عز ایت واز من رو ویرانشده تحویل میده به ستلایت و ستلایت ویرانشدهتر دوباره پسم میده به عز ایت واز. و من در چرخهی عز ایت واز و ستلایت چرخانم و دائم ویران میشم بدون اینکه پایانی براش وجود داشته باشه.
ویرانگرهای من.
ویرانگرهای من.
مرز باریک
— Flightless Bird
"There was once a boy named Harry who fell in love with a boy named Louis."
Big Bird In A Small Cage
Patrick Watson
از همون اولین باری که به این آهنگ گوش کردم، احساس کردم چقدر برای هریه!
مرز باریک
شروع شد.
دو سال پیش این روزها، در همون حال که من در حال تماشای ازبینرفتن ذرهذرهی وجودم بودم و هر لحظه هزاربار در اون ذرات جون میدادم، هری با ارای هریز هوس یک دنیای کاملا مجزا برای من ساخته بود و در اون دنیا، من منسجمِ محض بودم و عملا هیچچیز نمیتونست من رو از من بگیره و از پا درم بیاره.
کسی که نمیدونه وجود دارم میتونه با حضورش در مت گالا، بیشتر از هر چیز و کسی، باعث شه حس کنم وجود دارم. کاش انجامش بده.
مصاحبهی زین رو هنوز ندیدم کامل و تکهتکههاش رو از جاهای مختلف دنبال کردم و الان یک بخشیش رو دیدم که میگه: "look I'll be dead so who gives a shit about what my opinion is, nobody's gonna care..." و قلبم به هزار قسمت تبدیل شد!
کاش یک پیج داشتم که محتواش دیفند و اصلاح اطلاعات غلطی که راجع به هری گفته میشه، بود.