله مربوط به میکرورباتهای جذبکننده سرب در تازهترین شماره از مجله Nano Letters به چاپ رسیده است.
#رباتیک #نانوتکنولوژی
❇️@FutureTech
🔵طراحی آسمانخراش اطلاعاتی پایدار در ایسلند
❇️@FutureTech
محققان موفق به طراحی و ساخت یک آسمانخراش اطلاعاتی در ایسلند شدند که از سال 2017 ترافیک IP جهانی در آن ثبت میشود.
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منطقه خراسان و به نقل از اینهبیتت، اگر بخواهید تمامی دادههای ذخیره شده در این پایگاه را بررسی کنید، سرگیجه خواهید گرفت؛ چون هر کلیک، پست الکترونیکی، پستهای اینستاگرام و هر چیزی که فکر کنید، در این پایگاه ثبت میشود. در واقع این آسمانخراش اطلاعاتی برای ذخیره اطلاعات طراحی شده است.
این ساختمان یک برد اصلی استوانهای است که تمامی اطلاعات جهانی را به روشی پایدار ذخیره میکند. این طرح به چندین دلیل اجرا شد. اول اینکه هوای سرد ایسلند به طور طبیعی این برج را خنک میکند. دومین دلیل موقعیت جغرافیایی ایسلند بود که بین اروپا و ایالات متحده آمریکا قرار گرفته و سومین دلیل، ایسلند کشوری با انرژی پاک فراوان است؛ در نتیجه این برج از انرژی 100درصدی با منابع پایدار استفاده میکند.
بر اساس اظهارات طراحان این پروژه در آینده به مرکز اطلاعاتی سبز در ایسلند تبدیل خواهد شد. مرکز اطلاعاتی به طور مرسوم ساختمان صنعتی بدون معنای ضمنی معماری و منطقهای بینام است، اما هدف اصلی این پروژه بررسی راهحلهای جدید ترکیببندی است که نمایانگر پیچیدگی و اهمیت ساختمان ذخیره اطلاعاتی است. آنان معتقدند ترکیببندی مرکز اطلاعات استفاده از انرژیهای پایدار را افزایش داده و استفاده دوباره به روشی پایدار را ارائه میدهد.
این برج میانتهی بوده و اجزای تشکیلدهنده بیرونی آن محکم است. حفره داخلی آن به خنکسازی هوا و فضای درونی کمک میکند. هوای گرم نیز توسط سیلندرها مانند دودکش به بیرون فرستاده شده و برای آزمایشگاهها و گلخانههای طبقه پایین مورد استفاده قرار میگیرد.
این ایده که توسط Valeria Mercuri و Marco Merletti طراحی شده در مکان سوم رقابتهای برج سازی eVolo در سال 2016 قرار گرفته است.
#فناوری_اطلاعات #اینترنت
❇️@FutureTech
❇️@FutureTech
محققان موفق به طراحی و ساخت یک آسمانخراش اطلاعاتی در ایسلند شدند که از سال 2017 ترافیک IP جهانی در آن ثبت میشود.
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منطقه خراسان و به نقل از اینهبیتت، اگر بخواهید تمامی دادههای ذخیره شده در این پایگاه را بررسی کنید، سرگیجه خواهید گرفت؛ چون هر کلیک، پست الکترونیکی، پستهای اینستاگرام و هر چیزی که فکر کنید، در این پایگاه ثبت میشود. در واقع این آسمانخراش اطلاعاتی برای ذخیره اطلاعات طراحی شده است.
این ساختمان یک برد اصلی استوانهای است که تمامی اطلاعات جهانی را به روشی پایدار ذخیره میکند. این طرح به چندین دلیل اجرا شد. اول اینکه هوای سرد ایسلند به طور طبیعی این برج را خنک میکند. دومین دلیل موقعیت جغرافیایی ایسلند بود که بین اروپا و ایالات متحده آمریکا قرار گرفته و سومین دلیل، ایسلند کشوری با انرژی پاک فراوان است؛ در نتیجه این برج از انرژی 100درصدی با منابع پایدار استفاده میکند.
بر اساس اظهارات طراحان این پروژه در آینده به مرکز اطلاعاتی سبز در ایسلند تبدیل خواهد شد. مرکز اطلاعاتی به طور مرسوم ساختمان صنعتی بدون معنای ضمنی معماری و منطقهای بینام است، اما هدف اصلی این پروژه بررسی راهحلهای جدید ترکیببندی است که نمایانگر پیچیدگی و اهمیت ساختمان ذخیره اطلاعاتی است. آنان معتقدند ترکیببندی مرکز اطلاعات استفاده از انرژیهای پایدار را افزایش داده و استفاده دوباره به روشی پایدار را ارائه میدهد.
این برج میانتهی بوده و اجزای تشکیلدهنده بیرونی آن محکم است. حفره داخلی آن به خنکسازی هوا و فضای درونی کمک میکند. هوای گرم نیز توسط سیلندرها مانند دودکش به بیرون فرستاده شده و برای آزمایشگاهها و گلخانههای طبقه پایین مورد استفاده قرار میگیرد.
این ایده که توسط Valeria Mercuri و Marco Merletti طراحی شده در مکان سوم رقابتهای برج سازی eVolo در سال 2016 قرار گرفته است.
#فناوری_اطلاعات #اینترنت
❇️@FutureTech
کمپانی APWorks که در زیر مجموعه ایرباس است، اولین موتور سیکلت ساخته شده باپرینتر سه بعدی را رونمایی کرد؛ این موتور با 50 هزار یورو ساخته شد، 80 کیلومتر بر ساعت نیز سرعت دارد @FutureTech
🔵تولید ماده هوشمندی که تحت فشار تغییر رنگ میدهد
❇️@FutureTech
محققان یک گروه از مواد مکانوکرومیک را ایجاد کردهاند که رنگ و شفافیت خود را در واکنش به نیروی مکانیکی تغییر میدهند.
به گزارش سرویس علمی ایسنا به نقل از دانشگاه کانکتیکات، محققان این دانشگاه نوع جدیدی از مواد را ایجاد کردهاند که رنگ و شفافیت خود را در واکنش به نیروی مکانیکی تغییر میدهند.
مواد مکانوکرومیک به موادی اطلاق میشود که به وسیله محرکهای الکتریکی تغییر رنگ میدهند.
به گفته محققان این پژوهش از این مواد میتوان برای ایجاد همه چیز از پنجرههای هوشمند گرفته تا دستگاههای رمزگذاری فیزیکی استفاده کرد.
پلیمرهای مکانوکرومیک موادی هستند که نحوه انعکاس یا جذب نور خود را بسته به نوع عمل مکانیکی موجود مانند برش،کشش و سایش به دلیل ناپیوستگی در تعاملات بین مولکولی تغییر میدهند.
تیم محققان دانشگاه کانکتیکات، از خواص این مواد برای ایجاد انواع مختلفی از دستگاههای مکانوکرومیک استفاده کردهاند.
این دستگاهها در صورت کشیده و رها شدن، قابلیت تغییر پذیری سریع بین حالت شفاف و مات را دارند.
به گفته محققان، از این نوع مواد میتوان برای ایجاد پنجرههای هوشمند که با اعمال یک نیروی کششی خفیف، مات یا شفاف میشوند استفاده کرد.
محققان این پژوهش بر این باورند که چنین دستگاههایی منحصر به فرد بوده و پتانسیل بالایی برای استفاده در بسیاری از برنامههای کاربردی، مانند پنجرههای هوشمند، سوئیچ های نوری پویا، سنسورهای فشار، رمزگذاری و غیره را دارند.
#موادپیشرفته #موادهوشمند
❇️@FutureTech
❇️@FutureTech
محققان یک گروه از مواد مکانوکرومیک را ایجاد کردهاند که رنگ و شفافیت خود را در واکنش به نیروی مکانیکی تغییر میدهند.
به گزارش سرویس علمی ایسنا به نقل از دانشگاه کانکتیکات، محققان این دانشگاه نوع جدیدی از مواد را ایجاد کردهاند که رنگ و شفافیت خود را در واکنش به نیروی مکانیکی تغییر میدهند.
مواد مکانوکرومیک به موادی اطلاق میشود که به وسیله محرکهای الکتریکی تغییر رنگ میدهند.
به گفته محققان این پژوهش از این مواد میتوان برای ایجاد همه چیز از پنجرههای هوشمند گرفته تا دستگاههای رمزگذاری فیزیکی استفاده کرد.
پلیمرهای مکانوکرومیک موادی هستند که نحوه انعکاس یا جذب نور خود را بسته به نوع عمل مکانیکی موجود مانند برش،کشش و سایش به دلیل ناپیوستگی در تعاملات بین مولکولی تغییر میدهند.
تیم محققان دانشگاه کانکتیکات، از خواص این مواد برای ایجاد انواع مختلفی از دستگاههای مکانوکرومیک استفاده کردهاند.
این دستگاهها در صورت کشیده و رها شدن، قابلیت تغییر پذیری سریع بین حالت شفاف و مات را دارند.
به گفته محققان، از این نوع مواد میتوان برای ایجاد پنجرههای هوشمند که با اعمال یک نیروی کششی خفیف، مات یا شفاف میشوند استفاده کرد.
محققان این پژوهش بر این باورند که چنین دستگاههایی منحصر به فرد بوده و پتانسیل بالایی برای استفاده در بسیاری از برنامههای کاربردی، مانند پنجرههای هوشمند، سوئیچ های نوری پویا، سنسورهای فشار، رمزگذاری و غیره را دارند.
#موادپیشرفته #موادهوشمند
❇️@FutureTech
🔵استخراج نفت با انرژی خورشیدی
❇️@FutureTech
یکی از بزرگترین نیروگاههای خورشیدی جهان در عمان در حال ساخت است تا آب مورد استفاده در تولید نفت را به جوش بیاورد.
به گزارش سرویس علمی ایسنا به نقل از والاستریتژورنال، نیروگاه مرآة(آینه) توسط شرکت گلاس پوینت(Glasspoint) برای تولید نفت در عمان در حال ساخت است و در نهایت سالانه قادر به تولید یک گیگاوات نیرو خواهد بود که جایگزین یک روش کمتر کارآمد تولید گاز طبیعی که در حال حاضر مورد استفاده است، خواهد شد.
پروژه مرآة شامل ردیفی از آینههای منحنی است که بر روی یک لوله جوشاننده حاوی آب متمرکز خواهند شد. برخلاف نیروگاههای خورشیدی متمرکز رایج که از گرما برای تولید بخار و راندن یک توربین برای تولید برق استفاده میکنند، بخار تولید شده توسط تاسیسات مرآة در نزدیکی میادین نفتی برای شل کردن نفت سنگین استفاده خواهد شد تا بتوان آن را آسانتر به سطح پمپاژ کرد.
روش پیشتاز بهبود بازیافت نفت برای کمک به استخراج نفت سنگین به سیل بخار موسوم است که به وسیله آن، بخار به درون یک مخزن نفت تزریق میشود تا نفت را حرارت داده و غلظت آن را برای پمپاژ آسان به سطح کاهش دهد.
اما این روش در حال حاضر به مقادیر زیادی گاز طبیعی برای تولید بخار نیاز دارد که آن نیز تقاضا برای منابع انرژی را افزایش میدهد. به گفته Glasspoint، این میزان میتواند معادل یک بشکه نفت برای تولید هر پنج بشکه باشد.
فایده ابتدایی نیروگاه خورشیدی مرآة این خواهد بود که جایگزین روش کمترکارآمد گاز طبیعی خواهد شد. این تاسیسات قرار است سالانه 5.6 تریلیون واحد گرمایی انگلیسی(BTU) گاز طبیعی ذخیره کند. این میزان گاز برای تامین برق بیش از 209 هزار نفر ساکن عمان کافی است.
این پروژه، روزانه بطور میانگین 6000 تن بخار توسط نیروی خورشیدی تولید خواهد کرد که آن را بزرگترین تاسیسات بهبود بازیافت نفت خورشیدی در جهان خواهد کرد.
این تاسیسات پس از تکمیل شامل 36 ماژول خانه شیشهای خودپاککننده خواهد شد که آینههای خورشیدی را برای حفاظت از آنها در برابر غبار و سایر عناصر در خود جای خواهند داد. قرار است این نیروگاه تا سال 2017 تکمیل شود و منطقهای بالغ بر سه کیلومتر مربع را با هزینه 600 میلیون دلار پوشش خواهد داد.
#انرژی #تجدیدپذیر #انرژی_خورشیدی
❇️@FutureTech
❇️@FutureTech
یکی از بزرگترین نیروگاههای خورشیدی جهان در عمان در حال ساخت است تا آب مورد استفاده در تولید نفت را به جوش بیاورد.
به گزارش سرویس علمی ایسنا به نقل از والاستریتژورنال، نیروگاه مرآة(آینه) توسط شرکت گلاس پوینت(Glasspoint) برای تولید نفت در عمان در حال ساخت است و در نهایت سالانه قادر به تولید یک گیگاوات نیرو خواهد بود که جایگزین یک روش کمتر کارآمد تولید گاز طبیعی که در حال حاضر مورد استفاده است، خواهد شد.
پروژه مرآة شامل ردیفی از آینههای منحنی است که بر روی یک لوله جوشاننده حاوی آب متمرکز خواهند شد. برخلاف نیروگاههای خورشیدی متمرکز رایج که از گرما برای تولید بخار و راندن یک توربین برای تولید برق استفاده میکنند، بخار تولید شده توسط تاسیسات مرآة در نزدیکی میادین نفتی برای شل کردن نفت سنگین استفاده خواهد شد تا بتوان آن را آسانتر به سطح پمپاژ کرد.
روش پیشتاز بهبود بازیافت نفت برای کمک به استخراج نفت سنگین به سیل بخار موسوم است که به وسیله آن، بخار به درون یک مخزن نفت تزریق میشود تا نفت را حرارت داده و غلظت آن را برای پمپاژ آسان به سطح کاهش دهد.
اما این روش در حال حاضر به مقادیر زیادی گاز طبیعی برای تولید بخار نیاز دارد که آن نیز تقاضا برای منابع انرژی را افزایش میدهد. به گفته Glasspoint، این میزان میتواند معادل یک بشکه نفت برای تولید هر پنج بشکه باشد.
فایده ابتدایی نیروگاه خورشیدی مرآة این خواهد بود که جایگزین روش کمترکارآمد گاز طبیعی خواهد شد. این تاسیسات قرار است سالانه 5.6 تریلیون واحد گرمایی انگلیسی(BTU) گاز طبیعی ذخیره کند. این میزان گاز برای تامین برق بیش از 209 هزار نفر ساکن عمان کافی است.
این پروژه، روزانه بطور میانگین 6000 تن بخار توسط نیروی خورشیدی تولید خواهد کرد که آن را بزرگترین تاسیسات بهبود بازیافت نفت خورشیدی در جهان خواهد کرد.
این تاسیسات پس از تکمیل شامل 36 ماژول خانه شیشهای خودپاککننده خواهد شد که آینههای خورشیدی را برای حفاظت از آنها در برابر غبار و سایر عناصر در خود جای خواهند داد. قرار است این نیروگاه تا سال 2017 تکمیل شود و منطقهای بالغ بر سه کیلومتر مربع را با هزینه 600 میلیون دلار پوشش خواهد داد.
#انرژی #تجدیدپذیر #انرژی_خورشیدی
❇️@FutureTech
🔵تولید مو با چاپ سهبعدی
❇️@FutureTech
محققان موسسه فناوری ماساچوست (MIT) یک روش جدید برای چاپ سهبعدی موی مصنوعی ابداع کردهاند که به آنها اجازه میدهد همه چیز از قلموی نقاشی گرفته تا خز مصنوعی را چاپ کنند.
به گزارش سرویس علمی ایسنا به نقل از Dezeen، این تیم که از "گروه رسانه ملموس" MIT هستند، توانستهاند موهایی به قطر 50 میکرون چاپ کنند که انواع جدید سطوح لمسی را امکانپذیر کردهاند.
این فناوری که "Cilllia" نام دارد، نشان داده که سطوح مودار یا خزدار با تراکم بالا که در طبیعت رایج هستند، اکنون میتوانند بطور مصنوعی تولید شوند.
از کاربردهای بالقوه این موی مصنوعی میتوان به تولید سطوح با اصطکاک پائین و رابطهای کنترل لمسی در کنار طراحی تجربیات زیبایی شناختی و لمسی اشاره کرد.
محققان در ویدیویی از این فناوری نشان دادند که با مرتعش کردن سطوح طرحدار، اجسامی که روی آنها قرار گرفته به حرکت درمیآیند و ماده را به یک عملگر تبدیل میکنند.
از این مواد همچنین میتوان به عنوان بخشهای متحرک با اصطکاک پائین در موتورها از جمله در پدالهای کنترلی حساس به لمس یا سطوح نوارچسب مانند استفاده کرد که بدون مواد چسبنده، پیوند میخورند. همچنین میتوان با این مواد، قلموهای کاملا کاربردی با موهای بسیار نازک چاپ کرد.
نرمافزار مورد استفاده برای طراحی این مواد میتواند به هر مو یک ویژگی خاص از جمله جهت، ضخامت و طول اختصاص بدهد، به این معنی که ویژگیهای فیزیکی سطوح را میتوان به دقت کنترل کرد.
#چاپگر سه بعدی
❇️@FutureTech
❇️@FutureTech
محققان موسسه فناوری ماساچوست (MIT) یک روش جدید برای چاپ سهبعدی موی مصنوعی ابداع کردهاند که به آنها اجازه میدهد همه چیز از قلموی نقاشی گرفته تا خز مصنوعی را چاپ کنند.
به گزارش سرویس علمی ایسنا به نقل از Dezeen، این تیم که از "گروه رسانه ملموس" MIT هستند، توانستهاند موهایی به قطر 50 میکرون چاپ کنند که انواع جدید سطوح لمسی را امکانپذیر کردهاند.
این فناوری که "Cilllia" نام دارد، نشان داده که سطوح مودار یا خزدار با تراکم بالا که در طبیعت رایج هستند، اکنون میتوانند بطور مصنوعی تولید شوند.
از کاربردهای بالقوه این موی مصنوعی میتوان به تولید سطوح با اصطکاک پائین و رابطهای کنترل لمسی در کنار طراحی تجربیات زیبایی شناختی و لمسی اشاره کرد.
محققان در ویدیویی از این فناوری نشان دادند که با مرتعش کردن سطوح طرحدار، اجسامی که روی آنها قرار گرفته به حرکت درمیآیند و ماده را به یک عملگر تبدیل میکنند.
از این مواد همچنین میتوان به عنوان بخشهای متحرک با اصطکاک پائین در موتورها از جمله در پدالهای کنترلی حساس به لمس یا سطوح نوارچسب مانند استفاده کرد که بدون مواد چسبنده، پیوند میخورند. همچنین میتوان با این مواد، قلموهای کاملا کاربردی با موهای بسیار نازک چاپ کرد.
نرمافزار مورد استفاده برای طراحی این مواد میتواند به هر مو یک ویژگی خاص از جمله جهت، ضخامت و طول اختصاص بدهد، به این معنی که ویژگیهای فیزیکی سطوح را میتوان به دقت کنترل کرد.
#چاپگر سه بعدی
❇️@FutureTech
🔵ساخت پیل سوختی جدید هیدروژنی با پروسکایت
❇️@FutureTech
محققان آمریکایی برای اولین بار با استفاده از کانی پروسکایت، نسل جدید فناوری سلول سوختی هیدروژنی را با قیمت مناسب و بهرهوری بالا تولید کردند.
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)- منطقه خراسان، با استفاده از کانی پروسکایت که در طبیعت به شکل کریستال رادیواکتیو یافت میشود میتوان تحولی ساختاری در فناوری پیل یا سلول سوختی هیدروژن ایجاد کرد.
اگرچه فناوری پیل سوختی هیدروژن از نظر کارایی و میزان آلایندگی به مراتب از موتورهای درونسوز بهتر است، اما قدرت پیلهای سوختی تحت تاثیر فاکتور میزان نشت الکترونها از سوخت به اکسیدکننده محدود میشود.
شیرام راماناتون، دانشمند مواد از دانشگاه پوردو عنوان کرد: تحقیقات ما با هدف تغییر در معماری پیل سوختی هیدروژن با الکترولیت جامد در حال پیگیری است که انتظار میرود به زودی تحول ساختاری در فناوری پیل سوختی ایجاد شود.
وی در ادامه افزود: با جایگزینی پروسکایت به جای محلول الکترولیت مشخص شد که توان خروجی پیل سوختی هیدروژن به رقم 225 میلیمتر در هر سانتیمتر مربع در دمای 500 درجه رسیده است که تقریبا مشابه بهترین و گرانترین نمونه سلول سوختی هیدروژن با سوخت پروتون است.
محققان معتقدند که قطعا بازار آینده در اختیار شرکتهایی است که بر روی الکترودهای ارزان اما با کارایی بالا تحقیق میکنند.
#انرژی #تجدیدپذیر #پیل_سوختی
❇️@FutureTech
❇️@FutureTech
محققان آمریکایی برای اولین بار با استفاده از کانی پروسکایت، نسل جدید فناوری سلول سوختی هیدروژنی را با قیمت مناسب و بهرهوری بالا تولید کردند.
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)- منطقه خراسان، با استفاده از کانی پروسکایت که در طبیعت به شکل کریستال رادیواکتیو یافت میشود میتوان تحولی ساختاری در فناوری پیل یا سلول سوختی هیدروژن ایجاد کرد.
اگرچه فناوری پیل سوختی هیدروژن از نظر کارایی و میزان آلایندگی به مراتب از موتورهای درونسوز بهتر است، اما قدرت پیلهای سوختی تحت تاثیر فاکتور میزان نشت الکترونها از سوخت به اکسیدکننده محدود میشود.
شیرام راماناتون، دانشمند مواد از دانشگاه پوردو عنوان کرد: تحقیقات ما با هدف تغییر در معماری پیل سوختی هیدروژن با الکترولیت جامد در حال پیگیری است که انتظار میرود به زودی تحول ساختاری در فناوری پیل سوختی ایجاد شود.
وی در ادامه افزود: با جایگزینی پروسکایت به جای محلول الکترولیت مشخص شد که توان خروجی پیل سوختی هیدروژن به رقم 225 میلیمتر در هر سانتیمتر مربع در دمای 500 درجه رسیده است که تقریبا مشابه بهترین و گرانترین نمونه سلول سوختی هیدروژن با سوخت پروتون است.
محققان معتقدند که قطعا بازار آینده در اختیار شرکتهایی است که بر روی الکترودهای ارزان اما با کارایی بالا تحقیق میکنند.
#انرژی #تجدیدپذیر #پیل_سوختی
❇️@FutureTech
🔵چاپ غضروف با پرینتر سه بعدی
🔴بازسازی زانوی آسیبدیده با شیشه زیستی
❇️@FutureTech
محققان دانشکده امپریال کالج لندن و دانشگاه میلانو بیکوکا ایتالیا موفق به تولید یک شکل منعطف از شیشه زیستی شدهاند که میتواند برای بازسازی زانو به کار گرفته شود.
به گزارش سرویس علمی ایسنا به نقل از 3ders، چاپ مواد زیستی افق آینده در چاپ سهبعدی است و محققانی که با این مواد کار میکنند، از آنها برای جایگزینی رگهای خونی، پوست و سایر اعضا استفاده کردهاند.
اکنون با دستاورد جدید محققان میتوان یک غضروف سهبعدی را نیز به این فهرست فزاینده اضافه کرد.
دانشمندان یک ماده شیشه زیستی جدید طراحی کردهاند که از سیلیکا و پلیمر پلیکپرولاکتون تشکیل شده است. این مواد در زمان ترکیب از خواص غضروف یعنی منعطف اما محکم، بادوام و ارتجاعی برخوردار هستند.
این ماده نه تنها از ویژگیهای غضروف برخوردار است، بلکه برای استفاده در یک چاپگر زیستی نیز مناسب است و به دانشمندان اجازه میدهد تا مواد زیستی را به اشکال مختلف برای پاسخگویی به آناتومی منحصر به فرد هر بیمار چاپ کنند.
محققان قصد دارند از این ماده برای تولید یک جایگزین غضروف مانند برای ستون فقرات و مفاصل آسیبدیده استفاده کنند. تولید این ماده نسب به سایر مواد کنونی که باید در آزمایشگاه پرورش یابند، بسیار سادهتر و ارزانتر است. همچنین نسبت به سایر جایگزینهای مفصل مصنوعی از شباهت بیشتری به بافت طبیعی برخوردار است که اغلب هزاران برابر سخت تر از غضروف مصنوعی هستند.
این تیم اکنون بر کاربردهای پزشکی این ماده متمرکز شدهاند و نخستین دیسک غضروف شیشه زیستی را برای پیوند در افرادی که از درد کمر رنج میبرند، تولید کردهاند. آنها قصد دارند یک نسخه دیگر از شیشه زیستی را تولید کنند که بتواند به عنوان غضروف جایگزین در مفاصل زانو و بازو عمل کند.
کاربرد پیشنهادی دیگر برای این ماده، استفاده از آن به عنوان یک چارچوب است که رشد مجدد سلولها را در مفاصل آسیبدیده ترغیب میکند. از آنجایی که این ماده یک پلیمر است، میتوان آن را طوری مهندسی کرد که با گذشت زمان تجزیه شود تا غضروف جدید بتواند مجددا رشد کرده و جایگزین شیشه زیستی شود.
#چاپگرزیستی #چاپگر سه بعدی #موادپیشرفته #زیست_فناوری
❇️@FutureTech
🔴بازسازی زانوی آسیبدیده با شیشه زیستی
❇️@FutureTech
محققان دانشکده امپریال کالج لندن و دانشگاه میلانو بیکوکا ایتالیا موفق به تولید یک شکل منعطف از شیشه زیستی شدهاند که میتواند برای بازسازی زانو به کار گرفته شود.
به گزارش سرویس علمی ایسنا به نقل از 3ders، چاپ مواد زیستی افق آینده در چاپ سهبعدی است و محققانی که با این مواد کار میکنند، از آنها برای جایگزینی رگهای خونی، پوست و سایر اعضا استفاده کردهاند.
اکنون با دستاورد جدید محققان میتوان یک غضروف سهبعدی را نیز به این فهرست فزاینده اضافه کرد.
دانشمندان یک ماده شیشه زیستی جدید طراحی کردهاند که از سیلیکا و پلیمر پلیکپرولاکتون تشکیل شده است. این مواد در زمان ترکیب از خواص غضروف یعنی منعطف اما محکم، بادوام و ارتجاعی برخوردار هستند.
این ماده نه تنها از ویژگیهای غضروف برخوردار است، بلکه برای استفاده در یک چاپگر زیستی نیز مناسب است و به دانشمندان اجازه میدهد تا مواد زیستی را به اشکال مختلف برای پاسخگویی به آناتومی منحصر به فرد هر بیمار چاپ کنند.
محققان قصد دارند از این ماده برای تولید یک جایگزین غضروف مانند برای ستون فقرات و مفاصل آسیبدیده استفاده کنند. تولید این ماده نسب به سایر مواد کنونی که باید در آزمایشگاه پرورش یابند، بسیار سادهتر و ارزانتر است. همچنین نسبت به سایر جایگزینهای مفصل مصنوعی از شباهت بیشتری به بافت طبیعی برخوردار است که اغلب هزاران برابر سخت تر از غضروف مصنوعی هستند.
این تیم اکنون بر کاربردهای پزشکی این ماده متمرکز شدهاند و نخستین دیسک غضروف شیشه زیستی را برای پیوند در افرادی که از درد کمر رنج میبرند، تولید کردهاند. آنها قصد دارند یک نسخه دیگر از شیشه زیستی را تولید کنند که بتواند به عنوان غضروف جایگزین در مفاصل زانو و بازو عمل کند.
کاربرد پیشنهادی دیگر برای این ماده، استفاده از آن به عنوان یک چارچوب است که رشد مجدد سلولها را در مفاصل آسیبدیده ترغیب میکند. از آنجایی که این ماده یک پلیمر است، میتوان آن را طوری مهندسی کرد که با گذشت زمان تجزیه شود تا غضروف جدید بتواند مجددا رشد کرده و جایگزین شیشه زیستی شود.
#چاپگرزیستی #چاپگر سه بعدی #موادپیشرفته #زیست_فناوری
❇️@FutureTech
Forwarded from Deleted Account
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from Deleted Account
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✳️ توربین هایی که در بزرگراه ها از باد ناشی از حرکت خودروها برق تولید می کنند
🆔 http://telegram.me/joinchat/BDfDATuebrtULfvHorsDNw
🆔 http://telegram.me/joinchat/BDfDATuebrtULfvHorsDNw
🔵خودرويي که در هر ۱۰۰ کيلومتر ۳ ليتر بنزين در شهر مصرف ميکند
❇️@FutureTech
در شرایطی که بیشتر خودروسازان برای کاهش آلایندگی و تطبیق با استانداردهای زیستمحیطی به استفاده از موتورهای هیبریدی و الکتریکی روی آوردهاند شرکت نفتی «شِل» (SHELL) برای نجات بازار سوختهای فسیلی از طرح کانسپت خودرویی شهری به نام «Project M» رونمایی کرده که در هر صد کیلومتر خیابانهای شهر، کمتر از سه لیتر سوخت مصرف میکند.
آمار خیرهکنندهای که خودروهای هیبریدی و کممصرف فعلی را به چالش میکشد.«پراجکت.ام» حاصل بازنگری کلی در خودروی شهری «T.25» است که گوردون مورای، طراح خودروهای «فرمولوان» و «مکلارن F1» در سال ۲۰۱۰ (۱۳۸۹) معرفی کرد.
پراجکت.ام خودرویی به ظرفیت سه سرنشین است که ۲.۵ متر درازا، ۱.۳۵ متر پهنا و ۱.۶ متر بلندی دارد. راننده در تکصندلی جلو و دو سرنشین دیگر پشت او مستقر میشوند.
این خودرو از موتور بنزینی سه سیلندر به حجم ۶۶۰ سیسی نیرو میگیرد که ۴۳ اسببخار قدرت و ۶۴ نیوتنمتر گشتاور تولید میکند.
بدنهی خودرو از فناوریهای سبکوزن «فرمولوان» و مواد بازیافتی ساخته شده و کل خودرو فقط ۵۵۰ کیلوگرم وزن دارد.
پراجکت.ام میتواند طی 8/15 ثانیه از حالت توقف به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد و حداکثر سرعت آن نیز ۱۵۶ کیلومتر بر ساعت تخمین زده میشود، هرچند که سیستم الکترونیکی خودرو اجازهی عبور از سرعت ۱۴۵ کیلومتر بر ساعت را نمیدهد.
برخلاف بیشتر خودروها، بدنه، موتور و روانسازهای مورداستفاده در پراجکت.ام در یک مرحله طراحی شدهاند تا قطعات خودرو در بالاترین هماهنگی با یکدیگر قرار داشته باشند.
شل برای این خودرو روانسازهای خاصی تولید کرده که بهتنهایی مصرف سوخت را تا پنج درصد در مقایسه با دیگر خودروهای تجاری کاهش میدهد. آزمایشهای استاندارد هم نشان داده که این خودرو با سرعت ثابت ۷۰ کیلومتر بر ساعت فقط 64/2 لیتر بنزین مصرف میکند.
به ادعای مهندسان شل، این خودرو در طول عمر خود یکسوم خودروهای معمول شهری انرژی مصرف میکند و انرژی لازم برای تولید آن نصف خودروهای خانوادگی کوچک شهری است.
هزینهی ساخت پراجکت.ام که از فناوری چاپ سهبعدی نیز در تولید آن استفاده میشود، یکچهارم خودروهای فولادی رایج است و عملا همهی بخشهای آن را میتوان بازیافت کرد.
#خودرو_کم مصرف #چاپگر سه بعدی
❇️@FutureTech
❇️@FutureTech
در شرایطی که بیشتر خودروسازان برای کاهش آلایندگی و تطبیق با استانداردهای زیستمحیطی به استفاده از موتورهای هیبریدی و الکتریکی روی آوردهاند شرکت نفتی «شِل» (SHELL) برای نجات بازار سوختهای فسیلی از طرح کانسپت خودرویی شهری به نام «Project M» رونمایی کرده که در هر صد کیلومتر خیابانهای شهر، کمتر از سه لیتر سوخت مصرف میکند.
آمار خیرهکنندهای که خودروهای هیبریدی و کممصرف فعلی را به چالش میکشد.«پراجکت.ام» حاصل بازنگری کلی در خودروی شهری «T.25» است که گوردون مورای، طراح خودروهای «فرمولوان» و «مکلارن F1» در سال ۲۰۱۰ (۱۳۸۹) معرفی کرد.
پراجکت.ام خودرویی به ظرفیت سه سرنشین است که ۲.۵ متر درازا، ۱.۳۵ متر پهنا و ۱.۶ متر بلندی دارد. راننده در تکصندلی جلو و دو سرنشین دیگر پشت او مستقر میشوند.
این خودرو از موتور بنزینی سه سیلندر به حجم ۶۶۰ سیسی نیرو میگیرد که ۴۳ اسببخار قدرت و ۶۴ نیوتنمتر گشتاور تولید میکند.
بدنهی خودرو از فناوریهای سبکوزن «فرمولوان» و مواد بازیافتی ساخته شده و کل خودرو فقط ۵۵۰ کیلوگرم وزن دارد.
پراجکت.ام میتواند طی 8/15 ثانیه از حالت توقف به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد و حداکثر سرعت آن نیز ۱۵۶ کیلومتر بر ساعت تخمین زده میشود، هرچند که سیستم الکترونیکی خودرو اجازهی عبور از سرعت ۱۴۵ کیلومتر بر ساعت را نمیدهد.
برخلاف بیشتر خودروها، بدنه، موتور و روانسازهای مورداستفاده در پراجکت.ام در یک مرحله طراحی شدهاند تا قطعات خودرو در بالاترین هماهنگی با یکدیگر قرار داشته باشند.
شل برای این خودرو روانسازهای خاصی تولید کرده که بهتنهایی مصرف سوخت را تا پنج درصد در مقایسه با دیگر خودروهای تجاری کاهش میدهد. آزمایشهای استاندارد هم نشان داده که این خودرو با سرعت ثابت ۷۰ کیلومتر بر ساعت فقط 64/2 لیتر بنزین مصرف میکند.
به ادعای مهندسان شل، این خودرو در طول عمر خود یکسوم خودروهای معمول شهری انرژی مصرف میکند و انرژی لازم برای تولید آن نصف خودروهای خانوادگی کوچک شهری است.
هزینهی ساخت پراجکت.ام که از فناوری چاپ سهبعدی نیز در تولید آن استفاده میشود، یکچهارم خودروهای فولادی رایج است و عملا همهی بخشهای آن را میتوان بازیافت کرد.
#خودرو_کم مصرف #چاپگر سه بعدی
❇️@FutureTech
Forwarded from Deleted Account
✳️ اولین هواپیمای امارات مجهز به استخر شنا واتاق خواب وسالن غذاو....
🆔 http://telegram.me/joinchat/BDfDATuebrtULfvHorsDNw
🆔 http://telegram.me/joinchat/BDfDATuebrtULfvHorsDNw