بلوط تازه

Forwarded from مينجيق (Yasaman Farzan)

346 viewsZoha Nasr, 15:39

Forwarded from مينجيق (Yasaman Farzan)

خواندن كتاب “آري به زندگي “نوشته ويكتور فرانكل (روانپزشك مبدع "معنا درماني") به ترجمه خانم ضحي حسيني نصر را به همگان، به خصوص به كساني كه با نااميدي و افسردگي - و خداي ناكرده ميل به خودكشي- دست و پنجه نرم مي كنند توصيه مي كنم.

من معمولا وقتي كتاب ترجمه شده به فارسي مي خوانم از بدي ترجمه عصباني مي شوم! اما از ترجمه اين كتاب با پاورگي هاي مفيد مترجم لذت بردم. اين ترجمه كتاب سه مقدمه و پيشگفتار يا ديباچه دارد . يكي به قلم خود ضحي حسيني نصر (كه خود روانشناسي خوانده اند)، ديگري به قلم دكتر عبدالرضا ناصر مقدسي از مركز تحقيقات ام اس بيمارستان سينا. اين دو مقدمه كه از ديد دو ايراني معاصر با تجارب ناب نوشته شده اند به اندازه خود كتاب و حرف هاي فرانكل آموزنده و جذابند.

در توصيف نوشته هاي فرانكل به تجربه كم نظير -اما به غايت تلخ- تحمل و رهايي از اردوگاه كار اجباري نازي ها در كنار دانش و تجارب روانشناسي و روانپزشكي او اشاره مي شود. من نمي خواهم اين بحث را تكرار كنم چون ديگران بسي بهتر از من قبلا گفته اند.

به جاي آن مي خواهم به نكته ديگري اشاره كنم كه به نظرم مغفول مانده است و آن اين كه ادراك وي از زندگي كه در اين كتاب باز تاب مي يابد وراي تجارب شخصي خود اوست و ريشه در دو فرهنگ اصيل و تجارب هزاران ساله قبل از او دارد.از يك سوي، جهان بيني يهودي و فرهنگ هزاران ساله بسيار ويژه آن هست كه ردپايش را در اين كتاب گذاشته. ديگري، جهان بيني آلماني-اتريشي است.
اين دو جهان بيني به غناي كتاب بسي افزوده.

اين كتاب را كه داشتم مطالعه مي كردم به ذهنم آمد كه چه قدر آگاهي ما نسبت به فرهنگ واقعي آلماني سطحي است. ما فرهنگ فرانسه و ايتاليا و انگليس و آمريكا را خيلي عميق تر مي شناسيم و مي فهميم. رمان ها سريال ها وفيلم هاي عاشقانه و عاطفي و خانوادگي بيشماري از اين كشورها خوانده ايم و ديده ايم كه انس و الفتي نسبت به آنها در ما ايجاد كرده.
اما سريال هاي آلماني كه ديده ايم بيشتر پليسي جنايي بودند كه ما چندان احساس همذات پنداري با آنها نكرده ايم. كليشه آلماني ربات وار بي احساس خشن-كه فيلم هاي فرانسوي هم به آن دامن زده اند- مانع از اين شده كه آلماني ها را به عنوان آدم داراي عاطفه شبيه خودمان تصور كنيم. اتريشي ها را هم با اونها يكسان فرض كرده ايم. دوستان آلماني مان را هم هميشه تلويحا "استثنا" تصور كرده ايم و گمان برده ايم "قاعده" همان كليشه هاي معروف در مورد آلماني هاست. الغرض اين كتاب بخش مهمي از ديدگاه آلماني به زندگي را به ما منتقل مي كند.

كتاب بسيار مختصر و مفيد هست. برعكس اغلب كتاب ها از اين جنس، از تكرار مكررات درآن خبري نيست. نقطه قوت ديگر كتاب نسبت به كتاب هاي ديگر با محتواي روانشناسي براي عامه، آن هست كه نويسنده سلايق شخصي خود را به اسم يافته هاي روانشناسي به خورد ما نمي دهد!

يك فصل از كتاب در مورد حال و هواي اسراي اردوگاه كار اجباري نازي ها بر اساس تجارب شخصي نويسنده هست.
اين كه نااميدي از يك سو و انتظار درست شدن شرايط در ظرف زماني محدود (اما برآورده نشدن اين انتظار) چه بلايي بر سر روح و روان و جسم انسان مي آورد.
خواننده ايراني به خصوص در اين دوران كرونا باآنها همذات پنداري مي كند.
توصيه مي كنم اين كتاب -و به خصوص اين فصل- را حتما بخوانيد تا بتوانيم همگي خود را براي آينده بهتر -كه نمي دانيم كي فرا خواهد رسيد- سالم و سلامت و قوي نگه داريم.

🍀@minjigh

481 viewsZoha Nasr, 15:39