جریان و حرکتِ عنصرهام رو به طرز بی‌اندازه‌ای حس کردم. ضربان قلبم رو توی مغزم می‌شنیدم. هیچی این حالتم قبل از باز شدن یه ویدیو از پشت‌سر هری در حال تماشای اجرای بیلی توی کوچلا بود. سرشو با موهای🌱گونه‌ش تکون می‌داد و هودی صورتی پوشیده بود.

مطمئنم ده سال دیگه هم قرار نیست شدت واکنشم نسبت به اپدیت‌ها کمتر بشه.

هفت هفت هفت هفت

بیست‌و‌پنج اپریل. زیام. عشق.❤️💛

زیام شاعرانه‌س.

زیام به رنگ خورشیده.

زیام غمناکه.

زیام احساسه.

چه‌قدر زیباست. چه‌قدر خاصِ خودشه. چه‌قدر آروم و در عین حال بی‌قراره. چه‌قدر گلدن.✨ شروعش برای این‌که دلتو خالی کنه کافیه.

مرز باریک، مرز باریکِ من.

باورم نمی‌شه یه دا رارارا این‌قدر غمگینم کنه.

همین ملودی و ریتم ولی با صدای هری =))))

دا رارارا دا رارارا دا رارارا

من رو در اجرای I Will Survive دفن کنید. دفن کنید.

دفن کنید. دفن کنید.

اون قسمتش که هری روبه‌روی لیزوئه و لیزو می‌خونه "go on now, go" و هری همون لحظه روشو برمی‌گردونه و شروع به دور شدن ازش می‌کنه در حالی که لیزو ادامه می‌ده "walk out the door" و بعد می‌خونه "Just turn around now" و هری اینجا می‌چرخه و دوباره برمی‌گرده به سمتش و شروع به نزدیک شدن بهش می‌کنه =)))) همین قسمت هر بار نمی‌ذاره به ادامه‌ی اجرا برسم.

نامبروان چارت بیلبورد چیه؟ As It Was :))

:)

فتوشوتا =)))

انگار مصاحبه هم داره :)

حالم بد، بده‌ها. بد. بد.