Forwarded from فوتفان آنلاین
رئال مادرید ۳-۰ یوونتوس
آتش بازی رونالدو و رئال در تورین
رونالدو رکورد ۹ بازی پیاپی گلزنی رو به جای گذاشته و فرصت بهبودشو داره.
راموس و دیبالا بازی برگشت رو از دست دادن
@FootFunIran
@FootFunOnline
آتش بازی رونالدو و رئال در تورین
رونالدو رکورد ۹ بازی پیاپی گلزنی رو به جای گذاشته و فرصت بهبودشو داره.
راموس و دیبالا بازی برگشت رو از دست دادن
@FootFunIran
@FootFunOnline
یوپ هاینکس اولین مربی در تاریخ رقابت های لیگ قهرمانان است که توانسته رکورد ۱۲ برد پیاپی در این تورنمنت را بنام خود ثبت کند.
@FootFunIran | #AmirZukic
@FootFunIran | #AmirZukic
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تشویق شدید یوونتوسی ها بعد از گل خارق العاده ی رونالدو. جبران تشویق الکس دلپیرو در برنابئو 💘
@FootfunIran | بیلی
@FootfunIran | بیلی
یوپ هاینکس بعد از دیدار با سویا: اگر میخواهیم قهرمان شویم باید بهتر از این کار کنیم و پیشرفت کنیم.
@FootFunIran | عرفان
@FootFunIran | عرفان
بیشترین گلی که یک دروازبان از بازیکنی در تاریخ سی ال خورده، مشترکا به بوفون و نویر میرسه که هردو موفق شدن ۹ گل از رونالدو دریافت کنن.
@FootFunIran | تیغی
@FootFunIran | تیغی
تمرينات رمي ها در نيوكمپ با حضور ناينگولان و پلگريني،
در حالي كه خبري از چنگيز اوندر ستاره ترك تبار گرگ ها در بازي امشب نيست!
@footfuniran | #اف_تي_تن
در حالي كه خبري از چنگيز اوندر ستاره ترك تبار گرگ ها در بازي امشب نيست!
@footfuniran | #اف_تي_تن
دي فرانچسكو سرمربي رم:
شاید بارسلونا بهترین تیم دنیا باشد اما، ما اینجا هستیم تا کاری استثنايي انجام دهیم.
@footfuniran | #اف_تي_تن
شاید بارسلونا بهترین تیم دنیا باشد اما، ما اینجا هستیم تا کاری استثنايي انجام دهیم.
@footfuniran | #اف_تي_تن
کریس رونالدو؛ رابطه عاشقانه با لیگ قهرمانان ادامه دارد .....
سید لاو بارها تلاش کرده بود که حالت بعد از گلزنی او را با دقت تعریف کند؛ پس از گل زدن به گوشه ای از زمین هجوم آورده و هزاران طرفدار بانوی پیر انگشت وسط دستان شان را از پشت دروازه به طرف او بالا برده اند و ناسزا می گویند، هزاران نفر دیگر بعد از گل فوق العاده او به بوفون ایستاده تشویق کردند و بسیاری میخکوب شده بودند. بی حرکت و بهت زده...
در تورین جایی از دل جماعت حیرت زده دود سیگار بالا می رفت، بیشتر و بیشتر و این بار پسر پرتغالی در معبدگاه خودشان آن ها را قربانی کرده، شکست داده و آن شب چیزی جز ستایش او نداشتند؛ همان ستایشی که روزگاری در سال 2008 الکس عاشق توسط طرفداران مادریدی ایستاده تشویق شد و با افسونگری او کلی حیرت زده شده بودند..
"El sueño del niño"
به اسپانیایی می شود رویای یک پسر بچه؛ کسی که همیشه به بالاترین ها فکر می کند، سن برایش یک عدد است و خود را چنان نشان داده که مانند یک جوان جان می کَند تا توپ را روانه دروازه ها کند، یکی پس از دیگری رکورد ها زیر پاهایش خُرد می شوند...
نه هرگز کسی نگفته پسر افسانه ای مادریدستا از پرتغال می آید؛ کسی تکرار نکرده بود که می آید جام ها را یکی پس از دیگری فتح می کند...
برخلاف مهاجمانی که با بالا رفتن سن شان عقب تر بازی می کنند، جلوتر بازی می کند. در مقایسه با سابق، کمتر حاکم مطلق بشمار می رود، کمتر پنجاه یارد کورس می گذارد، تمام کنندگی اش طعم فصل پیش را دارد، مصدومیت و خستگی و محرومیت هایش در مراحل اول فصل را کنار گذاشته، با این وصف هنوز برای باز کردن دروازه ها همان مهاجم بیقرار است.
در کتاب زندگی نامه اش با قلم شیوای خود چنین نوشته...
پدرم مثل اولین وکیل من بود. یادم است که با او از بازیها به خانه بر می گشتم و با خوشحالی می گفت:”کریستیانو امروز گل زده است.”
بقیه اعضای خانواده می گفتند: “اوه، عالی است.”
اما راستش را بخواهید زیاد هیجان زده نمی شدند. دفعه بعدی پدرم وارد خانه می شد و می گفت:”رونالدو امروز دو گل زده است!”
یاز هم کسی هیجان زده نمی شد. فقط می گفتند: “اوه، واقعا خوب است کریس.”
اما من چه کار می توانستم بکنم؟ فقط به گلزنی ادامه می دادم. یک شب پدرم به خانه آمد و گفت:”کریستیانو سه گل زد! باور نکردنی بود. باید بیایید و بازی او را ببینید.”
اما همچنان قبل از بازی ها به کنار زمین نگاه می کردم و می دیدم پدرم تنها آن جا ایستاده است.
سال ها را سپری کرده؛ دقایق و ثانیه ها را به اتمام رسانده، اما همه چی برخلاف تماشای بازی های کودکانه او رخ داده. از برنابئو تا نیوکمپ از آلیانز آرنا تا اولدترافورد، از کاردیف و حالا تورین، از تک تک رسانه ها، از تلویزیون هر خانه این انسان ها؛ همه و همه با دیدن بازی های او کلی کِیف می کنند؛ برایش دست می زنند، منتظر هستند تا ببینند چه دقیقه ای را برای گلزنی انتخاب می کند؛ به تیم مورد علاقه شان گل می زند اما ته دلشان او را بهترین صدا می کنند، دیگر پدرش او را تنها نمی بیند، دیگر ناراحت نیست، مانند دوران کودکی دوستان کمی ندارد.. بلکه همه عاشق او هستند و او تماشا می کنند و در کنار مسی جزو معجزات الهی خطابش می کنند...
یک نعمت بزرگ از طرف خداوند به انسان ها، مانند آب و هوا؛ رونالدو را به قلب و چشمان خود تماشا کنید.
او به "غنای هنر فردی" چنگ زده. او راه و رسمی که "میل بی حصر به پیروزی" خوانده می شود راه را ادامه داده، رنج فردی به علاوه سرمستی جمعی را پیموده و برای توپ طلای ششم جان می دهد و نفس، نفس زنان می دَوَد و گل می زند..
به تعداد گل هایش در اروپا که خیره می شویم، چشمانمان گِرد می شود، تنها نُه تیم از رونالدو در تاریخ لیگ قهرمانان بیشتر گل زده اند.. توجه کنید فقط ده تیم..
بسیاری بوفون و نویر را بهترین دروازبانان دنیا می دانند که واقعیت همین است، باید گفت واقعیت نشان داده که هر دو آن ها نُه گل را از کریس دریافت کرده و به معنای واقعی جلوی او زانو زده اند...
✍نویسنده: ابوالفضل کریم آبادی ( صدر )
@footfuniran
سید لاو بارها تلاش کرده بود که حالت بعد از گلزنی او را با دقت تعریف کند؛ پس از گل زدن به گوشه ای از زمین هجوم آورده و هزاران طرفدار بانوی پیر انگشت وسط دستان شان را از پشت دروازه به طرف او بالا برده اند و ناسزا می گویند، هزاران نفر دیگر بعد از گل فوق العاده او به بوفون ایستاده تشویق کردند و بسیاری میخکوب شده بودند. بی حرکت و بهت زده...
در تورین جایی از دل جماعت حیرت زده دود سیگار بالا می رفت، بیشتر و بیشتر و این بار پسر پرتغالی در معبدگاه خودشان آن ها را قربانی کرده، شکست داده و آن شب چیزی جز ستایش او نداشتند؛ همان ستایشی که روزگاری در سال 2008 الکس عاشق توسط طرفداران مادریدی ایستاده تشویق شد و با افسونگری او کلی حیرت زده شده بودند..
"El sueño del niño"
به اسپانیایی می شود رویای یک پسر بچه؛ کسی که همیشه به بالاترین ها فکر می کند، سن برایش یک عدد است و خود را چنان نشان داده که مانند یک جوان جان می کَند تا توپ را روانه دروازه ها کند، یکی پس از دیگری رکورد ها زیر پاهایش خُرد می شوند...
نه هرگز کسی نگفته پسر افسانه ای مادریدستا از پرتغال می آید؛ کسی تکرار نکرده بود که می آید جام ها را یکی پس از دیگری فتح می کند...
برخلاف مهاجمانی که با بالا رفتن سن شان عقب تر بازی می کنند، جلوتر بازی می کند. در مقایسه با سابق، کمتر حاکم مطلق بشمار می رود، کمتر پنجاه یارد کورس می گذارد، تمام کنندگی اش طعم فصل پیش را دارد، مصدومیت و خستگی و محرومیت هایش در مراحل اول فصل را کنار گذاشته، با این وصف هنوز برای باز کردن دروازه ها همان مهاجم بیقرار است.
در کتاب زندگی نامه اش با قلم شیوای خود چنین نوشته...
پدرم مثل اولین وکیل من بود. یادم است که با او از بازیها به خانه بر می گشتم و با خوشحالی می گفت:”کریستیانو امروز گل زده است.”
بقیه اعضای خانواده می گفتند: “اوه، عالی است.”
اما راستش را بخواهید زیاد هیجان زده نمی شدند. دفعه بعدی پدرم وارد خانه می شد و می گفت:”رونالدو امروز دو گل زده است!”
یاز هم کسی هیجان زده نمی شد. فقط می گفتند: “اوه، واقعا خوب است کریس.”
اما من چه کار می توانستم بکنم؟ فقط به گلزنی ادامه می دادم. یک شب پدرم به خانه آمد و گفت:”کریستیانو سه گل زد! باور نکردنی بود. باید بیایید و بازی او را ببینید.”
اما همچنان قبل از بازی ها به کنار زمین نگاه می کردم و می دیدم پدرم تنها آن جا ایستاده است.
سال ها را سپری کرده؛ دقایق و ثانیه ها را به اتمام رسانده، اما همه چی برخلاف تماشای بازی های کودکانه او رخ داده. از برنابئو تا نیوکمپ از آلیانز آرنا تا اولدترافورد، از کاردیف و حالا تورین، از تک تک رسانه ها، از تلویزیون هر خانه این انسان ها؛ همه و همه با دیدن بازی های او کلی کِیف می کنند؛ برایش دست می زنند، منتظر هستند تا ببینند چه دقیقه ای را برای گلزنی انتخاب می کند؛ به تیم مورد علاقه شان گل می زند اما ته دلشان او را بهترین صدا می کنند، دیگر پدرش او را تنها نمی بیند، دیگر ناراحت نیست، مانند دوران کودکی دوستان کمی ندارد.. بلکه همه عاشق او هستند و او تماشا می کنند و در کنار مسی جزو معجزات الهی خطابش می کنند...
یک نعمت بزرگ از طرف خداوند به انسان ها، مانند آب و هوا؛ رونالدو را به قلب و چشمان خود تماشا کنید.
او به "غنای هنر فردی" چنگ زده. او راه و رسمی که "میل بی حصر به پیروزی" خوانده می شود راه را ادامه داده، رنج فردی به علاوه سرمستی جمعی را پیموده و برای توپ طلای ششم جان می دهد و نفس، نفس زنان می دَوَد و گل می زند..
به تعداد گل هایش در اروپا که خیره می شویم، چشمانمان گِرد می شود، تنها نُه تیم از رونالدو در تاریخ لیگ قهرمانان بیشتر گل زده اند.. توجه کنید فقط ده تیم..
بسیاری بوفون و نویر را بهترین دروازبانان دنیا می دانند که واقعیت همین است، باید گفت واقعیت نشان داده که هر دو آن ها نُه گل را از کریس دریافت کرده و به معنای واقعی جلوی او زانو زده اند...
✍نویسنده: ابوالفضل کریم آبادی ( صدر )
@footfuniran