Першая партыя беларускіх эскортніц благапалучна вярнулась на родзіну.

Дугін страх і совесць пацераў. Пагражае Аліеву і Перваму. Сцерпім?

К народу нада атнасіцца без сантыментаў, чыста па-сталінску. У гэтым залог доўгай шчаслівай палітычнай жызьні. У гэты памятны дзень глядзім добрую сямейную меладраму Славы Цукермана «Жена Сталіна».

Калі гэтых рускамірскіх дэгенератаў курыруе наш КГБ — рэспект і ўважуха рыцарам нябачнага фронта. Лепшай антырэклямы зліцця з РФ цяжка прыдумаць. Але калі іх завербавала ФСБ — узнікае пытанне — ці не стаяць за гэтым антыбеларускім гадзюшнікам англа-саксы, каторыя хочуць разваліць Саюзнае Гасударства.

Шах і мат, змагары! Не нравяцца какошнікі чырвона-зялёныя — сасіце бірулькі.

Лавров: дух Анкориджа испаряется.

— Няхай гэта будзе толькі паміж намі.
— Ну не, хай па ўсёй зямлі расходзіцца!

— Ну, как у нас на фронте, как идут сражения, какой дух у наших войск? - спросил я спокойно и солидно.
Солдат посмотрел на меня и прищурился. Под его тяжелым, немного насмешливым взглядом я смутился, и самый вопрос показался мне каким-то напыщенным и надуманным.
— Ишь ты! - И солдат улыбнулся. - Какой дух? Известное дело, милый... Какой дух в окопе может быть... Тяжелый дух. Хуже, чем в нужнике.

90 гадоў футбалісту, модніку, каментатару-стэндаперу і мьюзік лаверу Маслачэнка.

Каждый вечер разные
В пиджаках и лысые
Строгие и милые
За этим столом
Люди палец к пальчику
Женские улыбочки
Все тайны и сомнения
За этим столом
Вызваны духи
Но вместо духов - дым
Тянутся руки и течет грим
Мальчик какой-то
Толкает отца
Где же он папа
Не вижу лица

Вайб дня

Нігілісты горш за змагароў. Чалавек не можа жыць без веры.