Максі-сінгл дня

Rubberband EP - абмежаванае выданне максі-сінгла культавага джазавага дзядзькі Майлза Дэвіса, заснаванага на песне з непабачыўшага свет альбома 1985 года Rubberband. Рэліз падрыхтаваны адмыслова для Record Store Day 2018.

Трэк Rubberband быў актуалізаваны і рэміксаваны прадусарамі альбома з вакалам вядомай R&B і джазавай дзівы Ledisi. Вокладка кружэлкі была створана самім Дэвісам.

Леанід Нарушэвіч.
RIP.

Чытай больш на Беларускае Радыё Рацыя

Песня дня

Сёстры Шэкспіра з грандыёзным камбэкам пасля 27 гадоў небыцця. Страсянулі старыной па поўнай альтэрнатыўныя старушкі.

Лёня Нарушэвіч меў шматлікія калабарацыі з самымі нечаканымі музыкамі і паэтамі. Ён быў шчырым і зусім няпафасным грамадзянінам свету, але без нацыянальнага нігілізму, уласцівага тутэйшай расейскамоўнай артыстычнай багеме.

Два гады таму ён з паэтам Алесем Плоткам і музыкам Уладам Бубенам запісаў сапраўдны маніфест партызана-падпольшчыка "+375". https://soundcloud.com/baisan88/sets/bnbplus375

«Не подчиняясь польской пропаганде,
он в Кракове грустил о фатерланде»
и наводнения бывают в праге
где голема слепили словно кнедлик
а утопивший город всадник медный
сравним со стражем
страшным даже в прахе

язык немецкий имя дал столице
орды московской
а шрифтштеллер кафка
по-чешски не писал
но в каждой пражской лавке
фамилия его на банках для корицы

славянство это недоевропейство
набор племен враждующих исконно
то в праге русские военные колонны
то гладомор катынь
балканские злодейства

немецкий город с чешскою судьбой
стан азиатов с европейской статью
звучит девятая
все люди станут братья
да как бы не пришлось
смеяться над собой

Дмитрий Шушарин

MA of MDMA

Дзень паэзіі на нашым канале працягваецца. Зараз у фармаце lamb’n’bass.

За все "хорошее", против всего "плохого".

Jeannette Hägglund
From series "Intersection"

Как умереть, чтобы не доставить хлопот государству. Это не Путин говорит, а прогрессивная общественность.

Безагаворачны мастхэв этава арт-лета.

Сёння i заўтра ў галерэi Ў можна закупiцца навiнкамi брэнда Tarakanova.

Для асоба тармазнутых iнтурыстаў.
Фота: Данiiл Парнюк

Сёння.
Апошні фестываль, які рыхтаваў Леанід Нарушевіч.

Погляд з-за Буга на духоўнага прадцечу бальшога Лебоўскага. А і праўда, з мордай Джэфа Брыджэса на вокладцы раман Ганчарова мог стаць бэстсэлерам сярод хіпстэраў і даўншыфтэраў.


Stanisław Górka

Po dniu spędzonym z dala od Facebooka trzeba w końcu zaprezentować kolejną książkę (4/50+). Dziś „Obłomow” Iwana Gonczarowa. Powieść nie jest majstersztykiem stylu, nie pociąga wartką akcją – wręcz przeciwnie – akcja jest subtelnie ukryta za głównym bohaterem. Ale co to za bohater! Leniwy, apatyczny, niechętny podejmowaniu decyzji, skłonny do ucieczki w świat marzeń sennych, przez większość książki pozostający w bezwładzie, niemal pełnym, bo – niestety – zakłócanym przez pojawiających się znajomych. Przy tym wszystkim jest dobroduszny i zadowolony z siebie.

Kiedy to tylko możliwe – cały dzień w szlafroku, dzień za dniem przeciekający leniwie, leżenie jako stan naturalny. Mój niedościgniony, niespełniony ideał. Niestety. Bo mimo prób, okazało się, że nie jestem zdolny do jego urzeczywistnienia. Być może dlatego, że nie mam 300 Zacharów. A może tkwi we mnie jakaś skaza charakteru, jakiś homo faber przeklęty? Tak czy inaczej „Obłomowa” gorąco polecam Waszej uwadze.

Другія індаэўрапейскія гульні

Стиль-2009. В наши дни актуален у таксистов

@tribunaby