همیشه برای استفاده از تور ۲ تا مشکل وجود داره.
اولیش اینه که معمولا مستقیم به تور وصل میشیم که عملا این روش ایمن نیست چون ISP میتونه نود اولی که بهش وصل میشیمو شناسایی کنه.
دومیش هم اینه که چون تور روی 127.0.0.1 ران میشه، نمیشه تو دیوایس های دیگه از IP سیستمی که تور رو هاست کرده به عنوان SOCKS5 proxy استفاده کرد.
(یه مشکل سوم هم هست که فیلترچی بسته به اپراتوری که روشین کلا کنسل کنه وصل شدنتونو)

به هر حال برای جفت مشکل اول راه حل وجود داره:
۱. قبل وصل شدن به تور به یه VPN وصل بشیم و از اونجا به تور وصل بشیم (یه چیزی تو مایه های wrap کردن torifier رو یه تانل دیگه)
۲. بیاییم با پورت فورواردینگ، ترافیک 127.0.0.1:9050 که کانکشن دیفالت تور هست رو روی 0.0.0.0:xxxx فوروارد کنیم تا بتونیم رو تمام اینترفیس ها به تور دسترسی داشته باشیم.

با این bash اسکریپتی که نوشتم میتونین هر دو راه حل رو implement کنین. اسکریپت به عنوان نمونه از یه کانفیگ OpenVPN از VpnBook استفاده میکنه و به VPN وصل میشه.
بعد میاد با Chisel ترافیک پورت 9050 رو روی 9051 (منتهی رو تمامی اینترفیس ها) فوروارد میکنه و در آخر سرویس تور رو از systemd ریستارت میکنه.

اگه دوست داشتید مشارکت کنید، الان رو گیته. میتونین بهش استار هم بدین :)

https://github.com/0xDeviI/torifier


@FreeYourMalloc

یکی از نکات جالبی که در مورد قضیه بک دور تو xz هست و به نظر من بولد ترین قسمت کاره، اینه که هکر (Jia) عملا یه پروسه طولانی مدت در حال برنامه ریزی بوده که چطور یه حمله فوق طولانی مهندسی اجتماعی (حدود ۳ سال) انجام بده.
این موضوع بازم یادآور این میشه که نفوذ و رخنه اول روی المان دنیای واقعی انجام میشه و بعد به مجازی کشیده میشه. جلب کردن اعتماد، اولین مرحله برای نفوذ بوده که انجام شده و این مرحله ۳ سال ادامه داشته تا پابلیش اصلیه رو انجام داده.

اگر میخوایین بیشتر در مورد حمله و فاز مهندسی اجتماعیش بدونین، این ویدیو تئو بخش خوبیش رو کاور کرده.
https://www.youtube.com/watch?v=0pT-dWpmwhA

۲ نکته:
۱. هیچوقت کدی رو بدون ریویو اکسپت نکنید. حتی اگه پوش از مینتینر های اصلی باشه.
۲. فکر میکنم اکثر دیسترو ها آپگرید دادن برای xz. سریعا xz تون رو اپگرید کنید (ممکنه اپگرید شمارو به ورژن قبل 5.6.1 آسیب پذیر ببره که منطقی هم هست. صبر کنید تا نسخه جدید منتشر بشه)


@FreeYourMalloc

#انتخابات
وقتی از انتخابات صحبت می‌کنیم، منظور اینه که مردم تو تعیین سرنوشت کشورشون تاثیر مستقیم دارن. امروز اگه دو به شکی که رای بدی، به این فکر کن که

۱. مشارکت تو، مشارکت کلی رو می‌بره بالا. این برای نظام به شکل عمومی خوبه.

۲. احتمال خیلی زیادی هست اونی که خودشون می‌خوانو در بیارن. تو این شرایط تو فقط مشارکت کردی و بهشون کردیت دادی.

۳. حتی اگه به پزشکیان رای بدی و رای هم بیاره، بازم پر واضحه که نمی‌ذارن چیزایی که پزشکیان ازشون حرف زده عملی بشه (تازه اگه بخواد!). مثال میزنم: قضیه حجاب یه سیاست کلی نظامه که بارها خامنه ای گفته ازش کوتاه نمیاد. قضیه مذاکرات و رفع تحریم ها با نظامه و وزارت امور خارجه فقط سیاست های کلی نظامو ابلاغ میکنه. قضیه اینترنت و محدودیت های روش با شورای عالی امنیت ملیه که با اینکه رییس جمهور رییس این شوراست، ولی بازم نظام می‌تونه تو مواردی که حق قانونی نداره دخالت کنه (مثل دست بردن تو تایید صلاحیت های سال های قبل یا تغییر رویه قانونی دادگاهی شدن موسوی به حصر خانگی‌ و ...). لزوما نمی‌گم کسی مثل پزشکیان نمی‌خواد این کارهارو بکنه، نمیذارن.

یه جمله معروفی هست که میگه قانون، در غیاب زور و سلاح قانونه. بعد اون دیگه کاغذ باطله است.

خودت حساب کن،
در هر شرایطی نظام اون کاری رو که می‌خواسته کرده و بازم می‌کنه. تو فقط این وسط بازیچه میشی و تهش از خودت بدت میاد که چرا باز به این سیستم فاسد اعتماد کردی.

من کسی که می‌خواد رای بده رو سرزنش نمی‌کنم. اما مرور کن چی شد. مرور کن ۹۸ چیکار کردن. مرور کن ۴۰۱ چیکار کردن. تو بعضی از این اتفاقا شاید دولت واقعا کاری نکرده.

دستور، دستور نظام بوده. رای تو هم، رای به نظام میشه.

#رای_نمیدم

@FreeYourMalloc

ستاد جلیلی یه سامانه زده که طرفداراش میرن ثبت نام میکنن، بعد شماره ملتو میبینن و بهشون زنگ میزنن که برین به این نره خر رای بدین.
مهمترین و از نظر آقایون بی ارزش ترین چیزی که این وسط هست امنیت و حریم خصوصی افراده که هیچ توجهی بهش نمیشه. تو یک کشور درست و حسابی این افراد باید تو دادگاه توضیح بدن چطور این شماره هارو به دست آوردن؟ چند تا شماره دارن و برای چه مقاصد دیگه ای ازش استفاده کردن/میکنن؟ و جدای از همه اینا، شاید یکی نخواد حتی از طرف شماها تماسی داشته باشه. این حجم تولید گسترده اسپم رو چطور جواب میدن؟

بارها و بارها توسط متخصصین IT و امنیت سایبری به دولت و قوای سه گانه هشدار داده شده که قانون حمایت از حریم شخصی و داده های دیجیتال باید تصویب بشه. نه تنها این قانون تصویب نشده، بلکه در نهایت آقایون حمایت از داده های دیجیتال رو لید کردن به برنامه ای که بهش میگن طرح صیانت از اینترنت ملی و خوشحالن که دارن با نهایت قدرت انجامش میدن.

نبود سازوکار های محکمی مثل GDPR که تو اروپا و بقیه جاهای دنیا هست، باعث شده digital business owner ها نسبت به هک شدن و رخنه به سامانه هاشون بی تفاوت باشن و هک شدن و لیک شدن دیتا براشون هیچ اهمیتی نداره. بنابر این وقتی تو ایران یک سامانه هک میشه، صرفا دیتا لیک شده و پیگیرد قانونی ای بر علیه بیزنس اونر وجود نداره. وقتی چنین سازوکاری وجود داشته باشه، شرکتی که میخواد تو عرصه دیجیتال فعالیت کنه نمیاد با یه تیم فشل قرارداد ببنده. میره با یه تیم حرفه ای و مسئولیت پذیر میبنده. میره SOC و Red Team/Blue Team programs ایجاد میکنه، bug bounty programs میذاره و کلی کار دیگه. چون اون موقع مطمئنه این هزینه ای که میکنه ارزشش رو داره و اگه پسفردا هک شد، حداقل درگیر مسائل قضایی نمیشه و صرفا به اعتبارش ضربه میخوره و غرامتشو میده.

تو کشوری که شنود SSL و TLS به شکل گسترده انجام میشه، یه شورای بی سواد به اسم امنیت ملی میتونه اینترنت رو از ریشه ببنده طوری که دیتاسنتر های مادر هم down شن، به مردم حق اعتراضات نمیدن و دولت/نظام هروقت بخواد میتونه بدون تایید مراجع قضایی اقدام به شنود گسترده ملی یا domestic surveillance کنه، تصویب قوانینی مثل GDPR یا حمایت از داده های دیجیتال و حریم شخصی برای سیستم مثل یه جوکه. اگر هم تصویب بشه، اجرایی نمیشه. مشکل اصلی ایران هم تو تمام دوران افولش همین بوده؛ عدم احترام به ملت.

تا الان سامانه های حیاتی مثل سازمان NOCR (ثبت احوال)، اسنپ، سازمان حج، کلیه بیمه ها و چندین بانک هک شدن که از هرکدوم دیتابیس هایی با میلیون ها رکورد برای فروش گذاشته شده. دیتابیس هایی که توشون نام، نام خانوادگی، نام پدر، کد ملی، شماره تماس، ادرس، روابط خانوادگی و هزارتا چیز شخصی دیگه هست. قیمت این دیتابیس ها حدودا 5 تا نهایت 100 هزاردلاره که برای آدم های عادی قابل خرید نیست. اما دولت (یا جریان وابسطه به دولت) به راحتی میتونه این دیتابیسا رو خریداری کنه و برای مقاصد مختلف استفاده کنه.

حالا باز برو رای بده، ببین چی عوض میشه. رای دادن امروز یعنی کردیت دادن به این سیستم ناکارآمد و بی عرضه که کوچکترین اهمیت و ارزشی برای شهروندش قائل نیست. نه تنها از مردمش، که حتی از خودشم نمیتونه دفاع کنه.
#ناکارآمدی

@FreeYourMalloc

#TipOfTheDay
Bad guys won't sit and wait for you honey. Do yourself a favor and update yourself. NOW.


@FreeYourMalloc

از دیشب سیستم های (ویندوزی) فرودگاه ها، بانک ها، فروشگاه ها، داروخانه و بیمارستان و ... دچار اختلال شدن و صفحه BSOD (Blue Screen Of Death) نشون میدن. این صفحه روی سیستم های ویندوزی وقتی نشون داده میشه که اصطلاحا kernel panic رخ داده و سیستم تو عمق یه مشکل جدی پیدا کرده.

حالا قضیه چیه؟
یه شرکت ثالث به اسم CrowdStrike که ارائه دهنده راهکار های امنیته (مشخصا در مورد سرویس فالکن و XDR/EDR شون صحبت میکنم) اومده یه اپدیت جدید داده که باعث kernel panic تو سیستم های ویندوزی شده. از اونجایی که از این سرویس تو مراکز مختلف برای مقاصد SIEM استفاده میشه، تمامی این مراکز دچار مشکل شدن. پس فقط سیستم هایی دچار مشکل شدن که (ویندوزی ان) و (از سافت ور CrowdStrike استفاده میکنن).
یه سری سلوشن موقت تا الان اومده، مثل اینکه اپدیت جدید رو حذف کنن یا تغییراتی تو registry بدن که اپدیت رو ایگنور کنه. به هر حال باید منتظر پچ رسمی CrowdStrike موند.

@FreeYourMalloc

در مورد اینکه چرا تو ایران و روسیه و چین و کره شمالی خبری نیست هم فکر میکنم همه میدونیم و واضحه دلیلش. چون این کشورا تحریم ان، هم اپدیت های مایکروسافت و هم اپدیت های سافت ورای ثالث (مثل crowdstrike) برای اینا نمیاد و حتی خود این سافت ورام با کرک و به شکل "دزدی" نصب میشن. در نتیجه اون اپدیت آسیب پذیرو نگرفتن.

پ.ن: حالا شب صدا‌و‌سیما میاد از این به عنوان دستاورد امنیتی ج.ا یاد میکنه.

@FreeYourMalloc

به عنوان کسی که گاه تا گاه میشینه کتاب میخونه و دیگه میره تا دوره بعدی ای که زندگی راحتش بذاره، همیشه با ایده کتاب صوتی ارتباط برقرار کردم و به نظرم موثر و مفیده. از طرفی social contribution داره. یه حالت "دیگران کاشتند و ما خوردیم، ما بکاریم و دیگران بخورند"

امیدوارم بیشتر جا بیوفته و افراد فعال حوزه اش هم بیشتر بشن.

@FreeYourMalloc

برای یه پروژه که داریم با C میزنیم نیاز به HTTP server داریم. تا جایی که گشتم implementation خوبی براش تو سی پیدا نکردم. ظاهرا قراره بشینم یکی بنویسم که حداقل در حد HTTP/1.1 کارمونو راه بندازه.

یه ایده ای دارم که بیام حین نوشتنش به این سوال معروف که
"وقتی تو مرورگر تایپ میکنیم google.com و دکمشو میزنیم چه اتفاقی میوفته؟"
جواب بدم. در مورد مباحث شبکه، TCP/IP و خود HTTP و همچنین خوندن سورس C صحبت کنم و این مفهومی که به اسم "اینترنت" جا افتاده رو سعی کنم تو سطح تکنیکال تری توضیح بدم. شاید بعضی قسمتا ویدیو بسازم و بعضیو پادکست کنم. هنوز کامل پلنی براش ندارم، ولی قطعا انجامش میدم.

@FreeYourMalloc

پ.ن: خود پروژه geoNS یا geolocational net stat هست که یه سیستم غیرمتمرکز برای جمع آوری وضعیت اختلال اینترنت هست (تقریبا چیزی شبیه رادار آروان یا سرویس های مشابه). هسته پروژه با C زده شده. اگه به برنامه نویسی C علاقه دارین، تا الان مباحثی مثل
Socket connection, Data structures, Databases, Network Decentralization, Safe coding
و ... کار شده که خوندن سورسش میتونه کمکتون کنه.

اگر هم مایل به همکاری بودید (که قطعا خوشحال میشم) میتونید رو گیت شروع کنید.
https://github.com/0xDeviI/geoNS-core

@FreeYourMalloc

قسمت اول و قسمت دوم از سری HTTP In Action آپلود شدن.

@FreeYourMalloc

سری HTTP in Action یه مجموعه ویدیویی هست که قراره پروتکل HTTP رو به شکل عملی یاد بده. در نهایت قراره با مفاهیمی که یاد گرفتیم، یه HTTP server با زبان C بنویسیم و اونو بررسی کنیم.
تو این ۲ قسمت در مورد پیش‌نیاز های یادگیری HTTP و مدل OSI صحبت کردم.


پ.ن: این چند قسمت اول (این دوتا و چندتایی که آپلود میشه) بیشتر محوریت تئوری داره و تقریبا کار عملی ای توشون نمی‌کنیم. تو ویدیو هم توضیح دادم که چرا اینطوریه و دونستن این موارد چه کمکی بهمون می‌کنه.

@FreeYourMalloc

پ.ن: سیستم ویندوزی که باهاش ادیت میکنم سیستم من نیست. اگه براتون سواله که چرا رو لینوکس ادیت نمی‌کنم، باید ضمن انتشار این ویدیو از آقام لینوس توروالدز بگم که درایور های کارت گرافیک Nvidia رو لینوکس ساپورت نمیشن.


@FreeYourMalloc

قسمت سوم و قسمت سوم/۱ از سری HTTP In Action آپلود شدن.

@FreeYourMalloc

تو قسمت سوم در مورد پروتکل های لایه انتقال OSI صحبت کردم. قسمت ۳.۱ اختیاریه و برای درک بهتر مفهوم reliable protocol و Hash می‌تونین ببینیدش.

@FreeYourMalloc