باید اون‌جا باشم تا بتونم کاری برات بکنم اما نیستم و نمی‌تونم اون‌جا باشم. اما باور کن این‌‌جام. همین‌جام برای تو. اما کافی نیست. بودن من کافی نیست وقتی که «اون‌‌جا» نیست و من این‌‌جام و تو اون‌جایی.

«سلام، من هری‌اَم. به خونه‌ی من خوش‌ اومدین. من عاشق این‌‌جام. عاشق گوش دادن به آهنگ و کتاب خوندن و وقت گذروندن با دوست‌هامم. قصه‌‌ی امشب، راجع به خونه‌ای پُر از عشق و خنده‌‌ست. اسمش هست: in every house, on every street.»

مامری در حال قصه گفتن برای بچه‌هاشه :`))

SHOULD WE JUST KEEP DRIVING?

دوستت دارم لیام.

بهت باور دارم لیام.

I was in your wet dream, driving in my car.
Saw you at the side of the road, there's no one else around.

«ماه روی بخشِ زیبای تو می‌رقصه.»

آهنگ mystery of love جزو آهنگای قبل شوی وان‌نایت‌اونلی بوده =))

داره توی خونه‌‌ش، خونه‌ش رو اجرا می‌کنه. جما و ان هم هستن؛ خونه‌ خیلی خونه‌س‌. اون حالش روبه‌راهه. زندگی‌م روبه‌راهه.

این چی بود کاور کردی قربونت برم؟ دیوونه شدم.

باید پُر شدن چشمام فقط با دیدن اسم و آهنگ از هری رو تموم کنم اما هری من اصلا نمی‌دونم آخه.

همین‌طور آهنگ از واندی.

هری: آهنگ بعدی (ماتیلدا) که اجرا می‌کنیم برای تمام کسانیه که تا به حال به‌خاطر مراقبت از خودشون احساس گناه کردن.

هری با ماتیلدا به انسان‌ها احساس دیده شدن و شنیده شدن و به‌طور کل پیدا شدن رو داده؛ احساسِ این‌که کسی از اون‌ها خبر داره. احساسِ بودن و واقعیت داشتن، درک شدن و فهمیده شدن.

ماتیلدا یه کاری باهات می‌کنه و چیزهایی رو برات به جریان می‌اندازه که ازش متنفر می‌شی، اما عاشقشی. عاشقشی اما از این‌که این‌ها رو یادت می‌اندازه متنفری، از این‌که این کارو باهات می‌کنه، ازش متنفری. هق هق می‌زنی اما عاشقشی. شروع به لمس کردن زخم‌هات می‌کنه و باعث می‌شه چیزهایی که ‌پنهانشون کردی، سرباز کنن و بهت می‌گه، تمام این مدت اون‌ها رو دیده، زخم‌هات رو دیده. اجازه می‌ده پیشش زخمی باشی و در آغوشت می‌گیره. ازش متنفری که داره زخم‌هات رو باز می‌کنه، دردهات رو جلوی چشم‌هات میاره، اما عاشقشی و ممنونشی که تو رو دیده. اون همه زخم و درد رو دیده. بعد آرومت می‌کنه. زخم‌هات رو حمایت می‌کنه و در آغوش می‌گیره. ترمیمشون می‌کنه و روبه‌راهت می‌کنه. و جرئتت می‌شه. شجاعتت می‌شه.