Вось прыклад настаяшчай свабоды і раўнаправія ўнутры Саюзнага Гасударства. Рукаводства Беларусі катэгарычна адмятае пляны Масквы па ліквідацыі Украіны. І нічога нам за гэта не прылятае ад старшага брата.

Сталін Гітлера церпел, і нам велел. Але Первый паставіў сваім геніяльным ходам тутэйшых палітолагаў і расейскіх еўразійцаў у нялоўкую позу. Будзе цяжка растлумачыць сілавікам і глубіннаму народу сей геапалітычны фінт на грані фола. Саюз з Князем Цьмы ва імя міра, гармоніі і светлага будушчага чалавецтва.

Добрай раніцы!

Ленін — гарант нашай незалежнасці. Пакуль гэты скіфскі бог калектывізацыі і электрыфікацыі стаіць у цэнтры кожнага гарадка і пасёлка гарадскога тыпу — нас не затопіць акіян калектыўнага бессазнацельнага з усходу.

Вырашайце палітычныя праблемы творчаскі і с аганьком.

Навінкі інтэграцыі. На вайлдбэрыс можна заказаць і заслаць у Беларусь казачка.

Пазьняк у 1991 закрыў быў старажытнай літоўскай Пагоняй ленінскі німб. А ў 1994 праізашло чуда і Зянон уцёк у Амэрыку.

«І Доні такой маладой, і юны Ваван пасрэдзі». Шах і мат, антыкамуністы! Саветы вяртаюцца. Уласць, як і ў 1917, 1994 і 2020 валялась пад нагамі і яе нада была браць.

Добрай раніцы!

Рускаязычаскія граждане распублікі вазмушчаюцца — іх паслядоўна заганяюць у моўнае гета. Вот ужо і на радном русязе дазволена гаварыць толькі па пятніцам. Што дальшэ — жоўтыя нашыўкі на рукавах з профілем Пуціна?

Антысаюзная правакацыя беларускіх рускамірцаў, якія топяць за сліяніе РБ і РФ. Яны тока на славах за сільную руку, а самі мараць пра дэмакратыю і сменяемасць улады, строга па западным метадычкам.

Расія, каторую мы пацералі.

«В связи с известным выселением евреев из Москвы в 1891 г. Кугель рассказывает про Липскерова, издателя "Новостей Дня", конкурента "Московского листка" Пастухова -
- "когда, во исполнение высочайшего повеления и за истечением положенных сроков, частный пристав явился в редакцию "Новостей Дня" для выселения издателя газеты, Липскеров увел гостя в кабинет и скромно с достоинством молвил: "Мы все англиканцы". Частный пристав выпил водки, крякнул, закусил рыжиком, спрятал конверт с благодарностью и воскликнул:
- Ну, вот и прекрасно! Даже удивительно, как я раньше не догадывался, уважаемый Абрам Яковлевич, что вы - англиканец.
Тем дело и кончилось. А Пастухова поразил, когда он узнал об этом, первый апоплексический удар. Едва ворочая языком и судорожно шевеля полупарализованной рукой, он лепетал:
- Жиды-то, жиды-то англиканцами стали... Вывернулись... Пропала наша головушка...»

Проста нет прылічных слоў. Нацыяналісты апаганілі вялікі і магучы русяз. Наліцо знявага саюзнага гасударства. Куда смотрыт генпракуратура?