نه حتا اشک هم نمی‌شم. الان دیگه اشک هم نمی‌شم. تمام روز در حال گوش کردن به صداشم و حسِ «باید چی‌کار کنم؟»

نمی‌دونم. نمی‌دونم. نمی‌دونم. فقط هری.

+ وای دلم می‌خواد به درخت‌ها، به آسمون، به ماه، به تمام سگ‌ها، گربه‌ها، تمام غریبه‌ها، به عالم و آدم، به هستی، به کل دنیا بگم هری هری هری هری هری هری وای دارم گریه می‌کنم هری هری
- حس می‌کنم درخت‌ها، آسمون، ماه، تمام سگ‌ها، گربه‌ها، تمام غرببه‌ها، عالم و آدم، هستی، کل دنیا می‌شنون که تو داری می‌گی: هری هری هری هری هری هری

من نخوام هم، هر چه‌قدر هم براش سعی کنم درونم نگه دارم، هری ازم بیرون می‌زنه.

دارم سعی می‌کنم درونم نگهت دارم. ولی مهم نیست چه‌قدر براش تلاش کنم. ازم بیرون می‌زنی.‌ از چشم‌هام، لب‌هام، گوش‌هام، دست‌هام، نفس‌هام. این‌قدر ازت پُرم که دیگه پُر نیستم، خودِ تواَم. این‌قدر ازت پرم که ناخودآگاه با زنده بودنم تو رو پس می‌دم.

H PROMISED TO LIVE LIFE TO THE FULLEST.

زندگی‌م به قبل و بعدِ این قول تبدیل شد.

چین دورِ چشم‌هاش، از پرستیدنی‌ترین‌های دنیا. چی‌کار کنم که تک‌تک اون خط‌ها حفظ بشن؟ خوش‌حالم که این روزها هستم و چینِ دور چشم‌هام چینِ دورِ چشم‌هات می‌شن لویی.

امروز روز لوییه. امروز لویی رو بیشتر از روزهای دیگه همراهِ خودم دارم و دوستش دارم تا فراتر از مرز آبی چشم‌هاش‌. تا نهایت اقیانوس چشم‌هاش.

لحظه‌م با لویی رو خیلی خوب یادمه. لحظه‌‌ای رو که بهش نگاه کردم، بهش گوش کردم و متوجه شدم مثل قبل نیست و همه چیز متفاوت شده. لحظه‌ی پیدا شدن در حس تعلق به کسی. لحظه‌ی پیدا شدن در حس تعلق به لویی.

نمی‌دونم چی بگم :))) فقط خیره‌ام بهش. هری هست و هری. یک ساعته.

خلاصه‌ای از نقش‌های بازگیرها:
ما نیاز به ترکیبی از اقلیت‌های مختلف، جنسیت، گرایشات جنسی و انواع بدن‌ها داریم. ما می‌خوایم همراه بازیگرا و با استفاده از مسیر هنر احساس 'محدود نبودن به هیچ زمانی' رو به وجود بیاریم. پس اگه کسی شبیه به دوران ۶۰ هست، می‌خوایم داشته باشیمش. ما دنبال آدم‌های خونگرم، مهربون، پرشور، دوست‌‌داشتنی، دارای ذهنیت باز در مورد سکس، لطیف اما دقیق، سرخوش و بیخیال هستیم. به خصوص برای صحنه‌های عاشقانه، خیلی مهمه یک فضای درست در ست فیلمبرداری به وجود بیاریم. پس نیاز به آدم‌هایی داریم که با خودشون این ویژگی‌ها رو دارن. احساس راحتی می‌کنن و بقیه هم کنارشون راحتن.