یک‌سال از شبی که واقعا روی زمین نبودم می‌گذره! برای همیشه عشق در تور.

— H: To the most inspiring people I know. Goodbye for now. Love On Tour forever.

و چهارده.
دوستت دارم به اندازه‌ی تعداد شب‌هایی که شمارش ستاره‌های توی آسمون زمان می‌بره.

— سیزده
فشردگی قلبِ منی. گذشته‌ی منی. احساست می‌کنم. اولین تعلق‌داشتنمی. سال‌ها قبل به وجود اومدی و تا زمانی که نفس می‌‌کِشم هستی در وجودم. اسمت به گوشم می‌رسه، صدات رو می‌شنوم، نگاهم به تصویرت می‌افته، به هر طریقی از حوالی‌ت گذر می‌کنم، می‌ایستم و نفس می‌‌کِشم: قلبم می‌تپه، فشرده و دلتنگم، از فرات تمام این زمان‌ها رو می‌گذرونم و می‌گم این یک جهتِ منه. تولدت مبارک.

قلبم یک زخم همیشگی از جنس وان‌دایرکشن داره. همیشگی‌.

دو روزه هربار به این فکر می‌کنم که چه چیزی قرارم رو بهم برمی‌گردونه و این اضطراب رو کم‌رنگ‌تر می‌کنه، این آهنگ به ذهنم میاد. یا واقعا پخشش می‌کنم و بهش گوش می‌دم، یا فقط در ذهنم بهش گوش می‌کنم.

In these flashing lights, in this flashing life, am I fallin' through those cracks again?

You got me burnin' for your touch; you got me burnin' for your love

You do me right, you stay by my side, through thick and thin, this sentiment don't exist without you.
You make me feel alive.

ببینید! نمی‌دونم چطور بگم. دارم می‌میرم از دلتنگی و دورافتادگی. دارم می‌میرم. و اصلا بلد نیستم و نمی‌دونم چطور ذره‌ای رفعش کنم. هی میام این‌جا چیزی بذارم و بنویسم، فقط چند ثانیه خیره می‌شم به صفحه و بعد می‌بینم نمی‌تونم بیان کنم و چیزی بنویسم و می‌رم‌. دارم می‌میرم از دلتنگی. وای خدایا!

من هی بیام این‌جا بنویسم:
«وای خدایا بچه‌ها؛ هری!» قبوله؟