Finally I am home.

انگار می‌خوام جسممو از وجودم جدا کنم. نمی‌ذاره درست فقط اون رو باشم. پرتابم می‌کنه به ماه. پرتابم می‌کنه به ماه. خدای من، هری، پرتابم می‌کنه به ماه. پرتابم می‌کنه به ماه. تمامِ وجودم.

بهش افتخار می‌کنم. چرا؟ هزاران دلیل داره اما الان به این‌که چیزهای جدید رو این‌قدر زیبا امتحان می‌کنه هر بار افتخار می‌کنم. بعد از اولین آلبومش، با فاین‌لاین اومد که هیچ جوره هیچ‌کس نمی‌تونست حدس بزنه قراره همچین آلبومی بعد از اولین آلبومش با اون سبک داشته باشیم و الان این آلبوم به حدی متفاوت از فاین‌لاین هست که باورنکردنی به نظر بیاد.

حتا باعث می‌شه به خودمم افتخار کنم. به‌خاطر این‌که این‌قدر همه چیزمه. این یکی از بالاترین کارهاییه که کسی می‌تونه برات بکنه. این‌که باعث افتخار خودت به خودت بشه با بودنش. هری، قربون بودنت برم.

من به «نفس‌کشیدن» هری‌ افتخار می‌کنم. چون زیبا نفس می‌کشه. واقعا نفس می‌کشه. قربون نفس‌کشیدنش برم‌. لایق اینه که هوا رو نفس بکشه، زمین رو داشته باشه و «عشق» رو احساس و لمس کنه. مگر چند نفر در این پیدا می‌شن که واقعا لایق زنده‌بودن و همراه زمین و آسمون و بیشتر از همه تجربه کردن «عشق»، قشنگ‌ترین احساس دنیا‌اَن؟ هری از اون‌هاست، هری جزو اون‌هاست. آخه آدم‌ها از زخم‌ها، احساس‌کردن فراری‌ان و اون رو «ضعف» تلقی می‌کنن. آدم‌ها از «عشق و دوست‌داشتن» فراری‌ان. زنده‌بودن رو نمی‌خوان. اما هری، خوش‌حالم وجود داره. به وجودش و بودن و نفس‌کشیدنش افتخار می‌کنم.

اولش فقط هری استایلز بودی برام. بعد شدی مرز باریکم؛ همون مرز باریکی که همه چیزم رو عوض کرد و الان؟ خونه‌ت خونه‌مه. چه‌طور باور کنم؟!

این هماهنگی اسم‌های آلبوم خیلی جالبه. هری تبدیل به مرز باریک شد و بعد به خونه رسید.

H for NPR: I think for me home is just about friends. While this is such a personal album, and so much about my own journey finding a place of home, I also feel like it's very much dedicated to my friends.
I always felt like I would land in a certain place, or a certain house and feel like 'Oh, this is the home I've been searching for.' And I think, much like happiness, that isn't necessarily a final resting place and it is a journey and it's kind of peaks and troughs of happiness, sadness – all of the things that make you feel alive."

ADORING YOU TILL DEATH. EVEN AFTER DEATH.

دارم متوجه می‌شم که هری آلبوم داده. چون قلبم خیلی سنگینه.

تقریبا سی ساعت از وقتی که آهنگارو شنیدم می‌گذره. اما احساس تعلقم بهشون هزار ساله‌س.

خونه واقعا براش خونه‌‌س که این‌قدر برای ما خونه‌س. که این‌قدر احساس خونه بودنش واقعیه.

هری: فکر کنم این آهنگ (ماتیلدا) برای یکی از دوست‌هام که احساس کردم نیاز به شنیدن چیزی داره نوشته شده. اگر کسی توی جمعیت وجود داره که احساس می‌کنه سازگاره باهاش، پس هست. این برای شماست.

دوست =)) ما دوست‌هاشیم. این رو برای یکی از دوست‌هاش نوشته.

دلم برای زین تنگ شد. چون من امشب خونه نمیام. می‌خوام دوستت داشته باشم اما نمی‌تونم. تا وقتی که به چشم‌هام خیره‌ای، هر جایی که باشی میام و پشت‌سرت دنبالت می‌کنم.