Беглыя, как всегда, паспешылі папярод Бацькі і селі ў лужу. Как ізвесна, кіношнікі жывуць не ў аб’ектыўнай рэальнасці, спушчаннай нам сверху ў ашчушчэніях і стацьях КК, а ў міре грёз. Таму яны і пабеглі ў 2020 у мініспадніцах на ОМОН. І іменна паэтаму яны неўязвімы для ўлады сёння. Бо як можна пакараць таго, каго па суці сярод нас і няма? Прэзідэнт гэты казус панімает, таму ніякай знявагі тварцоў альтэрнатыўнай рэальнасці ў яго словах і блізка не было. Хутчэй індульгенцыя. А вось калгаснікам і рабочым мы раім дзяржацца падальшэ ад палітыкі. Бо без вынікаў іх труда джяржава абысціся не можа.