هیچ‌کدوم نبود. نجات‌ یافته‌ام.

توی مقاله‌ای که منتشر شده به این اشاره شده که نقش زیادی روی هری نشسته، روی هر حرکت اون تطابق پیدا کرده و اصلا جوری نیست که انگار اون داره تظاهر می‌کنه و دروغ می‌گه، که داره واقعا نقش بازی می‌کنه. فقط جوری که درکش می‌کنه، انجامش می‌ده :) کارگردان گفته که شخصیت تام پیچیدگی‌ش جوریه که کسی که نقشش رو بازی می‌کنه باید درک و جذبش کنه؛ باید با آشفتگی‌های درونی‌ش مقابله کنه.

لورمان کارگردان فیلم الویس گفته هری خیلی با استعداده و واقعا بازیگر خوبیه و دلیل انتخاب نشدنش برای اون نقش فقط اینه که اون «هری استایلزه! همین الانش هم یک آیکانه.» اون هری استایلزه. همین الانش هم یک آیکانه =)))

من واقعا به فلیکر مبتلام. مبتلا.

وقتی تو سرت رو روی سینه‌ی من می‌ذاری و احساس می‌کنی که چیزی باقی نمونده، من می‌ترسم که تمام چیزی که داشتیم از دست رفته.

بعد من به درون قلبم و احساساتم نگاه می‌کنم. و نوری توی اون تاریکی می‌بینم؛ هنوزم سوسوی امیدی که اولین بار بهم دادی رو به همراه دارم.

صحنه‌‌های مای پلیس‌من از فیلم «هیروشیما عشق من» الهام گرفته شده. وای خدای من، قلبم. این فیلم صحنه‌هاش و لمس‌هاش زیادی خالص و آروم و چیزی جز حس و عشق نیست. زبان بدنش و آغوش‌هاش به آرومی آبه. توی ذهن من صحنه‌های این فیلم شبیه شعره این‌قدر که پیوستگی و یکی شدنِ خالص و آرومی رو به تصویر کشیده و الان مای پلیس‌من؟ :))) لمس‌های هری توی as it was یادم میاد آخه.
من خیلی وقت پیش این فیلم رو یک بار دیدم اما دومین فیلمی بوده که صحنه‌ها، لمس‌‌ها، تماس‌ها و آغوش‌هاش به یادم مونده و برام شبیه شعر جریان پیدا کرده و مای پلیس‌من، و هری، من قراره چه بلایی سرم بیاد؟ =))

جدا از خودِ فیلم و داستان و کارگردانی، خودِ بازیگرها هم خاصن آخه. اِما کُرین رو ببینید چه‌قدر زیبایی‌ش آروم و یک جورهایی مهربون و آرامش‌دهنده‌س. نمی‌تونم دقیق توصیف کنم اما زیبایی‌ش زیباست، آرومه، زیبایی‌‌ش احساس داره و نگاه کردن بهش و تماشاش آرومت می‌کنه. دیوید داوسون رو که از همون لحظه‌ی اول که دیدمش، انگار به ته وجودم نفوذ کرده باشه با حالت سرد و خلسه کننده‌ی چشم‌هاش. پوست یخ و خشک و در عین حال خیس صورتش. حالت باریک و کشیده‌ی لب‌هاش و کلا صورت زاویه‌‌دار بی‌حسِ سردش که احساس زیادی رو به جریان می‌اندازه. هری رو هم که هیچی نگم بهتره، اصلا نمی‌توووونم :))) بازیگرها به تنهایی، خارج از بازی‌شون خودشون زیادی تأثیرگذار و نفوذپذیرن به نظرم. چه انتخاب‌هایی!

— قلبِ بیچاره‌‌م

امیدوارم هری به استوری گذاشتنش از شوها ادامه بده. قربونش می‌رم.

دارم م‌ی‌‌م‌ی‌ر‌م. پستِ زین. هشت ثانیه‌. صداش. من و تو. چون من و تو. زین. زین. زین. خیلی دوستت دارم. زینِ من و تو. موهاش. دوستت دارم. زینِ من و تو. من چه حالی دارم با زینِ من و تو؟

با هر بار شنیدنش، همون هشت ثانیه طول می‌کشه تا حس کنم جونم از روحم جدا می‌شه و بر می‌گرده بهش. زین، چه‌طور؟ cause you and I...

- 2013, 2014, 2015 and 2022.

دارم تورش رو تصور می‌کنم. اگر یکی از آهنگای واندی رو هم بخونه مثل بقیه‌ی پسرا چی؟ خیلی دوستت دارم. خیلی خیلی دوستت دارم. واقعا واقعا می‌خوام اسم زین رو کنار کلمه‌ی تور ببینم. من دلتنگم. زینِ قلبم.

«فعلا» تموم شد. هری‌م‌ شیش ساعت دیگه رو استیجه. هری‌م شیش ساعت دیگه با خونه‌ش رو استیجه. اِرای استادیوم شیش ساعت دیگه شروع می‌شه =))))))))))))))))

کاش می‌‌تونستم حال و لبخندِ این روزهای لویی رو موندگار کنم، پُررنگ کنم، یه جا نگهشون دارم و هر وقت حس کردم کم‌رنگ شدن، بهش برشون گردونم. اما من دارم نگاش می‌کنم. دارم می‌بینم حالش خوش‌حاله و لبخندهاش روی لب‌های من هم می‌شینه.‌

ویدیوهای پیج لویی رو باید بذارم کنار هم تا کامل حالِ خوبِ حالِ خوبش و خوش‌حالیِ خوش‌حالی‌ش بشم. همین الانش یه مستند کامل توی پیجشه :))) یه مستند از لویی و لوییه‌هاش. چون همیشه لوییه و لوییه‌هاش. چون «تو به من نیاز داری و من به تو نیاز دارم و من زیادی این رو دوست دارم.»

لویی لایک کرده...

:)))

:)))))))