مثل معنی جونش.

هری!

خونه!

کسایی که بهش گل دادن توی شو بودن و هری اونا رو شناخت و تشکر کرد ازشون :) وای، بذارید بازم برای زیبایی و خوشگلی و لطیف و نرم و سافت بودن و حس آرامشی که این نُه ثانیه منتقل می‌کنه بمیرم. و اشک بریزم.

هری برای کست اترنالز پیانو زده :)

فقط هری رو تصور کنید که پشت یک پیانو نشسته و اون دست‌ها و انگشت‌های بوسیدنی و زیباش که رینگ‌های زیباترش رو در بر دارن و لاک قرمزی که روی ناخن‌هاش نقش بسته رو به طرز قشنگی روی کلیدهای سیاه و سفید پیانو حرکت می‌ده و با چشم‌های بسته و غم همیشگی‌ش وقتِ خوندنِ فالینگ، اجرا می‌کنه؛ باشکوهه، نه؟ شبیه رویاست، نه؟

حس بغلِ هری:

خب وقتی شما هری رو می‌بینید اون مطمئن می‌شه که ارتباط چشمی باهاتون برقرار کنه و انگار می‌دونه که اینکه حس کنید اون برای شما اینجاست چه‌قدر مهمه. اون همیشه اول به ما می‌رسه؛ هری اون لبخند خوشحال و شگفت‌انگیز رو بهتون می‌ده و انگار نمی‌تونه باور کنه که بالاخره شما رو دیده. وقتی که بغلتون می‌کنه شما رو به خودش نزدیک‌تر می‌کنه و دستاش رو مثل قفس دورتون می‌پیچه و بهتون یه حس امنیت می‌ده، مثل یه خونه؟ اونجا دقیقا جایی هست که شما می‌خواید باشید، هری خیلی نرم و گرمه، آروم‌ نفس می‌کشه و همه چیز درباره‌ی اون آرامش دهنده‌ست، حتا اگه باید کنارش اضطراب داشته باشید هری مثل یک‌ پیله ابریشم‌ دور شما پیچیده و شما در آرامش و خوشحالی هستید؛ اون کمی به عقب و جلو حرکت می‌کنه و سرش رو داخل گردنتون می‌بره و جوری شما رو استنشاق می‌کنه که انگار شما یک‌ گل یا بوی موردعلاقه‌ی هری هستید. براتون مثل ساعت‌ها می‌گذره هرچند اگه چند دقیقه یا حتی ثانیه باشه و قبل از جدا شدن ازتون شما رو کمی به خودش فشار می‌ده انگار می‌خواد آخرین یادگاری رو توسط خودش بهتون بده.

دلم می‌خواد صدای لویی رو بغل کنم و بغل کنم و بغل کنم و بغل کنم و بغل کنم و محکم بغل کنم و با تموم توانم بغل کنم و با کل وجودم بپوشونمش و دستام و بازوهامو محکم‌تر از هر وقتی دورش حلقه کنم و جوری جاش بدم بین دستام که راه خروجی نداشته باشه و بتونم از هر چیز بیرونی و آلوده‌ای ازش حفاظت کنم و به هر روشی که بلدم بپرستمش و دوسش داشته باشم. و همین‌طور وجودش.

نمی‌دونم دارم چیکار می‌کنم اما می‌دونم که احساس می‌کنم تکه‌تکه‌های قلبم رو دارم لمس می‌کنم و اون‌ها چه‌طورن؟ خیلی سنگین.

صداش، perfect گفتنش؛ همونجا حل شم.