اولین گونه:

شوكا كوچكترين گوزن ايران

زيستگاه اين موجود زيبا در ايران جنگل‌هاى انبوه شمال كشوره..

وزن اين موجود نهايت ٣٥-٤٠ كيلوگرمه در مقايسه با گوزن قرمز يا مرالى كه وزنش تا ٢٠٠ كيلوگرم هم ميرسه. شايد اينطورى بهتر متوجه ابعاد كوچكش بشين.

۱.شوکا یا گوزن مینیاتوری کوچکترین گوزن ایران هست
۲.عمر شوکا در طبیعت فقط حدود هفت سال هست
۳.شوکا برخلاف ظاهرش خلق و خوی مهاجمی داره
۴.بر خلاف سایر سم داران که با لب آب میخورند شوکا مثل سگ با زبونش آب میخوره
۵.صدای شوکا بلند و بسیار شبیه صدای سگ هست
۶. شاخ شوکا در اواسط پاییز میفته و شاخ جدید در پوشش کرک دار در طول زمستان رشد میکنه

از روی چند شاخه بودنش شاخش هم میتونید بشناسیدش.

از گونه‌های در معرض انقراض هست.
تمام اطلاعات از صفحه محیط‌بانان مختف جمع‌آوری شده‌.

شوکا یا گوزن مینیاتوری

صدا و ابعاد این گوزن در ویدیوها مشخص است.

#برای_ایران

در قسمت‌هایی از جنگل‌های هیرکانی که با صخره‌ها ترکیب می‌شوند، مناظر شگفت‌انگیزی از هم‌نشینی جنگل و صخره‌ها به چشم می‌خورد. در این مناطق، بزهای کوهی نه تنها در میان درختان و پوشش جنگلی زندگی می‌کنند، بلکه از صخره‌ها و چراگاه‌های کوچک اطراف نیز بهره می‌برند. تماشای این بزهای کوهی در این مناظر واقعا لذت بخشه..

سلاطین صخره‌های ایران

بز کوهی است که جثه‌‌ی آن بزرگ‌تر از بز اهلی است.
نرها با شاخ‌های بلند و شمشیر مانندشان شناخته می‌شوند که به آنها، پازن، ک‍‍َل گفته می شود.

طول شاخ‌ بزهای نر تا ۱۵۲ سانتی‌متر نیز می‌رسد، در ماده‌ها چند سانتی‌متر بیشتر نیست.
بندها بر روی سطح شاخ نشانگر سن حیوان است.
فاصله بین بند ها در علفخوارانی مثل پازن یا قوچ حکایت از کیفیت تغذیه، رشد مرتع و میزان بارندگی در آن سال از زندگی حیوان دارد.
#برای_ایران

چند ثانیه از شاخ بازی کَل ها...

در فصل جفتگیری گاهی به قدری ضربات سنگین میشه که محیط‌بانان صدا را با صدای تیر در کوهستان اشتباه می‌گیرند.

نکته عکس:
يه موضوع جالبى در خصوص چراى حيات وحش هست اينكه در مناطقى كه حيات وحش چرا مى كنند تقريبا متوجه چريدن حيوانى در اون محدوده نميشين. يعنى خيلى درست و در حد نياز خودشون و پراكنده چرا ميكنن.ولى كافيه فقط يك بار يك گله گوسفند همانجا چرا كند اونوقت متوجه نابودى و تخريب گسترده چراگاه توسط دامهاى اهلى ميشيم.يكى از عوامل تهديد مراتع ما امروز چراى بى رويه و بدون محدوديت در زيستگاه هاى مناطق هست

فیلم دوم:
در شیب تند کوهستان، بزهای کوهی با وقاری شگفت‌انگیز در حال بازی‌اند.

مرال یا گوزن قرمز
در زبان ترکی مارال نامیده می‌شود‌.

 در ایران زیستگاه اصلی مرال جنگل‌های منطقه خزر (جنگل‌های هیركانی) است. اما تا چندی پیش در جنگل‌های زاگرس نیز زندگی می‌کردند که شکار شدند...

مرال‌های نر شاخ‌های بلند با شاخک‌های نسبتاً منظمی دارند. شاخ‌ها، همه ساله در اسفند تا اوایل فروردین می‌افتند. شاخ‌های جدید بلافاصله شروع به رویش می‌کند.

معمولاً ماده‌ها، بچه‌ها و نرهای نابالغ با هم و جدا از دسته نرهای مسن زندگی می‌کنند. گاهی ماده‌های پیر یا بدون بچه نیز با نرها مشاهده می‌شوند. 

در فصل جفت‌گیری در اکثر زیستگاه‌های مرال صدای نرها که به گاو بانگ معروف است، شنیده می‌شود.

طول عمر مرال در طبیعت 13 تا 15 و در موارد نادر به 22 سال می‌رسد.