Forwarded from تکامل و فلسفه | هادی صمدی
فلسفه؛ دوست منتقد زیستشناسی.pdf
280.5 KB
در شماره پنجم (پاییز ۱۴۰۰) از مجله آگاهی نو سه مطلب کوتاه با عنوانهای زیر در صفحات ۴۴ تا ۵۱ منتشر شده است که به پیوست تقدیم حضورتان میشود:
۱. فلسفه؛ دوست منتقد زیستشناسی
به بهانه معرفی کتاب فلسفه زیستشناسی: مقدمهای بسیار کوتاه
۲. چرا تکامل مهم است؟ چرا تدریس فلسفه زیستشناسی در تمامی رشتهها ضروری است؟
۳. فلسفهی زیستشناسی در ایران: علل کمتوجهی، بیتوجهی، و حتی دشمنی با فلسفهی زیستشناسی در ایران
هادی صمدی
@evophilosophy
۱. فلسفه؛ دوست منتقد زیستشناسی
به بهانه معرفی کتاب فلسفه زیستشناسی: مقدمهای بسیار کوتاه
۲. چرا تکامل مهم است؟ چرا تدریس فلسفه زیستشناسی در تمامی رشتهها ضروری است؟
۳. فلسفهی زیستشناسی در ایران: علل کمتوجهی، بیتوجهی، و حتی دشمنی با فلسفهی زیستشناسی در ایران
هادی صمدی
@evophilosophy
استثناگرایی انسانی ۱۴۰۰٫۱۰٫۳۰.pdf
269.4 KB
✍🏼 ضحی حسینینصر
🔰 استثناگرایی انسانی
گریزی کوتاه بر آخرین کتاب «ملانی چلنجر»
#فایل_pdf
#روزنامه_شرق
#صفحه_علم
🍃 @FreshQuercus
🔰 استثناگرایی انسانی
گریزی کوتاه بر آخرین کتاب «ملانی چلنجر»
#فایل_pdf
#روزنامه_شرق
#صفحه_علم
🍃 @FreshQuercus
📖 کتاب «خاطرات تهران و بیروت» را میتوانید در نمایشگاه مجازی کتاب با %۲۰ تخفیف تهیه کنید👇🏻
https://bit.ly/3u5eLaE
نویسنده: جان اسکیلز ایوری
مترجم: ضحی حسینینصر
مترجم: حسن فتاحی
ناشر: بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه
سال انتشار: ۱۴۰۰
تعداد صفحات: ۱۷۶
زبان: فارسی
نوبت چاپ: ۲
#خاطرات_تهران_و_بیروت
#جان_اسکیلز_ایوری
🍃 @FreshQuercus
https://bit.ly/3u5eLaE
نویسنده: جان اسکیلز ایوری
مترجم: ضحی حسینینصر
مترجم: حسن فتاحی
ناشر: بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه
سال انتشار: ۱۴۰۰
تعداد صفحات: ۱۷۶
زبان: فارسی
نوبت چاپ: ۲
#خاطرات_تهران_و_بیروت
#جان_اسکیلز_ایوری
🍃 @FreshQuercus
💠 کتاب «آری به زندگی؛ در کشاکش ناملایمات» در آستانه اتمام چاپ اول
💠 طی تماسی که هفته گذشته با انتشارات محترم گوتنبرگ داشتم، تعداد بسیار محدودی از چاپ اول باقی مانده است. اگر هنوز موفق به تهیه آن نشدهاید، میتوانید از راههای زیر اقدام نمایید.
📩 صفحه اینستاگرام و تلگرام خانم پاکدل (امکان ارسال همراه با امضا):
➡️ Instagram: https://www.instagram.com/f_paakdel/?hl=en
➡️ Telegram: @f_paakdel
➡️ DigiKala (همراه با %۲۵ تخفیف): http://yun.ir/2ujxx4
💠 کتاب، شامل سخنرانیهایی است که فرانکل حدود یازده ماه پس از آزادیاش از اردوگاه آشویتز در باب معنا، رنج و زندگی ایراد کرده است. این گفتارها تا پیش از این هرگز به زبان انگلیسی برگردانده نشده بود تا اینکه بهار ۲۰۲۱ ناشری به نام بلتس «آری به زندگی» را که برای نیم قرن به دست فراموشی سپرده شده بود، پیدا کرده و آن را برای اولین بار به زبان انگلیسی منتشر میکند.
📍این کتاب برای چه کسانی مناسب است؟
این کتاب را به همه آنهایی که در پی یافتن بینشی تازه و «آیندهمحور» هستند تا نگرش جامعتری به زندگی و رنجهای ناگزیر آن پیدا کنند، توصیه میکنم.
💠 در ادامه فهرست و نیز بخشهایی از کتاب را قرار دادم تا با فضای کتاب بیشتر آشنا شوید.
#آری_به_زندگی
#ویکتور_فرانکل
#انتشارات_گوتنبرگ
🍃 @FreshQuercus
💠 طی تماسی که هفته گذشته با انتشارات محترم گوتنبرگ داشتم، تعداد بسیار محدودی از چاپ اول باقی مانده است. اگر هنوز موفق به تهیه آن نشدهاید، میتوانید از راههای زیر اقدام نمایید.
📩 صفحه اینستاگرام و تلگرام خانم پاکدل (امکان ارسال همراه با امضا):
➡️ Instagram: https://www.instagram.com/f_paakdel/?hl=en
➡️ Telegram: @f_paakdel
➡️ DigiKala (همراه با %۲۵ تخفیف): http://yun.ir/2ujxx4
💠 کتاب، شامل سخنرانیهایی است که فرانکل حدود یازده ماه پس از آزادیاش از اردوگاه آشویتز در باب معنا، رنج و زندگی ایراد کرده است. این گفتارها تا پیش از این هرگز به زبان انگلیسی برگردانده نشده بود تا اینکه بهار ۲۰۲۱ ناشری به نام بلتس «آری به زندگی» را که برای نیم قرن به دست فراموشی سپرده شده بود، پیدا کرده و آن را برای اولین بار به زبان انگلیسی منتشر میکند.
📍این کتاب برای چه کسانی مناسب است؟
این کتاب را به همه آنهایی که در پی یافتن بینشی تازه و «آیندهمحور» هستند تا نگرش جامعتری به زندگی و رنجهای ناگزیر آن پیدا کنند، توصیه میکنم.
💠 در ادامه فهرست و نیز بخشهایی از کتاب را قرار دادم تا با فضای کتاب بیشتر آشنا شوید.
#آری_به_زندگی
#ویکتور_فرانکل
#انتشارات_گوتنبرگ
🍃 @FreshQuercus
yun.ir
کوتاه کننده لینک
سرویس کوتاه کننده لینک با قابلیت انتخاب آدرس دلخواه برای لینک کوتاه شده و همچنین رمز عبور جهت مشاهده، ارائه خدمات متنوع دیگری از قبیل ایجاد لینک لیست و کوتاه کردن متن و ایجاد نظر سنجی آنلاین علاوه بر قابلیت کوتاه کردن لینک در این وبسایت فراهم آمده است
Forwarded from مينجيق (Yasaman Farzan)
چه کنیم تا سلامت روح و روان خود را تا ۱۲ بهمن ۱۴۰۱ حفظ نماییم؟
سه شنبه 12 بهمن 1400
فکر کنم نیازی نباشد که توضیح دهم اوضاع کشور و این همه فساد و تبعیض و تورم و نابسامانی اقتصادی به روح و روان ما فشار می آورد. خوشبختانه هنوز آن قدر بی رگ نشده ایم و آن قدر وا نداده ایم که وقتی می بینیم از یک طرف، کودکان معصوم تا کمر در باکس های زباله خم می شوند و از طرف دیگر انگلزاده ها ثروتشان را و استعدادهای نداشته شان را به رخ مان می کشند بیخیال رد بشویم. امیدوارم هرگز به این مرحله از وادادگی و بی رگی و بیشرفی نرسیم که با وجود دیدن اینها بخواهیم سر خود را مثل کبک در برف کنیم، بیخیال شویم.
این مشاهدات بر روح و روان ما فشار می آورد.چه باید بکنیم تا سالم بمانیم؟
من در این نوشته از آن چه که از کتاب «آری به زندگی در کشاکش ناملایمات» نوشته ویکتور فرانکل و ترجمه ضحی حسینی نصر استفاده می برم. توصیه می کنم این کتاب را بخوانید که برای یافتن جواب سئوال بالا، کمک زیادی به شما می کند. گویا از این کتاب ترجمه های متعددی در بازار هست. من از کیفیت سایر ترجمه ها اطلاعی ندارم اما ترجمه خانم ضحی نصر واقعا ارزشمند هست. به علاوه دیباچه ای که دکتر ناصر مقدسی (از مرکز تحقیقات ام اس، بیمارستان سینا) و خود مترجم افزوده -دست کم برای خواننده ایرانی- به اندازه نظرات خود فرانکل مفید و ارزشمند هست.
و اما جواب من: اولا نباید امید را برای بهبود اساسی و بنیادی شرایط از دست داد. بدون این امید فرسوده می شویم. اما از سوی دیگر نباید برای امید خود زمان بندی تعیین کنیم و بگوییم تا فلان تاریخ حتما اوضاع درست می شه. در زندگی شخصی یا در کارگروهی خود زمان بندی برای انجام دادن کارها لازم هست اما وقتی برای امیدهایی که به واقعیت پیوستن آن تحت کنترل ما نیست زمان بندی تعیین می کنیم فشار عصبی فراوانی به خود وارد می نماییم. وقتی می بینیم اوضاع با آن زمان بندی مورد نظر ما جلو نمی رود به یک باره روحیه خود را می بازیم و چه بسا ضربات روحی شدید- خارج از توان روح و روانمان- بخوریم.
من به بهبود اساسی اوضاع کشور در آینده ای نه چندان دور (قبل از این که من بمیرم یا به پیری مطلق برسم) امیدوارم. امیدواری ام بر این اساس هست که می بینم این فساد و حرص مال و طمع بیمارگونه و دروغ و پدرسوختگی فقط در بین طبقه موسوم به طبقه «برخوردار» هست. منظورم طیقه ای است که در سایه ریخت و پاش های بی حساب و کتاب دو ۲۰ سال اخیر، جزو ثروتمندان شدند.
من در تهران زندگی می کنم. در همین شهر خرید می کنیم. در همین شهر ماشین مان را تعمیر می کنیم. در همین شهر فرش هایمان را می دهیم می شویند. در همین شهر معامله می کنیم. در خیابان های همین شهر زمین می خورم و دستم را می گیرند و...... می بینم که تمام مناسبات بین مردم عادی (به جز اون قشر باریک برخوردار) بر اساس همان اعتماد و اخلاقیات بین غریبه هاست که زنده یاد دهخدا هم در مصاحبه با خارجی ها از آن گفته بود. در مقابل می بینم که این طبقه به اصطلاح برخوردار دارند از حرص و ولع و در مسابقه ای که برای چاپیدن پول ملت با هم می دهند خود را خفه می کنند.
سالم ماندن اکثر قاطع مردم مرا به آینده امیدوار می کند. این که مردم وا نداده اند و از این همه فقر و تبعیض آزرده اند مرا به آینده امیدوار می کند. وقتی می بینم برخی سمن ها در زمینه های گوناگون چه کارهای باارزشی انجام می دهند مرا به آینده امیدوار می کند. وقتی می بینم بخش بزرگی از مردم آماده اند که راه حل های علمی برای مشکلات زندگی شان بیابند ( استقبال وسیع از آموزه های روانشناسی نشانگر این آمادگی است) به آینده امیدوار می شوم. وقتی می بینم مردم ما چه ارزشی به کودکان قابل می شوند به آینده امیدوار می شوم. (شما دو کلمه دمپایی و chanclaرا در گوگل جست و جو کنید تا تفاوت میان روش های تربیتی ایرانیان امروز را با بخش بزرگی از مردم دنیا (آمریکای لاتین) را ببینید. چینی ها بد تر از اونها!) وقتی در گروه های متعدد می بینم که مردم به هم کتاب «انسان خردمند» را توصیه می کنند به آینده امیدوار می شوم. .....
همه اینها را نشانه آن می بینم که مردم ایران لیاقت بهتر از این را دارد و دیر یا زود شرایط مطابق لیاقتش را به دست می آورد. اما نمی دانم چگونه. نمی دانم کی و چه زمانی. همین امید (واقعی نه واهی) اما بدون شرایط و زمان بندی به من کمک می کند تا روحیه خود را حفظ نمایم.
سه شنبه 12 بهمن 1400
فکر کنم نیازی نباشد که توضیح دهم اوضاع کشور و این همه فساد و تبعیض و تورم و نابسامانی اقتصادی به روح و روان ما فشار می آورد. خوشبختانه هنوز آن قدر بی رگ نشده ایم و آن قدر وا نداده ایم که وقتی می بینیم از یک طرف، کودکان معصوم تا کمر در باکس های زباله خم می شوند و از طرف دیگر انگلزاده ها ثروتشان را و استعدادهای نداشته شان را به رخ مان می کشند بیخیال رد بشویم. امیدوارم هرگز به این مرحله از وادادگی و بی رگی و بیشرفی نرسیم که با وجود دیدن اینها بخواهیم سر خود را مثل کبک در برف کنیم، بیخیال شویم.
این مشاهدات بر روح و روان ما فشار می آورد.چه باید بکنیم تا سالم بمانیم؟
من در این نوشته از آن چه که از کتاب «آری به زندگی در کشاکش ناملایمات» نوشته ویکتور فرانکل و ترجمه ضحی حسینی نصر استفاده می برم. توصیه می کنم این کتاب را بخوانید که برای یافتن جواب سئوال بالا، کمک زیادی به شما می کند. گویا از این کتاب ترجمه های متعددی در بازار هست. من از کیفیت سایر ترجمه ها اطلاعی ندارم اما ترجمه خانم ضحی نصر واقعا ارزشمند هست. به علاوه دیباچه ای که دکتر ناصر مقدسی (از مرکز تحقیقات ام اس، بیمارستان سینا) و خود مترجم افزوده -دست کم برای خواننده ایرانی- به اندازه نظرات خود فرانکل مفید و ارزشمند هست.
و اما جواب من: اولا نباید امید را برای بهبود اساسی و بنیادی شرایط از دست داد. بدون این امید فرسوده می شویم. اما از سوی دیگر نباید برای امید خود زمان بندی تعیین کنیم و بگوییم تا فلان تاریخ حتما اوضاع درست می شه. در زندگی شخصی یا در کارگروهی خود زمان بندی برای انجام دادن کارها لازم هست اما وقتی برای امیدهایی که به واقعیت پیوستن آن تحت کنترل ما نیست زمان بندی تعیین می کنیم فشار عصبی فراوانی به خود وارد می نماییم. وقتی می بینیم اوضاع با آن زمان بندی مورد نظر ما جلو نمی رود به یک باره روحیه خود را می بازیم و چه بسا ضربات روحی شدید- خارج از توان روح و روانمان- بخوریم.
من به بهبود اساسی اوضاع کشور در آینده ای نه چندان دور (قبل از این که من بمیرم یا به پیری مطلق برسم) امیدوارم. امیدواری ام بر این اساس هست که می بینم این فساد و حرص مال و طمع بیمارگونه و دروغ و پدرسوختگی فقط در بین طبقه موسوم به طبقه «برخوردار» هست. منظورم طیقه ای است که در سایه ریخت و پاش های بی حساب و کتاب دو ۲۰ سال اخیر، جزو ثروتمندان شدند.
من در تهران زندگی می کنم. در همین شهر خرید می کنیم. در همین شهر ماشین مان را تعمیر می کنیم. در همین شهر فرش هایمان را می دهیم می شویند. در همین شهر معامله می کنیم. در خیابان های همین شهر زمین می خورم و دستم را می گیرند و...... می بینم که تمام مناسبات بین مردم عادی (به جز اون قشر باریک برخوردار) بر اساس همان اعتماد و اخلاقیات بین غریبه هاست که زنده یاد دهخدا هم در مصاحبه با خارجی ها از آن گفته بود. در مقابل می بینم که این طبقه به اصطلاح برخوردار دارند از حرص و ولع و در مسابقه ای که برای چاپیدن پول ملت با هم می دهند خود را خفه می کنند.
سالم ماندن اکثر قاطع مردم مرا به آینده امیدوار می کند. این که مردم وا نداده اند و از این همه فقر و تبعیض آزرده اند مرا به آینده امیدوار می کند. وقتی می بینم برخی سمن ها در زمینه های گوناگون چه کارهای باارزشی انجام می دهند مرا به آینده امیدوار می کند. وقتی می بینم بخش بزرگی از مردم آماده اند که راه حل های علمی برای مشکلات زندگی شان بیابند ( استقبال وسیع از آموزه های روانشناسی نشانگر این آمادگی است) به آینده امیدوار می شوم. وقتی می بینم مردم ما چه ارزشی به کودکان قابل می شوند به آینده امیدوار می شوم. (شما دو کلمه دمپایی و chanclaرا در گوگل جست و جو کنید تا تفاوت میان روش های تربیتی ایرانیان امروز را با بخش بزرگی از مردم دنیا (آمریکای لاتین) را ببینید. چینی ها بد تر از اونها!) وقتی در گروه های متعدد می بینم که مردم به هم کتاب «انسان خردمند» را توصیه می کنند به آینده امیدوار می شوم. .....
همه اینها را نشانه آن می بینم که مردم ایران لیاقت بهتر از این را دارد و دیر یا زود شرایط مطابق لیاقتش را به دست می آورد. اما نمی دانم چگونه. نمی دانم کی و چه زمانی. همین امید (واقعی نه واهی) اما بدون شرایط و زمان بندی به من کمک می کند تا روحیه خود را حفظ نمایم.
مينجيق
چه کنیم تا سلامت روح و روان خود را تا ۱۲ بهمن ۱۴۰۱ حفظ نماییم؟ سه شنبه 12 بهمن 1400 فکر کنم نیازی نباشد که توضیح دهم اوضاع کشور و این همه فساد و تبعیض و تورم و نابسامانی اقتصادی به روح و روان ما فشار می آورد. خوشبختانه هنوز آن قدر بی رگ نشده ایم و آن قدر…
📝👆 یادداشت خوب و واقعنگرانه دکتر یاسمن فرزان گرامی (فیزیکدان ذرات بنیادی) درباره اوضاع کنونی کشور، آینده پیش رو و آنچه از عهده ما خارج است و نیست...
🌳 سال نو مبارک!
امیدوارم در سال جدید گامهایی تازه در راستای برنامهها و آرزوهایتان بردارید. مهمتر از مقصد مسیری است که هر یک از ما طی میکنیم. مستقل از غایتی که داریم، طی مسیر تجربۀ زیسته ما را غنی میسازد.
سالی غنی و پرخاطره در پیش داشته باشید.
#بلوط_تازه
🍃 @FreshQuercus
امیدوارم در سال جدید گامهایی تازه در راستای برنامهها و آرزوهایتان بردارید. مهمتر از مقصد مسیری است که هر یک از ما طی میکنیم. مستقل از غایتی که داریم، طی مسیر تجربۀ زیسته ما را غنی میسازد.
سالی غنی و پرخاطره در پیش داشته باشید.
#بلوط_تازه
🍃 @FreshQuercus
«همسایهای که بلند میخندید»
🖋 #عماد_عبادی یکی از نویسندگان باریکبین، خلاق و خوشذوقی است که خواندن داستانهایش مثل درمان میماند. مطالعه داستانهایش گویی مجالی برای آسودگی از فضا- زمان حاضر فراهم میکند، آن زمان که باز میگردید دنیا را زیباتر و غنیتر میبینید. همیشه با خود فکر میکنم زیستن بدون ادبیات، موسیقی و سینما جانفرساست. قدردان کسانی هستم که خوب مینویسند و زندگیمان را غنا میبخشند.
📚 کتابِ «همسایهای که بلند میخندید» آخرین اثر عماد عبادی عزیز است که به تازگی چاپ شده است. بخت با من یار بوده و نویسنده محترم، داستانِ «ساکنان جدید برج بابِل» را به من و مورچهها تقدیم کرده است. 🙏
#معرفی_کتاب
🍃 @FreshQuercus
🖋 #عماد_عبادی یکی از نویسندگان باریکبین، خلاق و خوشذوقی است که خواندن داستانهایش مثل درمان میماند. مطالعه داستانهایش گویی مجالی برای آسودگی از فضا- زمان حاضر فراهم میکند، آن زمان که باز میگردید دنیا را زیباتر و غنیتر میبینید. همیشه با خود فکر میکنم زیستن بدون ادبیات، موسیقی و سینما جانفرساست. قدردان کسانی هستم که خوب مینویسند و زندگیمان را غنا میبخشند.
📚 کتابِ «همسایهای که بلند میخندید» آخرین اثر عماد عبادی عزیز است که به تازگی چاپ شده است. بخت با من یار بوده و نویسنده محترم، داستانِ «ساکنان جدید برج بابِل» را به من و مورچهها تقدیم کرده است. 🙏
#معرفی_کتاب
🍃 @FreshQuercus