یاد
بیست و سومین سالمرگ #محمد_قاضی (۱۳۷۶-۱۲۹۲) مترجم.
@Filmosophy

یاد
هشتادمین سالمرگ #جیمز_جویس (۱۹۴۱-۱۸۸۲)
@Filmosophy

Save My Soul - Jean Luc Godard
https://youtu.be/zm9aDcE_hg8

آمریکا، همه چی‌مو‌ به پات گذاشتم و خودم الان هیچم، حال مخ خودمم ندارم.
آمریکا، کی تموم می‌کنیم این جنگ بشری رو؟
بابا بکن تو ماتحتت اون بمب اتمت رو...

#آلن_گینزبرگ (۱۹۹۷-۱۹۲۶)

@Filmosophy | فیلموسوفی

☆ نماهایی از عشق مشترک در به خاطر یک مشت دینامیت [سرتو بدزد احمق]، سرجیو لئونه، ۱۹۷۱
#سرجیو_لئونه
@Filmosophy

■...همه در خطریم...□

از آخرین جملات پازولینی در گفتگو با یک خبرنگار، ۱ نوامبر ۱۹۷۵، روز پیش از قتل مرموز و فجیع‌اش

@Filmosophy

☆ در تئورما، دیگری سخن نمی‌گوید اما چیزی را در وجود همه آنهایی که او را دوست دارند حک و ثبت می‌کند- او نمایشگر چیزی است که ریاضیدانان catastrophe (ایجاد اختلال در یک سیستم از طرف سیستمی دیگر) می‌نامند: حقیقت دارد که این بی‌زبان یک فرشته است.

■□ قطعاتی از گفتارِ [دیسکورس] عاشق، #رولان_بارت، ۱۹۷۷

●○ تصویر: تئورما، پیر پائولو پازولینی، ۱۹۶۸
@Filmosophy

☆ مکالمه [استراق سمع] (فرانسیس فورد کاپولا، ۱۹۷۴)؛ یک کارآگاه خصوصی (جین هکمن) که استراق سمع و شنود مکالمات برای دیگران حرفه اوست پی به خطری می‌برد که در کمین دو تن از کسانی است که مکالمات آنها را مخفیانه ضبط می‌کند. و در پی نجات آنها برمی‌آید. فیلم در همان زمانی ساخته شد که کاپولا در حال ساخت قسمت دوم پدرخوانده بود. بنا به گفته خود کارگردان، او در ساخت این فیلم تحت تاثیر فیلم Blow Up میکل آنجلو آنتونیونی (۱۹۶۶) بوده است. برخی منتقدان به شباهت این فیلم با پنجره عقبی هیچکاک نیز اشاره کرده‌اند. صحنه حمام خون فیلم همچنین ادای دینی است به روانی هیچکاک. البته اشاره به این تاثیرات و شباهتها بهیجوجه از تمایز خاص فیلم مکالمه کم نمی‌کند. زمان ساخت فیلم که مصادف با روی کار آمدن ریچارد نیکسون رئیس جمهوری آمریکا بود آن را اشاره‌ای به رسوایی مشهور واترگیت دانستند.
#کاپولا
#آنتونیونی
#هیچکاک
#پنجره_عقبی
#روانی
#واترگیت
@Filmosophy

☆ در مکالمه کاراکتر هری کاول کاراکتر محوری است و این فیلم اساسا تریلری روانکاوانه است که او را زیر ذره‌بین می‌گذارد. ناخودآگاه پر از ترس و احساس گناه او که ریشه در کودکی‌اش دارد و با کابوسهای خون، مرگ و قتل انباشته شده، اخلاقگرایی وسواسی و خداباوری‌اش که نشان باورهای کاتولیکی اوست و در صحنه اعترافش به کشیش جلوه خاصی می‌یابد، تنهایی و مسکنت او که به ویژه در نماهای پایانی و در اتاقی خالی که بخاطر جستجوی ابزارالات شنود کاملا از ریخت افتاده به اوج خود می‌رسد و تنها شیئ که برایش مانده یک ساکسیفون است، همراه با احساس پارانویای شدید از شنود شدن و تحت مراقبت قرار گرفتن.

✏️م.ز. زمانی

@Filmosophy

☆ [ژاک] تاتی به من یاد داد چطور مشاهده کنم، چطور در کافه‌ای توی پاریس بنشینم و به رهگذران نگاه کنم و حدس بزنم داستانشان چیست، حتی اگر شده لحظه‌ای کوتاه از داستانشان...
■□ ژان کلود کاریر (-۱۹۳۱)
@Filmosophy

☆ دست‌انداختن مراسم مهمانی‌ و دورهمی‌های بورژواها یکی از تم‌های مکرر در آثار لوئیس بونوئل بوده است:

□ از بالا به پایین:

♧ شبح آزادی (۱۹۷۴)
◇ فرشته فناکننده (۱۹۶۲)
♤ افسون آرام بورژوازی (۱۹۷۲)

@Filmosophy

☆ نشر #دمان منتشر کرد:

■● تاریخِ تاریخِ سینما | جستارهایی در سینه‌فیلیا

□○ گردآورندگان: سعیده طاهری و بابک کریمی

@Filmosophy

♧ مینیاتور ایرانی| رنگ‌های نور: آینه و باغ

♤ نویسنده: یوسف اسحاق‌پور

◇ مترجم: جمشید ارجمند

☆ ناشر: دمان

@Filmosophy

☆ ماها آلت دست عالیجناب نکبت‌ایم. او صاحب اختیار ماست.
@Filmosophy

☆ لوئیس بونوئل
♧ نوشته: فردی بوش
♤ ترجمه: مصطفی اسلامیه
◇ انتشارات سازمان جشن هنر
@Filmosophy

☆ سناریوی فیلم شبح آزادی
♧ ساخته لوئیس بونوئل
◇ ترجمه بهرام ری‌پور
♤ سینما ۵۳ (۱۴ آذر ۱۳۵۳)، سومین جشنواره جهانی فیلم تهران
@Filmosophy

☆ تاریخ سینما
♧ تالیف: لو دوکا
◇ ترجمه: حسن صفاری
♤ کتابفروشی و چاپخانه علی‌اکبر علمی، تهران ۱۳۲۷

@Filmosophy

☆ بریده کوتاهی از کتاب "برسون از زبان برسون"
♤ گفتگوهای برسون از ۱۹۸۳-۱۹۴۳
◇ گردآورنده: میلِن برسون
♧ نشر شَوَند
@Filmosophy

☆ ترجمه بخشی از کتاب "یادداشتهایی درباره سینماتوگراف"
♧ روبر برسون
◇ ترجمه جلال ستاری
♤ مجله فرهنگ و زندگی

@Filmosophy