خب من نیاز دارم برای این موجود دیوونه‌کننده، هری استایلز، یک چنل مستقل داشته باشم؛ پس من این‌جام.

— به وقت روز بعد از شبی(گِرمی) که لبخندای تو شبیه یک مرز عمل کرد و باعث شد من مرز باریک خودم رو بسازم.

— سیزدهِ دسامبر دوهزارو‌نوزده.
من تبدیل به یک مرز باریک شدم. من روبه‌راه شدم. «شکافتن تو، تنها راه شناختن تو.»

گلدن یک آهنگِ غمگین خوشحاله. یک ترانه‌ی غمگین با ملودی خوشحاله.

هری استایلز فقط حرف نمی‌زنه. اون بالرین می‌شه، پری دریایی می‌شه، دامن می‌پوشه و لاک می‌زنه و هنوز یک مرد جذاب باقی می‌مونه. اون ثابت می‌کنه که جنسیت هیچ معنایی نداره و علایق آدم‌ها، خواسته‌ها و ارزش‌هاشون به جنسیت محدود نیست. اون داره پشتِ پا می‌زنه به جنسیت‌زدگی و نسل‌های بعد رو نجات می‌ده. اون داره توی این دنیای جنسیت‌زده با جرئت بیشتر پیش می‌ره و فرهنگ‌سازی می‌کنه. اون داره تاریخ‌سازی می‌کنه. هری استایلز داره تاریخ‌سازی می‌کنه. و قطعا قرن بعد و نسل‌های بعدی از اون به عنوان یکی از تاثیرگذارترین و الهام‌بخش‌ترین هنرمند‌ها برای درهم شکستن کلیشه‌ها یاد می‌کنن و آزادی‌شون رو مدیونشن.

اون امیدواره که یک روزی، هم اون پسر و هم خودش آزاد شن :)

- بیست‌و‌پنج اپریل

— به وقتِ ۴ می، شروعِ اپدیت‌های پایان من.

— Whoops

آیدلم با آیدلش.

چشم‌های سبزش، جوری که ابروهاش رو تقریبا بالا داده و باعث شده روی پیشونی‌ش سه‌تا چین بیفته، خالِ کنار صورتش، زاویه‌ی فکش، موهای نسبتا بلند و شکلاتی‌ش، لب‌های صورتی‌ش، پوستِ روشنش، تتوهای پرستوی روی سینه‌ش، تتوی 1957ش، گردن‌بند‌هاش، موهای روی سینه‌ش، استخون‌های گردنش، پیرهنِ سفیدش، کت و شلوارِ مخملِ آبیِ خوش‌رنگش، جوری که دستاشو توی جیبش جا داده، جوری که دستاشو روی شونه‌ی آیدلش گذاشته، انگشت‌های جادویی‌ش، ناخن‌های لاک‌‌زده‌ی صورتی و سبزآبی‌ش، انگشتر‌هاش، احساس تحسین و افتخاری که توی وجودشه برای بودن در کنار آیدلش، تک‌تک عناصر ظاهری‌ش، تک‌تک عناصر روحش، تک‌تک عناصر وجودی‌ش، همه و همه رو می‌پرستم. می‌پرستم. می‌پرستم. می‌پرستم.

خوش‌حال‌ترینِ جهانم.
لویی بالاخره با لیبل bmg که یکی از بهترین لیبل‌های انگلیسیه قرارداد بسته و آلبوم دومش هم در راهه؛ این می‌دونید یعنی چی؟
راستی دیوید بویی هم با این لیبل کار می‌کرده؛ زیادی بهش افتخار می‌کنم. عزیزِ قلبِ من.

هری با همون شلوارک زیبات از ستِ مای‌ پلیس‌من یه راست برو بریتز خواهش می‌کنم قربونت برم. یه راست برو بریتز هری، جانم.

قربونت برم قربونت برم قربونت برم قربونت برم.

چهارسالگی اولین آلبوم سولوی هریه. ریسکی که هری برای ساختن این آلبوم کرد، افراد خیلی کمی هستن که جرئت انجام دادنش رو به خودشون می‌دن. این‌که از بوی‌‌بند جدا بشی و به سمت سبکی بری که هیچ شباهتی به سبک بندی که باهاش شناخته شدی نداره، شجاعت می‌خواد؛ و اون برای این کار نگران بود و ترس داشت که اشتباه بکنه اما اون باز هم با شجاعت پیش رفت و انجامش داد. با این آلبوم و پروسه و تورش هری نشون داد که چه‌قدر استایلش از قبل تفاوت پیدا کرده و از راک‌استارهای دهه‌های گذشته الهام‌ گرفته و به گفته‌ی استیوی نیکس، اون یه راست می‌خواست راک‌اند‌رول حدودای ۱۹۷۵ رو داشته باشه.

هری حرفه‌ی سولوی خودش رو با راک شروع کرد و بدون توجه به مارکت و سلیقه‌ی عوام، موزیک‌هایی رو خلق کرد که اون‌قدری، اون‌قدری خاص هستن که به راحتی بتونی بهشون صفت هری استایلزی بدی.

ترکِ MMITHW:
این آهنگ در ژانر psychedelic pop ساخته شده. در این ژانر از سازهایی مثل گیتار fuzz (خب fuzz یه‌جور افکت برای ساختن صدای گرم و کثیفه و تمرکز روی فرکانس‌های بالاست و گاهی فرکانس‌های میانه‌ قطع می‌‌شه.)، دستکاری ریتم آهنگ، استفاده از سیتارها، ضبط رو به عقب، همراهی با نت‌(هارمونی)‌های به سبک راک مخلوط شده با پاپ استفاده می‌شه که نتیجه‌ش می‌شه آهنگای آروم با ریتم فشرده و گاهی تند. ریشه‌ی این سبک به اواسط دهه‌ی ۱۹۶۰ در انگلستان و ایالات متحده بر می‌گرده. و پینک فلوید خیلی از این سبک در دهه‌ی ۱۹۶۰ استفاده می‌کرده.
ترکِ SOTT:
این آهنگ در سبک pop rock ballad ساخته شده. و ballad معمولا به اندازه‌ای در تنِ احساسی هست که توجه شنونده رو به خودش جلب می‌کنه. در اکثر ژانر‌های موسیقی، از جمله پاپ‌راک، ballad رایجه.
ترکِ Carolina:
ژانر‌های موسیقی Caribbean grover، تنوع زیادی داره که هر کدوم‌ اون‌ها از ترکیبات و تاثیرات آفریقایی، اروپایی، هندی و افراد بومی هستن. این سبک‌ها بیشتر توسط بردگان بومی ایجاد شدن. آهنگ Carolina علاوه‌بر این ژانر، britpop هم هست که از جنبش بند‌های راک بریتانیایی در دهه‌ی ۱۹۹۰ سرچشمه گرفته. پس Carolina ترکیبی از این دو ژانره، راک دهه‌ی نود و موسیقی بومی.
ترکِ two ghosts:
در این، هری از soft rock ballad استفاده کرده. سافت‌راک، ضرب آهنگ کمتر و تاکید بیشتر بر متن و ملودی نسبت به هارد راک داره و مربوط به دهه‌ی ۱۹۸۰ هست.
ترکِ sweet creature:
این آهنگ در ژانر folk acoustic ballad هست. فولک یه موسیقی عامه‌پسند و سنتی هست که موقع خوندنش از سازهای الکتریکی استفاده نمی‌شه.
ترکِ only angel:
خب glam rock نوعی موسیقی راک هست که در اوایل دهه‌ی ۱۹۷۰ در انگلستان توسط نوازندگانی با لباس‌ها، آرایش و مدل موی عامه پسند(برای اون دوره) و همین‌طور پرزرق‌و‌برق اجرا می‌شد. این سبک از منابع مختلف بود، از راک‌اند‌رول گرفته تا کاباره. و پره از داستان‌های علمی و هنری پیچیده.
ترکِ kiwi:
خب این اهنگ در سبک hard rock، یکی از زیر مجموعه‌های راکه. که با آوازهای تهاجمی، گیتارهای برقی و گیتار بیس و درامز که گاهی با گیتار همراه هست، تعریف شده. این سبک از دهه‌ی ۱۹۶۰ وجود داره.
ترکِ ESNY:
در سبک راک troubadour هست که در دهه‌ی ۱۹۶۰ در یک کلاب به همین اسم در غرب هالیوود، کالیفرنیا، اجرا می‌شده.
ترکِ woman:
در واقع funkی که از راک الهام گرفته شده باشه، یه چیز خارق‌‌العاده‌س. و funk در اواسط دهه‌ی ۱۹۶۰ وقتی که نوازندگان آفریقایی و امریکایی تبار، جز، سول و r&b رو باهم ترکیب کردن و ریتم جدیدی رو ساختن، پدید اومد. این سبک بر ملودی و ترانه تاکیدی نداره ولی روی خط موسیقی و ریتم قوی‌ای حرکت می‌کنه. اغلب این سبک سرعت آروم‌تری نسبت به بقیه داره. حالا این‌جا این آهنگ راک رو هم همراه خودش داره. (ضرب‌ راک رو می‌شنویم.)
ترکِ FTDT:
خب acoustic pop، ملودی‌های جذاب موسیقی پاپ رو با سازهایی ترکیب می‌کنه که صداها رو به‌طور طبیعی به گوش می‌رسونه و این سبک اغلب دارای سازهای ‘unplugged’ مثل گیتار اکوستیک هست.


کردیت: پیجِ Hazzachocolate.