من وقتی‌ روم نمیشه یه حرفیو بزنم توش از قصد اشتباه تایپی میارم مثلا: کسنتت

وقتی رفاقتتون تموم میشه راز هاتونو پیش هم نگه دارین،پایان رفاقته پایان شرافت که نیست.

یه چیزایی راجب خودم میشنوم که خودمم نمیدونستم.

نظرات شما همه به کیر ماست.

بحث کردن بامن بی فایدست چون تهش حرف خودمه

بحث کردن با ادمای کسخل عین فرو کردن کیر اسب تو کونه مگسه.

تایپم آدماییه که میشه روشون شرط بست و نباخت.

به آدمایی که منو میبینن واقعا حسودیم میشه چه منظره زیبایی رو به روشونه

جوری نباشید که آدم روش نشه گردن بگیره قبلا باهاتون ارتباط داشته.

خیلی ادمای دورویی هستید، کیرم تو هر دو روتون.

خدایا یکم دل بکار بده اینا چیه خلق میکنی.

چی بگم والا اگه ازمن خوشت نمیاد کیرم تو سلیقت.

کیرتونو از دهن بد خواهاتون در بیارین بکنین تو دهن آدمای دو رو

شما تو رومون خایمالی نکن پشت سرمون حرف زدی اوکیه

عذرمیخوام اگه اخلاقم کیریه باهاتون،چون اخلاق خوبمو فقد ینفر قراره ببینه که هنوز پیداش نکردم"

یه اسکیرین شاتایی تو گوشیمه که فقط دوست دارم باهاتون به مشکل بخورم

آدمایی ک از اعماق وجود باهات مشکل دارن فکر میکنن همه تکسات در مورد اوناس نه آقا شما کیر ماهم نیستی

من فکر‌ میکردم بخاطر شرایطمه که یه مدته عصبیم؛ نگو کلا اخلاقم همینه.

این اخلاقم که وقتی با یکی از رفیقام یا آشناهام تموم میکنم نه پیگیر میشم نه تکست میدم نه زنگ میزنمو به همتون پیشنهاد میکنم

دلم میخواد خایمالای دورمو بشناسم ، بخصوص اونا که تو یه بحثی الکی دهن باز میکنن و بهشون هیچ ربطی نداره ولی میخوان خایه هایه یکی از طرفینو قورت بدن

اگه ازم ناراحتید بگید تا از دلتون دربیارم بکنم تو کونتون