آیا می‌دانستید که بدن افراد مختلف از یک غذای کاملاً یکسان، انرژی متفاوتی جذب می‌کند؟ راز این تفاوت در عملکرد تریلیون‌ها باکتری و میکروبیوم روده نهفته است.

حالا محققان برای درک دقیق‌تر این فرآیند، یک مدل ریاضیاتی هوشمند به نام DAMM (هضم، جذب و متابولیسم میکروبی) توسعه داده‌اند که نقش باکتری‌ها را در استخراج انرژی ردیابی می‌کند.

روش‌های قدیمی محاسبه کالری، نقش باکتری‌ها را در تجزیه مواد غیرقابل‌هضمی مانند فیبر نادیده می‌گرفتند؛ اما جالب است بدانید که باکتری‌ها با تخمیر فیبر و تبدیل آن به «اسیدهای چرب کوتاه‌زنجیر»، یک منبع انرژی پنهان وارد خون می‌کنند!

در پژوهش جدیدی که در این مورد انجام شده نکات جالبی مشخص شده است:

• حدود ۸۵ درصد انرژی غذا در معده و روده کوچک جذب می‌شود، اما ۱۵ درصد از انرژی توسط فعالیت‌های میکروبی در روده بزرگ تامین می‌گردد.

• اسیدهای چرب تولیدشده توسط میکروب‌ها، روزانه حدود ۱۴۰ کالری پنهان (معادل ۷.۴ درصد کل انرژی مفید روزانه) به بدن ما تزریق می‌کنند.

• بررسی‌ها نشان داد افرادی که رژیم غربی (کم‌فیبر و فرآوری‌شده) مصرف می‌کردند، به‌طور متوسط روزانه ۱۱۶ کالری بیشتر از گروه دارای رژیم پرفیبر جذب می‌کردند. جالب‌تر اینکه گروه پرفیبر با وجود جذب انرژی کمتر، احساس گرسنگی بیشتری نداشتند.

احتمالا شما هم هنگام خوردن بستنی یا هر چیز سرد دیگر احساس سردرد را تجربه کرده‌اید؟ جالب است بدانید که این مشکل شیوع زیادی دارد، اما همه لزوما به آن دچار نمی‌شوند.

در واقع این سردرد چندثانیه‌ای، می‌تواند حقایق مهمی درباره حساسیت سیستم عصبی شما و حتی احتمال ابتلایتان به میگرن را فاش کند.

سردرد ناشی از بستنی (یا همان Brain Freeze) به چندین علت رخ می‌دهد:

  - افت دمای ناگهانی: تماس سریع ماده سرد (مثل بستنی یا آب‌یخ) با سقف دهان یا انتهای گلو، باعث اُفت شدید دما در این ناحیه می‌شود.

-  تغییرات عروقی: عروق خونی این ناحیه به‌سرعت منقبض شده و پس از آن، برای بازگرداندن جریان خون طبیعی، به‌شدت گشاد می‌شوند.

-  درگیری شبکه عصبی: رشته‌های عصبیِ حس‌کننده درد در دیواره این عروق، پیام‌های درد را به عصب سه‌قلو (Trigeminal nerve) منتقل می‌کنند. از آنجا که این عصب مسئول پردازش سیگنال‌های درد در صورت و پیشانی است، شما درد را به‌جای دهان، در سر و ناحیه پیشانی خود حس می‌کنید.

شواهد نشان می‌دهد که سردرد بستنی می‌تواند ارثی باشد! اگر والدین شما به این عارضه دچار هستند، احتمال ابتلای شما نیز به دلیل الگوهای ژنتیکی مشابه، بالاست.

مهم‌ترین عامل تعیین‌کننده تفاوت در «شدت این سردرد»، سابقه ابتلای فرد به حملات میگرنی است. افراد مبتلا به میگرن به دلیل حساسیت بالای شبکه عصب سه‌قلو، سردردهای ناشی از محرک سرما را با شدت بسیار بیشتری تجربه می‌کنند.

البته در نهایت، نیازی نیست به دلیل ترس از سردرد، خودتان را از خوردن خوراکی‌های خنک محروم کنید؛ فقط کافی است کمی صبور باشید و آن‌ها را آهسته‌تر میل کنید و از طعمشان بیشتر لذت ببرید!

سال‌هاست که مدیریت سرطان پانکراس در مراحل پیشرفته یک چالش بزرگ محسوب می‌شود. حدود ۷۰ درصد از بیماران زمانی متوجه بیماری خود می‌شوند که تومور به سایر بافت‌ها گسترش یافته؛ چرا که نبود برنامه‌های غربالگری روتین و علائم فریبنده‌ای مانند دردهای مبهم کمر، تشخیص زودهنگام را تقریبا غیرممکن می‌کند.

تا پیش از این، امید به زندگی این بیماران پس از شکست شیمی‌درمانی استاندارد تنها ۳ تا ۶ ماه بود. اما نتایج یک داروی خوراکی جدید، این آمار ناامیدکننده را دچار تحولی اساسی کرده است.

مکانیسم اثر: مهار ژن سرکش
بیش از ۹۰ درصد از سرطان‌های لوزالمعده به‌دلیل جهش در ژن KRAS رخ می‌دهند؛ ژنی که وظیفه کدگذاری پروتئینی به نام کی-رس (K-Ras) را بر عهده دارد. زمانی که این ژن دچار جهش می‌شود، این پروتئین مانند پدال گازی که گیر کرده باشد، سلول‌های سرطانی را وادار به تکثیر غیرقابل‌کنترل می‌کند.

داروی آزمایشی جدید که داراکسونراسیب (Daraxonrasib) نام دارد، دقیقاً به همین پروتئین متصل شده، سیگنال‌های مخرب آن را مسدود می‌کند و در نتیجه سرعت رشد سلول‌های سرطانی را به میزان قابل‌توجهی کاهش می‌دهد.

نتایج یک کارآزمایی بالینی تحول‌آفرین
پژوهشگران در یک کارآزمایی بالینی جامع که شامل بیمارانی از آمریکا، اروپا و آسیا بود، پروتکل درمانی ۵۰۰ بیمار مبتلا به سرطان پانکراس متاستاتیک را که دیگر به دور اول شیمی‌درمانی پاسخ نمی‌دادند، مورد ارزیابی قرار دادند. بیماران به‌طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند: یک گروه روزانه کپسول داراکسونراسیب دریافت کردند و گروه دیگر تحت همان تزریقات استاندارد شیمی‌درمانی قرار گرفتند. نتایج ارائه‌شده نشان داد:

   بیمارانی که در گروه داراکسونراسیب قرار داشتند، به‌طور میانگین ۱۳.۲ ماه به زندگی خود ادامه دادند.
   در مقابل، میانگین زمان بقای گروه دریافت‌کننده شیمی‌درمانی تنها ۶.۷ ماه بود.

این نتایج نشان می‌دهد که برای نخستین‌بار در دهه‌های اخیر، یک درمان توانسته است طول عمر بیماران مبتلا به این سرطان تهاجمی را (حتی پس از شکست خط اول درمان) دو برابر کند.

عوارض کمتر، پذیرش بهتر
یکی از چالش‌برانگیزترین بخش‌های مدیریت بیماران سرطانی، کنترل عوارض جانبی شدید داروهاست. داروی جدید علاوه بر افزایش مدت بقا، تحمل پذیری بالاتری نیز برای بیماران به همراه داشته است:

   تنها ۱ درصد از مصرف‌کنندگان داراکسونراسیب به‌دلیل بروز عوارضی مانند بثورات پوستی (Rash) مجبور به توقف مصرف دارو شدند.

   در سمت مقابل، ۱۱ درصد از بیماران گروه شیمی‌درمانی به‌خاطر عوارض آزاردهنده و فرساینده‌ای مانند خستگی مفرط (Fatigue) ناچار به رها کردن روند درمان شدند.

   مصرف روزانه یک قرص در منزل، بیمار را از مراجعات مکرر به بیمارستان برای دریافت تزریقات تهاجمی بی‌نیاز کرده و کیفیت زندگی او را در ماه‌های پایانی حفظ می‌کند.

چشم‌انداز آینده درمانی
سرپرستان این مطالعه نتایج به‌دست‌آمده را به سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) ارسال کرده‌اند و امیدوارند که در ماه‌های پیش‌رو، مجوز استفاده از این دارو برای بیماران مبتلا به سرطان پانکراس متاستاتیک صادر شود.

هرچند متخصصان آنکولوژی تاکید دارند که این دارو هنوز یک «درمان قطعی» محسوب نمی‌شود، اما دو برابر کردن مدت‌زمان حیات بیمار با کیفیت مطلوب، یک پیروزی ارزشمند است.

پژوهشگران اکنون در حال بررسی ترکیب داراکسونراسیب با سایر رژیم‌های شیمی‌درمانی هستند تا دریابند که آیا می‌توان از این قرص به‌عنوان خط اول درمان (First-line therapy) در بیمارانِ تازه‌تشخیص‌داده‌شده نیز بهره برد یا خیر.

قفسه سینهٔ کودک ظریف‌تر و انعطاف‌پذیرتر است و فشار بیش از حد هنگام CPR می‌تواند باعث شکستگی دنده، آسیب ریه و صدمات داخلی شود.
در احیای نوزادان و کودکان، میزان فشار باید متناسب با سن و جثه باشد و تکنیک صحیح انجام شود.
در نوزادان از شست‌ها و در کودکان بزرگ‌تر معمولاً از یک دست استفاده می‌شود.

یادگیری اصول درست احیای اطفال می‌تواند جان یک کودک را نجات دهد. ❤️🫀