آها کل اینا رو گفتم که بگم اگر این‌‌ها به طریقی به هری مربوط باشن، با این رنگ‌ها (سبز و کرمی) و این موضوعات، قراره به روش‌های کاملا جدیدی توسط عزیزترینم قلب و وجودم از بودن زیاد، نبود بشه =)))

اکانت توییتر you are home وری‌فای (تیک آبی) شد. منم گریه شدم.

هری فالو کرد.

من؟ مُرده.

2015: If I could fly, I'd be coming right back home to you.
2017: Wherever I go, you bring me home.
2019: I'm going, oh, I'm going home.
2022: You are home.

Finally he is home =)

You are home.
The door is open, come on in.
What happens between colours?
In this world, it's just us, you know it's not the same as it was.
What are you doing here?

نمی‌دونم قراره چه بلایی سرم بیاد با این اِرا؛ ولی می‌دونم بلای خوبی نیست با جایگاه فعلی‌ای که هری برام داره و هر لحظه بیشتر می‌شه. که به نفس کشیدنش فکر می‌کنم و قلبم و جونم و چشمام گریه می‌شه. نمی‌دونم. فقط می‌دونم هری.

مرز باریک، مرزِ باریک من.

تو واقعا مرز باریک منی. درست مثل اسمت، درست مثل اساست، درست مثل ذره به ذره‌ت. تو برای هری هم مرز باریکی. چون هری بعدِ تو، هری قبلِ تو نیست؛ چون هری بعدِ تو مرزش رو از سر گذرونده و جسورترینه. همه چیز اون‌قدری به‌هم تنیده و پیچ خورده‌س که نمی‌دونم چه‌طور کلمه کنم و بگم که تو فقط با اسمت، مرز باریک من نیستی؛ تو خود مرز باریک منی، حتا با زمانت. تمام دنیا از یادت ببرن، من قرار نیست ذره‌ای، حتا ذره‌ای توی خاطرم کمرنگت کنم. اصلا مگه می‌تونم خودم و اجزای تشکیل‌دهنده‌مو از یاد ببرم؟ مگر اینکه وجود نداشته باشم. تو تا ابد، مرزِ باریک من باقی خواهی موند، مرزِ باریک. چون مهم نیست که چی بشه، ما با هم روبه‌راهیم. چون من با تو 'fine: باریک، روبه‌راه' شدم.

*اشک‌های فاین‌لاینی*

در حالِ گوش کردن به آخرین 'ما یک مرز باریک خواهیم شد'‌های هری در لاو ان تور.

چهل‌ تا‌ (هری‌وین‌ها فاین‌لاین نداشتن) فاین‌لاین هری توی لاو ان تور، پناه امن منن. هر بار در یکی‌شون پیدا می‌شم. هر بار یکی‌شون با بخشی‌شون چیزی که دنبالش هستم رو بهم می‌دن.

هرییییی

پستتتت

بیست می

وای

تبنبنبسبنبسش

دارم

می

می