۱. کمک به کاهش علائم سندرم روده تحریک‌پذیر
سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS) با تغییر در تعادل میکروب‌های روده ارتباط دارد و می‌تواند باعث نفخ، درد شکمی و گاز شود.
برخی پروبیوتیک‌ها با کمک به تنظیم تعادل میکروبی روده ممکن است علائم IBS را کاهش دهند، تعداد دفعات دفع روزانه را بهبود بخشند، قوام مدفوع را تنظیم کنند و در نهایت کیفیت زندگی فرد را افزایش دهند.

۲. حمایت از سیستم ایمنی
پروبیوتیک‌ها می‌توانند بر عملکرد سیستم ایمنی بدن تأثیر بگذارند. آنها از طریق تغییر متابولیسم و فعالیت سلول‌های ایمنی و همچنین تقویت سدهای دفاعی بدن، به حفظ سلامت کمک می‌کنند.
برخی پروبیوتیک‌ها با افزایش تولید مخاط، کاهش چسبیدن باکتری‌های مضر به سلول‌ها و کمک به حفظ سلامت سلول‌ها، می‌توانند از بدن در برابر برخی عفونت‌های باکتریایی حمایت کنند.

۳. کمک به مدیریت وزن
برخی مطالعات نشان داده‌اند پروبیوتیک‌ها ممکن است به جلوگیری از افزایش وزن و بهبود کاهش وزن در افراد دارای اضافه‌وزن یا چاقی کمک کنند.

ترکیبی از سویه‌های مختلف Bifidobacterium و Lactobacillus در برخی پژوهش‌ها با کاهش دور کمر و میزان چربی بدن همراه بوده است.

پروبیوتیک‌ها همچنین ممکن است با تأثیر بر کلسترول، فشار خون و تنظیم قند خون، به سلامت متابولیک کمک کنند؛ با این حال، برای توصیه قطعی پروبیوتیک‌ها به‌عنوان روش کنترل وزن، تحقیقات بیشتری لازم است.

۴. حمایت از ترمیم زخم
در زخم‌های مزمن یا عمیق، حضور باکتری‌ها، قارچ‌ها و ویروس‌های مضر می‌تواند روند ترمیم را کند کند.
برخی شواهد نشان می‌دهد پروبیوتیک‌ها ممکن است در مشکلات پوستی مانند سوختگی، اسکار و عفونت‌ها مفید باشند. این ترکیبات می‌توانند از سیستم دفاعی طبیعی پوست حمایت کنند، به بازسازی پوست کمک کنند و میزان باکتری‌های مضر موجود در محل زخم را کاهش دهند.

۵. کمک به سلامت استخوان‌ها
باکتری‌های روده از طریق تأثیر بر التهاب، جذب مواد معدنی و فرایند بازسازی استخوان می‌توانند در سلامت استخوان نقش داشته باشند.
پروبیوتیک‌ها ممکن است با تقویت سد روده، کاهش التهاب و بهبود جذب و متابولیسم مواد مغذی مهم برای استخوان مانند کلسیم، منیزیم و ویتامین‌های D و K از سلامت استخوان حمایت کنند.

۶. کمک به بهبود برخی بیماری‌های آلرژیک
پروبیوتیک‌ها ممکن است در کنترل یا پیشگیری از برخی بیماری‌های آلرژیک مانند اگزما، رینیت آلرژیک (تب یونجه) و برخی آلرژی‌های غذایی نقش داشته باشند.
برخی داده‌های بالینی نشان می‌دهند مصرف منظم سویه‌هایی مانند Lactobacillus و Bifidobacterium می‌تواند شدت برخی واکنش‌های التهابی و علائم آلرژیک را کاهش دهد.
البته این اثر به نوع سویه پروبیوتیک و نوع ماده حساسیت‌زا بستگی دارد. بنابراین پروبیوتیک‌ها باید به‌عنوان یک درمان کمکی در نظر گرفته شوند و جایگزین داروهای تجویزی یا پرهیز از عوامل حساسیت‌زا نشوند.

۷. کاهش علائم عدم تحمل لاکتوز

برخی پروبیوتیک‌ها مانند گونه‌های Lactobacillus، Streptococcus thermophilus و Bifidobacterium می‌توانند آنزیم‌هایی مانند بتاگالاکتوزیداز تولید کنند که به تجزیه لاکتوز کمک می‌کند.
این فرایند ممکن است علائم عدم تحمل لاکتوز، از جمله اسهال، ناراحتی شکمی و نفخ را کاهش دهد.
البته این اثر در همه افراد یکسان نیست و برخی افراد ممکن است از مصرف پروبیوتیک‌ها سود ببرند، در حالی که برخی دیگر تغییر محسوسی احساس نکنند.

۸. کمک به درمان عفونت هلیکوباکتر پیلوری
برخی پروبیوتیک‌ها از جمله گونه‌هایی از Lactobacillus، Bifidobacterium، Bacillus licheniformis و Saccharomyces در مطالعات برای کمک به مدیریت عفونت هلیکوباکتر پیلوری (H. pylori) بررسی گردیده است .
پروبیوتیک‌ها ممکن است با تقویت سد محافظتی روده و رقابت با هلیکوباکتر برای اتصال به سلول‌های دستگاه گوارش، به مقابله با این باکتری کمک کنند.