تی. اس. الیوت (۱۹۶۵-۱۸۸۸)
@Filmosophy

🛑 #هارولد_پینتر (۲۰۰۸-۱۹۳۰) نمایشنامه نویس انگلیسی، در آثار خود دو نوع سکوت را از هم جدا می کند:
۱) وقتی هیچ کلمه ای به زبان نمی آید؛
۲) وقتی سیلی از کلمات به کار می رود...

@Filmosophy

🛑 مصرف‌گرایی از دید من شکلی از فاشیسم است که از شکل سنتی آن به مراتب بدتر است...
#پیر_پائولو_پازولینی (۱۹۷۵-۱۹۲۲)
@Filmosophy

🛑 #ساموئل_بکت (۱۹۸۹-۱۹۰۶) به کاراکترهایی علاقه داشت که نه فقط از عشق بلکه از رابطه واقعی با هر کسی هم امتناع می کنند؛ آنها گمگشته و ناشادند، و فقط لذت بردن از زبان برایشان باقی مانده است...
@Filmosophy

🛑 به خاطر ایمان، امید، خیرخواهی، و مهمتر از همه... بانکداری...

🎥 ۱۴۹۲، فتح بهشت (در ایران: کریستف کلمب) #رایدلی_اسکات/ ۱۹۹۲

@Filmosophy

❗️جک: این کلِّ حقیقت است، ناب و ساده.
❕آلگِرنون: حقیقت به ندرت ناب است و، هرگز ساده نیست...

🛑 The Importance of Being Eearnest, Oscar Wilde, 1895

🎞 تصویری از اولین اجرای این نمایشنامه به سال ۱۸۹۵

@Filmosophy

🛑 اولین جلد کتاب "ماجراهای آلیس در سرزمین عجایب" (#لوئیس_کارول، ۱۸۶۵). این کتاب نوشته یک ریاضیدان انگلیسی بود. ولی شهرت و تاثیر آن به جهان ادبیات محدود نماند. سِر آرتور ادینگتون اخترفیزیکدان مشهور در کتاب "ماهیت جهان فیزیکی" (۱۹۲۸) نوشت: جهان شبیه مکانهای اشعار لوئیس کارول است. ما می دانیم چیزی در جایی دارد کاری می کند ولی دقیقا نمی دانیم چه چیزی دارد رخ می دهد.
@Filmosophy

🛑 از دید #تاماس_هاردی (۱۹۲۸-۱۸۴۰) نویسنده انگلیسی، گذشته حجمی از شرایط را ساخته که همچنان پابرجا می مانند و زندگی انسانها را تحت تاثیر قرار می دهند. تصادف کور نقش بسیار مهمی دارد. از دید هاردی، همچون رواقی ها، بهترین راه زندگی پذیرش آرام جریانها و وزش باد سرنوشت است.
@Filmosophy

‼️عشق مردان چیزی است جدا از زندگی شان، در حالی که کلّ وجود زن را تشکیل می دهد. #لرد_بایرون
📷 تصویر: جلد نخستین چاپ کتاب دون ژوان اثر جرج گوردون بایرون، ۱۸۱۹
@Filmosophy
@Filmosophy

🛑 Lord Byron (1788-1824)
@Filmosophy

🛑 اژدها وارد می شود (#مانی_حقیقی، ۱۳۹۴) حفر زیرزمین فراموش شده تاریخ است، بازسازی خاطره قربانیان گمنام و بی نام و نشان، اعماق فروخورده و فروخفته ای که ناگهان دهان باز می کنند...
✍م. زمانی
@Filmosophy

«سکانس‌های دوخته‌شده»

@Filmosophy

در فیلم the passion of anna ساخته‌ی برگمان،یکی از شاهکار‌های دهه‌ی شصت میلادی او، تمهیدی اعجاب انگیز برای خوانش سکانس‌های متوالی به میانجی یکدیگر را مشاهده می‌کنیم،گویی واحد سینمایی از یک سکانس به «دو» سکانس تبدیل شده است. «آندرا» شخصیت اصلی مرد فیلم که بسیار شبیه به ون‌گوگ است را می‌بینم که روی تخت دراز می‌کشد و فریاد می‌زند، در صحنه‌ی بعد بدن های مثله شده‌ی گوسفندان را مشاهده‌می‌کنیم، عنصر صدا پیشتر برای ما درد و رنج گوسفندان مثله‌شده را بازسازی کرده است و گوسفندان نیز زجر درونی آندرا و احساس تنهایی او را به ما القا می‌کنند، در این فیلم تصاویر به‌گونه‌ای دیالکتیکی به‌هم «دو‌خته» شده اند‌. در جایی دیگر وقتی روستاییان می‌پندارند که پیرمردی منزوی عامل قتل حیوانات دهکده‌ست،نامه‌ای برای او می‌فرستند و او را تهدید به قتل می‌کنند در سکانس بعد تلویزیونی را می‌بینیم که مشغول پخش گزارشی از جنگ‌است-احتمالا جنگ ویتنام- که در آن‌ مردی را گرفته‌اند و به مسلخ (احیانا) می‌برند، سکانس پیشین دوباره در این سکانس احضار می‌شود و سکانس فعلی با سکانس پیشین کامل می‌شود. در آن نقطه است که سرنوشت محتوم آن پیرمرد را در‌می‌یابیم:

ترس،تنهایی و مرگذ