آدم‌ها پلک میزنن و ثانیه‌ها مثل برق و باد میگذرن. منم پلک زدم و 12 سال از روزی که بار اول دیدمت گذشت.
34 سالت شد ولی مگه میتونم پسر 22 ساله‌ای که طعنه و شوخی از دهنش نمیوفتاد فراموش کنم؟
لویی نمیتونم خودمو گول بزنم. موهات سفید شدن و گوشه چشم‌هات کمی چروک افتاده که نشونه گذر زمانه. زمانی که باهم زندگی کردیم و میدونم هرکدوم از اون چین چینای صورت قشنگت یاد آور خاطراتین که گذشت.
قلب من، برای تک تک زندگیایی که نجات دادی ازت ممنونم. خدای زمینی من شاید یکروز بغلت کردم و اونجا بهت گفتم چطور با وجود قشنگت و قلم شاهکارت نور شدی توی زندان ناامیدی زندگیم.
کریسمس برای من بی معنی میشد اگه تویی وجود نداشت تا هرسال برای وجودش قدردان این کائنات باشم.
تولدت مبارک نورَم. 🌟 تولدت مبارک بابا باحاله. ✨️

"اینا قرار نبود دیده بشن" – هری استایلز، پست های کریسمس راز آلودش با زویی کرویتز