اگه بهم بدی کردی و بهت خندیدم
دیگه هیچوقت بهم اعتماد نکن !

وقتی انقد 🤌🏻 توجه میبینم انقدر 🤲🏻 توجه میکنم و این بده.

مطمئن باش كه من حتی اگه روشنايی رو تویِ بقيه ببينم بازم تاريكیِ تو رو انتخاب می‌كنم.

این حرفم با پسرای چنلِ ؛ اگه دوست‌دختر دارین تموم حواستونو بزارید براش و انقدری بهش اهمیت بدید که طرف حس کنه تیکه‌ای از وجود خودتونه! ببینید چجوری حالش خوبه و خوشحاله همون کار و کنید. اهمیت بدید به تموم حالتاش و با غرور همه‌جا محکم وایسید بگید اون دوست‌دخترمه ، خیلیم هم دوسش دارم.

قدر هم رو بدونید. ی روز زود دیر میشه. یه روز دیگه نیستش. ی روز دیگ اون حس رو تجربه نمیکنی. ی روز دیگ اونم واست مثل بقیس. میخوای درستش کنی اما دیره
اما دیگه غریبه شدید.اما دیگه خاطراتش مغزتو میگاد. همه چی میریزه به هم. پشتت خالی میشه. میوفتی تویع 100 تا بدبختی. سعی میکنی ب تخمت بگیری. اما این قانون تا قبل از ساعت 7 شبه. بعدش یادت میوفته ب اولین شبی ک چت کردید. اولین دوست دارم ک یکیتون گفت. اولین اشکی ک بخاطره دوری از هم ریختید. اره خب گاهی وقتا زود دیر میشه.

True love =))))
-F0R3V3R-

تابوت جوانان خیلی سنگین است
چون با آرزو هایشان دفن میشود :)

نزارید کسی ناراحت یا با دل پر بخوابه؛
یهو به خودت میای میبینی آخرین بازدیدش واسه سه سال پیشه.

آمار گرفتن از هر ۱۲ ازدواج ۶ تاش طلاق در اومده.
با این وضعیت، روز ولنتاین جای خرس و شکلات یه کتاب مشاوره ای هدیه بدین بهتره🗿

پر از اونا که سال ها خوندن درس های بدن
ناامید گذشتن از مرز های وطن...!

یاســـ

ناراحت باش، اما بلد باش زیاد توی تاریکی فرو نری.
ناامید باش، ولی بلد باش سرش آرزوهاتو از دست ندی.
بی‌حوصله باش، اما بلد باش بخاطرش از برنامه‌ها عقب نمونی.
یه جاهایی تنفس لازمه دیگه، مگه نه؟
بزن کنار، یه استراحتی به خودت بده، نذار همه چیز برات تکراری و خسته‌کننده بشه.
فقط یادت نره که نباید تو تاریکی ات غرق بشی، فقط انرژی بگیر و زود برگرد تو مسیر.

طُـ + هـوای مـه آلـود جـنـگـل و صـدای بـارون.

1:07

تو همون خوش شانسی بین همه بدشانسیامی :)

دخترا هیچکیو بیشتر از بچشون دوست ندارن ، پس اگه یه دختری بهت میگه بچم بدون از ته دل دوست داره.

• زبان های تلگرام رو با #زبان_تلگرام پیدا کنید؛

کانال نمونه زبان تلگرام ✨

تبلیغات با قیمت خوب ✅

XIV.XII.MMXXIII ☀️🌙

This is the chronicle of our love☀️🌙

not a tale told in chapters, but a destiny unfolding day by day, written in the quiet ink of devotion and carried forward with every sunrise we choose to rise toward each other again. Long before your name shaped itself in my breath and long before mine found a home in your silence, the universe had already etched its design: the Sun would come to life as a girl forged in radiance, her warmth sovereign enough to command dawn itself; and the Moon would arrive as a boy sculpted from night, his glow gentle yet unbreakable, a silver that refused to dim. When our paths finally converged not with thunder, but with that ancient hush the heavens keep for rare alignments the sky recalibrated, constellations leaned closer, and fate exhaled like it had been waiting for centuries. I, the Sun, did not blaze to blind; I illuminated, revealed, resurrected gentleness in the shadows you never showed the world. And you, the Moon, did not vanish into night; you reflected my fire with a calm that crowned every horizon we built. Our love never shouted, and perhaps that’s why so many failed to grasp it; quiet brilliance unsettles the insecure, steady light disturbs the restless, and purity terrifies those who have none. They watch, they whisper, they wish wishing for fractures, longing for endings, hoping for a dimming they will never witness. For nothing born in the heavens bows to human envy. No darkness has ever swallowed the Sun. No storm has ever silenced the Moon. No jealousy has ever rewritten the orbit sculpted for us. I rise and you glow; I burn and you soothe; I shine and you reflect and every single day, the cosmos rewrites our truth in gold and silver, in dawn and dusk, in rhythm and inevitability. We are not halves; we are revelations. I make you visible; you make me eternal. And though the world may watch with hungry eyes, the sky has already declared its verdict: the Sun kneels to no shadow, and the Moon answers to no storm. This is our unfolding story expanding day by day, image by image, word by word, orbit by orbit continuing the ancient vow written for us long before time learned to count. And in the silent language of the cosmos, one truth remains sovereign:

wherever the Sun stands, the Moon finds his way home.☀️🌙

چنل پیش نمایش و اسکرین شات های زبان تلگرام به این چنل انتقال پیدا کرد، لطفا از چنل اسکرین شات قبلی لفت بدین و به این چنل جوین بدین👇
🌟 @ForeverLanguage

از این لفت بدین دیگه فعالیت نداریم توش👇
❌ @Language837

1:00

«و تو میتابی در تاریک ترین نقطه ای از من 🌗»

2:13
♾
3:31